dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Sóo ca 'ndàc' a scṍla
Sóo ca 'ndàc' a scṍla
Sóo nàsüut e visüut trà i cràp, ghò idǜut tàati róbi.
La mia màma la ma ´nsegnàat a onoràa ´l Signóor, ol mè pà 'l ma ´nsegnàat 'na ròba sücǜra, chèla dè vès e dè vìif da galantóm.
Ò ca cunusüut - ('l völeva dì da belebée aprṍof) - 'nòtra fémna al dè fó dèla mia.
Óo durmìit sǜ li tàoli dól baladù e sùra ´l muntù dól fée, fìna al dì dól mè matrimoni.
Quàata salǜt e quàata calma ghò üut; ò mài bégàat con negǜu, gné sò chée ca 'l völ dìi ´nrabbiàs o, sà me 'n rabbi sóo cóma ´l fǜlmen: dòpo la saèta ´l cél 'l torna sǜbet saré.
L'acqua piovana lengera dè màrs
Pioggerellina di marzo
Ca la dìs l'acqua piovana lengera dè màrs,
ca la pìca colóor argènt sǜ 'ndi scàndoli végi dol téc’,
sǜ 'ndèli fói sèch dèl' òrt,
sǜ 'ndèl fighèer e sǜ 'ndèl murunèer piée dè gémi d'òor?
Pasada l'è la stagiù dèl invèren ilò tacàac' al fuglàa,
pasada, pasada da véra!
matilìna
(matilìni), s.f.
diminutivo di “màtela”
La gàta Sufia
La gatta Sofia
La gàta Sufia
La gàtina ca là scopèrt la contentéza a ütaa i òtri.
Ghera 'na òlta 'na gàta dè nóm Sufia.
L'era 'na gàta bèlebée 'nteligèeta ma 'n póo 'nsürìda e daparlée ca la vìveva èn de 'na grànt cà aprṍöf a 'n giardìi 'mbèlpóo bèl.
Al ghè piasiva 'ndà a titòldera e truàa pòs-c’ nṍof.
'N dì 'ntàat ca la caminàva là idüut 'na farfàla giàlda e blṍ ca la ulava 'ndèl cél.
La farfàla la pareva iscé lìbera e contèta ca la Sufia là decìdüut dè domandàch 'l sò secrèt par vès iscé contèta.
"Cóma tè fée a vès iscé contèta?", là domandàat la Sufia àla farfàla.
"Uli lìbera 'ndèl cél e vardi tǜt chèl ca'l me stantóren.
Me preocupi ca dol pasàat o dol davignìi ma vedi tǜta la belèza ca'l ghè 'ndèl mónt pròpi 'ndèl momènt presènt.
Chèsto 'l me rènt contèta", la ghà respundǜut la farfàla.
Sufia là pensàat a chèl ca la farfàla la gheva dìc' e là decìdüut dè pruàa a vìif 'ndèl presènt pròpi cóma lée.
Là cuminciàat a giügàa e a esploràa 'l giardìi a giügàa e a gòdes ògni momènt.
'Ntàat ca la giügàva la Sufia là 'ncuntràat 'n müsràgn ca'l se'era fàc' màal a 'na źàta.
'L müsràgn 'l piàngeva e al domandàva aiǜt.
Sufia èsendo bèlebée gentìl là decìdüut dè ütàa ol müsràgn.
"Preòcupet mìga, te ütaróo a guarìi la źàta", là dìc' Sufia al müsràgn.
'L müsràgn l'era iscé riconoscènt ca là decìdüut dè portàa Sufia èn dèn lṍöch secrèt 'ndèl giardìi 'nghée ca 'l ghera 'n àlber dè sciareśèra 'mbèlpóo bèl.
"Chèsto l'è 'l mè pòst secrèt 'ndùa 'l me piàas vignìi a pòsàa a lùmbria.
Al te piaśarìs vignìi 'nsèma mì?", 'l ghà domandàat 'l müsràgn.
Sufia là cètàat l'invìt e 'nsèma i se bütagiò sóta la piànta dè sciareśèra a vardàa li niòli e li farfàli ca li ulava sùra dè lóor.
Sufia la se rendüda cǜnt ca bindìna l'eva truàat la contentéza a vìif 'ndèl presènt e pudìi ütaa i òtri.
Da chèl dì la Sufia là visüut davéra contèta a giràa ité par ol giardìi e a ütaa òtri animàai bisognóos.
Ògni òlta ca la vedeva 'na farfàla ulàa 'ndèl cél la grignàva contèta a savìi ca l'eva 'mparàat 'l secrèt dèla contentéza.
Mòràal dèla stòria la contentéza la pö vès truàda 'ndèl vìif èn mèz ala natüra e coi òtri animàai.
'Mparàa ad apprezàa la belèza dèla vìta 'l pö portàa taat piaśé da stà bée davéra.
Òl preost malat
Òl preost al stava maal, ilura l’a ciamat òl sacrista e ‘l gha dic’
-domenega van sü 'ndel pülpet e te ghe ciamet giò:
òl prevet l’è malat,
la domenega che vée l’è san Pedro e Palo,
sabèt al se spósa òl tal e la tala,
sa se va ca a mesa 'ntáat ca l prevet l’è malat l’è ca pecat,
sa vargü i a pers en pach a i pö 'ndàa en sacrestia a ritiral.
Òl Scrista la fac’ en páo de cunfüsiù e l’a dic’ giò dal pülpet:
-òl prevet l’è malat e l’è ca pecat
-sabet al se sposa san Pietro e Paolo,
-domenega l’è la festa del tal e dela tala,
-sa se va ca a mesa al ghe en pach da ritiràa en sacrestia.
