dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Cà di Tunìi
Cà di Tunii
La fuschìa ümeda dèl invèren l'è già ignüda èn giò a vàl, epüur l'ària 'ndèl bósch la ghà amò 'l prüfüm dol somartìi.
Li prǜmi umbrìi li mà pórtàat trà i brégn dè Cà di Tunìi.
Lè rèstàat nóma i basamèet, dè chìli ca i'era stàci li bàiti dè'n bòt.
Òl bèl dèla brütèzza
IL BELLO DI ESSERE BRUTTI
ÒL BÈL DÈLA BRÜTÈZZA
Chèsta la lege dèla forèsta:
la belèzza la pasa, la brutèzza la rèsta!
L’è ‘na lege universàal
che val par ogni animàal!
*-*-*
La belèzza, come en pavù la se presènta,
la brütèzza come pàa e pulènta; 1)
ma pasàac’ i vinti, la prüma la cumincia a crodàa,
la segonda, pit a pit, cunfidensa a ciapàa.
La belèzza la ga 'n gran difèt,
sempre l’è süla ‘ndel sò mont perfèt:
de d’ótri virtù la ga miga bisogn,
òl so splendóor, òl pusé bèl sogn!
La süla vista, la laga a buca vèrta,
l’è coma d’envèren ‘na cuèrta:
la te quata gió al so tepór,
ti te se arèndet al so calór!
Ma quant ca la belèzza la taca a sfiurìi,
a chi ghè tuca, al ghe par da murìi;
nient al resta: gnè astuzia che briga,
gnè’ furba simpatia che’ ntriga!
Come en desèrt, òl sò univèrs,
de truàa morósi ghe pù vèrs;
àach i amìis pòoc a la òlta,
già da lontàa, a-i fa giraòlta!
*-*-*
Òl brüt, sempri al ga l’esigensa
da tignìi sveglia e viva l’inteligensa:
parchè sa ‘l fa cunt de fàa colp
con la sula presensa … pòra volp!
Al paśa òl téep e ‘l brüt al guadagna:
òl só müs coma ‘na lavagna,
dèla fadiga de vìif al porta i segn …
la sua facia 'l pusé bèl disegn!
La géet la ghe fa pù càas
sa ‘l ga córt li gambi e lónch 'l nàas!
Ai particolàar, la abituat la vista …
la sua simpatia, tüc’ la cunquista!
Li femni li cumincia a vardal con interès:
l’è ca bèl, ma al me piàas istès!
Varda che öc’: a-i par dùu fanai!
En vita mia, mai idùuc’ de iguai!
*-*-*
Pensarée ca la panzana ca vö cuntàat
l’è früt del mè scervèl malàat …
Ma par tiràa l’acqua al me mulì,
mi gö da crèdech de noc’ e dal dì!
nóma
avv.
soltanto, appena
Ol fùlèt
Il folletto
Li mai vìst ol fulèt?
Mi l'ò idǜut 'l fulèt, 'n sera 'ndèl bósch a taiàa légna mi 'l Toni di Ciapèla e 'l poor Mènec di Strecia.
L'era scià sìra e 'n sera réet a tornàa a baita, quànca 'l Mènec 'l se mèt a grignàa:
"Ehi, chée ca´l ghè fòiló?"
Me varda e 'n vìt aprṍöf àla stràda, 'ncrusciulù sùra 'n sàs 'n umìi pìscen, n'eserìi tǜt rós con scià 'n matùchìi de pèza àa chèl tǜt rós.
Al me vardava e'l grignàva, pò 'l se mès a cór trà li piànti, 'n póo 'ndàva e 'n póo 'l tornàva, l'era śvèlt cóma 'n somèlegh.
Dòpo quai atèm l'è 'ndàc' ià dol tǜt.
Ol diréet 'n sè 'ndàc' a cüntagla al preòst ca lè ignüut a binidìi ol pòst.
