dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
La mòrt dèl pà
LA MÒRT DÈL PÀ
Sóo sèmpre stacc' 'nsèma al me pà, la mia màma i ma dic' che le mòrta quànca mi gh'ò idüt la lüüs.
Dóevi vès bélébèe pìscen quànca sóo nasüut, parchè mi dèla mia màma me regòrdi ca niént.
Ol vachèer
Il contadino e le sue mucche
ÒL VACHÈER
Òl vachèer, a bunùra tüti li domàa,
fó dal léc’ al ghè tùca leuàa:
ògni santìsem dì de l’àn,
Pasqua, Natàal ù capodàn!
Dòpo uìi, a stranguiù viàat fó-gió ‘n dèl gòos,
èn póo de cafè e lac’ con ‘na mica de pàa pòos,
sùbet gió ’ndè la stala a darìgola al gha da ‘ndàa:
li vachi li möogia, li öl fée da rümmiàa!
(Ma òl fée, bisogna segàl,
tral-fó, muntunàl, tral-fó dapé e oltàl:
sa ‘l fa bèl, òl dì dopo te rèmet scià ‘l fée
… sa ’nvéci al pióof, ‘na sitìmana sa la te va bée…
E prüma amó tévet da vìi ‘ngrasàat,
e la gràsa ca còl gèrlo tèvet portàat,
còl ras-c’ la vava stredada belebée
sa te ölevet ca ‘l vignìs sü òl fée!)
Dopo uìi ‘mpinit la prisìif de fée spandüut,
col scàgn sóta ‘l cü e òl sadèl còi gionóc’ tignüut,
al ghe tùca muisc’, a pòlec ù a braca, còma sé öl,
la crapa pugiada sü ‘ndèl uètro del bes-ciöl,
‘na tèta par màa,
sü e gió a strizzàa,
‘ntàat ca ‘l pènsa: ‘stò mestéer da mac’
chi mèl fa fàa … del mal n’ó pó mai fàc’!
E àa chi che laóra coi machinari,
la vita la camina sü ‘ndi stès binari:
sempre domàa e sira te ghée da mùisc’ …
sempri te ghée l’orolòc’ che te spuisc’!
E dopo vìi muigiüut, te ghée da fàa-léc’:
tóo de fó la gràsa, mèt sóta pàia, fòia ù caréc’:
(la pàia sé da crumpàla, òl patüsc’ sü ‘n di bósc,
se da remàl-scià da dendomàa a fin ca l’è fósc).
E dòpo ca tüt ‘sto gran laoràa tée fàc’,
quant ca te vèndet èn litro del tò làc’,
còn cinquanta centésem al litro i te fréga …
quàasi dùu éuri e mèz i te domanda èn botéga!
làma
(làmi), s.f.
lama
I capriṍi
I CAPRIOLI
I capriṍi
Fiṍl, ti te sée tròp sènsa-pura; ti te córet par i bósch con táata sicϋrezza cóma sé ghe fódes ca li tigri.
Crédem , ghe völ de tignìi i ṍc’ avèrc'. Sé ´l nòś nemìis 'l te vìt ghè ca pǜ negót da fàa, te sée béle chè mòrt.
Iscé 'l parlàva ´n véc’ capriṍl al sò pìscen.
" Càra ´l mè pà, chée ca l'è 'na tigre ?" , al ghà domandat ´l pìscen capriṍl, "Cóma l'è fácia la brǜta bèstia ?"
"Ah, càr ól mè fiṍl, l'è ´l móstro pǜ crǜüf e orèndo ca 'l ghè sìes, i sṍö ṍc’ de fṍöch i spira ca òtro chè tradiméet,
la sùa góla l'è fümènta de sànch; en confrónt l' órs 'l fà ca pùra."
"L'è abòt , l'è abòt , ò capìit e savaróo schivàl", là dìc', e lè 'ndàc' de córsa par i pràc’ e i bósch.
Dòpo pòoch là 'ncuntráat n'animàl mèz piacáat giò 'ndèl' èrba.
'L se quièta, ´l lè squàdra da l' òlt al bàs, 'l ciàpa coràgio e 'l sclama:
"Oibò, l'è ca chèsto l'animàl chèl mà parláat ól mè pà !
Chèsto chiló 'l me pàr táat bèl e vedi ca fümàa ´l sànch ´ndèla sùa bùca, 'nàzi 'l ghà 'n ària graziósa.
I sṍö ṍc’ iè da véra piée de fṍöch ma i ghà ca negót da fàa strimìi. Ah, l'è ca chèsta la tigre", là óśàat con sϋcϋrezza.
La tigre ´l là sentüt e la ghè se batüda sùra de lǜü e 'l sé lè maiàat.
Móràl dela fàola: Duìi ca vìch tròp coràgio de gióentù; stìi atènc' parché ognitáat´ ól velée l'è piacáat sóta chèl ca 'l pàr bèl, bùu e tranquil.
L'è iscé tégn ca l'è buu ...
è così taccagno che è capace di spaccare una lendine per levarsi il pidocchio
Se te gaìi
Trii veneti iè ndàc' en de 'na osteria a maiàa i a domandàat:
"Se te gaìi ?"
Ol padrù de l’osteria l’a capìit ca i öleva sèt gai, ilura l’è 'ndac' giò 'ndèl pulèr a töi, però la truat pena sées gai, e l’a pensàat da fa boi a la galina 'nsema ai gai, tat 'na olta còcia gal e galini i è tuc’ istèss
Quanca l’a portàat sü 'ndèl taol tüta sta roba i tri venec’ i è scapac’ de corsa, e lüu l’a dìc’:
"Ai s’e 'nencürgiüc’ ca una l’era 'na galina."
