dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
'Na sìra de quài prümaveri fà
'Na sìra de quài prümaveri fà
Prüma de cüntàa sǜ chèl ca l'è süces chèla sìra ho de ciapàla 'n póo a la lontàna.
Parli de órmai quarànta àgn fa quànca a li ròbi moderni i'era a l'inizi e ò töc' 'l me prüm compiuter ca 'l se ciamàva Apple II.
Fináal de fùbal
Finale europei di calcio
FINÁAL DÈ FÙBAL
Prǜma còl s-ciòp da vil cupáat
mai vènt la pèl de l’órs al marcáat:
se pödarìs restáa còme chèla scunsideràda
ca la maschèrpa la ghe séva spatasciàda!
Pürtròp par lóor, ‘sta stòria de paées
i l’éva mai sentùda i póri Inglées:
nòma stóri de régini ‘ncurunàdi,
e la pòra gèet còn li braghi gió tiràdi!
E quanda òl gòol sùbet i-à segnáat
par lóor l’éra èn ségn dal ciél mandáat:
già la bùca come la rana iéva slargáat…
ma èn leù 'n dèl bósch l’era quatáat!
Èn leù ca própi li rani da la bùca piéna,
chèla sira la decìis da maiáa a scéna;
tǜta l' isòla la sè fèrmada sbalurdìda:
Donnarumma la fischiáat la fìi de la partìda!
Ma áa ca pèrt al ghe öl class,
anca sa ‘n góla te ghée gió 'n sàs:
i giugadù ca la medaia d’argènt i sè sfiláat
pusé ca la partida, l’onóor‘ i-à merdáat!
rógna
(rógni), s.f.
litigio; rogna, scabbia; rogna, guaio, affare intricato; tralcio non fruttifero che nasce lungo il tronco della vite |chili dói i’è sèmpri ‘n rógna =quelle due sono sempre in rissa | ò laoràat a fa gió li rógni = ho tolto le “rógni” dalla vite
L'üsignṍl e 'l cucù
L'USIGNOLO E IL CUCULO
L'üsignṍl e 'l cucù
´N dì l' üsignṍl 'l górgóiava pròpi 'n d'en bèl modo par vidìi sé la ğéet i fódes sensìbei ala bèla sùnada dól sò cant.
Quai matéi ca i giügàva par i pràc’ ià cuntinuáat i sóo giṍch sènsa dàch vasiù.
´Nchèla àa´l cucù là ulüut pruàa la sùa óos e là utignìit da lóor mìla batüdi de màa.
Chìi bùu rèdès i grignàva a crépa pèl e i ripéteva vinti òlti chèl alégro cucù, cucù.
Là dìc' ´l cucù al l' üsignṍl: "Te sèntet cóma il sùu dèla mia óos 'l fà piasé a li óregi de stì gióegn?
I preferìs li mei cantàdi a li tòi."
´Nchèla 'na pastorèla la travèrsàva piàn piàa chèla rìva piéna de fiór e ´l cucù 'l pianta ca ilò da cantàa.
La pastorèla la se dégna ca de scoltàa chèl cant nòios.
L'üsignṍl là ricuminciat li sṍi bèli cantadi e la matèla, ciapàda dala belèza de chèl cant la sè comòsa e dai sṍö ṍc’ 'l ghe vegneva giò làgrimi de afeziù.
L'üsignṍl ilùra 'l ghè dìs al cucù: "Te védet quàl ca l'è ól risültàat par chi ca i canta a li ànèmi sensìbeli.
'L me fà pǜsè onóor 'na làgrima dèla s-cèta ca li táati batüdi de màa ca te ghée ricéüut ti."
La vita l’è béla, basta vic l’ombrela.
La vita è bella basta avere l'ombrello (chi fa per te)
Lè grisa
È grigia
Si gnàmò stüf de sintìi chèla parolüscia "green" spendibèl sùl teritori?;
pensée quati olti li sentüda 'mpóo a ca spoposet...
Ol vìi 'l va ca bée parché le rós, ol füm parché le grìis,
'l làc' lè bianch e ai le fà li vachi ca li bìif tata de chè l'acqua
ca'l ne rèsta ca pü gnàa de fà la dòcia dói olti al dì.
I saiòc chi ai va bée, iè "green", 'l va bée a li camoli e pó a i grì-i a se chìsc' iè nigri.
'N bòt iera püsé "green" de adès, par secoi e secoi tüt 'l girava atoren al légn, l'acqua, 'l föch, 'l fèr.
Quanca ià cuminciat a pütüràa li gelosìi de "green" la facénda la se fàcia sèmpre püsé grisa.
