dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Ol fṍöch
Ol fṍöch
Quàata màgia èn chèl fuglàa sènsa camì.
Quàtro sàs més gió a cortèl tügnüt scià da quatro légn mès atóren.
'N pòoch méno dè 'n métro quàdro al ghè stava itè la scèndra dè 'na stagiù.
'Na stràca e végia scighósta tacada-sù a 'n cantéer dèl téc', ilò a speciàa 'na quai pignàta, nìgra cóma la calìgen, ca la giüghés àla pigòlsa di pàsc'.
Albósàgia bèla
Albosaggia bella
Albósàgia bèla
Ghè 'na tèra ca la se ciàma
mia Albósàgia bèla,
varda 'n ciél e te vèdet 'na stèla,
al brìla l' Albóàagia bèla.
Ité par bósch e sentéer,
a San Salvadù tè corévet,
te pensavet ai tóo mestéer
ca sémpre tàat da fàa te ghévet.
Chiló se bàla e se canta
con alégria tánta,
tè pödet dìi chè lè 'na fèsta,
'na fèsta paeśàna.
Chèsta l'è la mia tèra,
magàri 'n póo spàvia
ma chèsta l'è la nòsa tèra,
tèra dèl Bośàgia.
Te maièt fórmai, làc’ e pulènta
e te bìet vìi bùu ca'l tè contènta,
te cantèt e te bàlet cóma 'na stèla,
te sée al Bośàgia bèla.
Se giüga e se schèrsa ala sìra,
'ntàat ca li montàgni 'ntòren se mira;
chiló al ghè la vìta sàna,
al pàr sèmpri 'na féra paeśàna.
Là sǜ en chèl bèl pòst
te sentèt prüfüm dè fée d'aòst;
te vegnét chiló e pò ti te 'ndée
ma pò amò te tornarée.
Chèsto l'è 'l mè paées,
gió 'ndèl gèrlo 'n gròs pées,
de fadighi e angosa,
lè la vita dèl Bósàgia nòsa.
Canzone di Martino Angeloni "O mia Albosagia"
gh’è
avv.
ci è, c’è | al gh’è = c’è
La gàta Sufia
La gatta Sofia
La gàta Sufia
La gàtina ca là scopèrt la contentéza a ütaa i òtri.
Ghera 'na òlta 'na gàta dè nóm Sufia.
L'era 'na gàta bèlebée 'nteligèeta ma 'n póo 'nsürìda e daparlée ca la vìveva èn de 'na grànt cà aprṍöf a 'n giardìi 'mbèlpóo bèl.
Al ghè piasiva 'ndà a titòldera e truàa pòs-c’ nṍof.
'N dì 'ntàat ca la caminàva là idüut 'na farfàla giàlda e blṍ ca la ulava 'ndèl cél.
La farfàla la pareva iscé lìbera e contèta ca la Sufia là decìdüut dè domandàch 'l sò secrèt par vès iscé contèta.
"Cóma tè fée a vès iscé contèta?", là domandàat la Sufia àla farfàla.
"Uli lìbera 'ndèl cél e vardi tǜt chèl ca'l me stantóren.
Me preocupi ca dol pasàat o dol davignìi ma vedi tǜta la belèza ca'l ghè 'ndèl mónt pròpi 'ndèl momènt presènt.
Chèsto 'l me rènt contèta", la ghà respundǜut la farfàla.
Sufia là pensàat a chèl ca la farfàla la gheva dìc' e là decìdüut dè pruàa a vìif 'ndèl presènt pròpi cóma lée.
Là cuminciàat a giügàa e a esploràa 'l giardìi a giügàa e a gòdes ògni momènt.
'Ntàat ca la giügàva la Sufia là 'ncuntràat 'n müsràgn ca'l se'era fàc' màal a 'na źàta.
'L müsràgn 'l piàngeva e al domandàva aiǜt.
Sufia èsendo bèlebée gentìl là decìdüut dè ütàa ol müsràgn.
"Preòcupet mìga, te ütaróo a guarìi la źàta", là dìc' Sufia al müsràgn.
'L müsràgn l'era iscé riconoscènt ca là decìdüut dè portàa Sufia èn dèn lṍöch secrèt 'ndèl giardìi 'nghée ca 'l ghera 'n àlber dè sciareśèra 'mbèlpóo bèl.
"Chèsto l'è 'l mè pòst secrèt 'ndùa 'l me piàas vignìi a pòsàa a lùmbria.
Al te piaśarìs vignìi 'nsèma mì?", 'l ghà domandàat 'l müsràgn.
Sufia là cètàat l'invìt e 'nsèma i se bütagiò sóta la piànta dè sciareśèra a vardàa li niòli e li farfàli ca li ulava sùra dè lóor.
Sufia la se rendüda cǜnt ca bindìna l'eva truàat la contentéza a vìif 'ndèl presènt e pudìi ütaa i òtri.
Da chèl dì la Sufia là visüut davéra contèta a giràa ité par ol giardìi e a ütaa òtri animàai bisognóos.
Ògni òlta ca la vedeva 'na farfàla ulàa 'ndèl cél la grignàva contèta a savìi ca l'eva 'mparàat 'l secrèt dèla contentéza.
Mòràal dèla stòria la contentéza la pö vès truàda 'ndèl vìif èn mèz ala natüra e coi òtri animàai.
'Mparàa ad apprezàa la belèza dèla vìta 'l pö portàa taat piaśé da stà bée davéra.
Dumáa l’è festa
Dumáa (domáa) l’è fèsta, tüc’i scióor ai cambia la vèsta, mi ca sóo porèt cambi gnàa ‘l corpèt
