dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Trei 'nvensiù
Trei 'nvensiù
Li trei 'nvensù püsé 'mportànti dei ültem 100/150 àgn, ca ià cambiàat la storia, iè stàc' ol mótór, l'alternatór par la corènt e la radio con tüt' quant 'l gh'è gira 'ntóren.
Da la lûüs dèla lûm 'n se pasàat a chèla fàcia coli lampidìni, l'è cuminciàat iscè ól tèep deli fàbrichi 'ndùa tüt e tüc' i laórava de bòt a fà sǜ ròbi növi, e póo a mò màcheni növi par pudìi cór püsèe 'mprèsa amò.
Ol vachèer
Il contadino e le sue mucche
ÒL VACHÈER
Òl vachèer, a bunùra tüti li domàa,
fó dal léc’ al ghè tùca leuàa:
ògni santìsem dì de l’àn,
Pasqua, Natàal ù capodàn!
Dòpo uìi, a stranguiù viàat fó-gió ‘n dèl gòos,
èn póo de cafè e lac’ con ‘na mica de pàa pòos,
sùbet gió ’ndè la stala a darìgola al gha da ‘ndàa:
li vachi li möogia, li öl fée da rümmiàa!
(Ma òl fée, bisogna segàl,
tral-fó, muntunàl, tral-fó dapé e oltàl:
sa ‘l fa bèl, òl dì dopo te rèmet scià ‘l fée
… sa ’nvéci al pióof, ‘na sitìmana sa la te va bée…
E prüma amó tévet da vìi ‘ngrasàat,
e la gràsa ca còl gèrlo tèvet portàat,
còl ras-c’ la vava stredada belebée
sa te ölevet ca ‘l vignìs sü òl fée!)
Dopo uìi ‘mpinit la prisìif de fée spandüut,
col scàgn sóta ‘l cü e òl sadèl còi gionóc’ tignüut,
al ghe tùca muisc’, a pòlec ù a braca, còma sé öl,
la crapa pugiada sü ‘ndèl uètro del bes-ciöl,
‘na tèta par màa,
sü e gió a strizzàa,
‘ntàat ca ‘l pènsa: ‘stò mestéer da mac’
chi mèl fa fàa … del mal n’ó pó mai fàc’!
E àa chi che laóra coi machinari,
la vita la camina sü ‘ndi stès binari:
sempre domàa e sira te ghée da mùisc’ …
sempri te ghée l’orolòc’ che te spuisc’!
E dopo vìi muigiüut, te ghée da fàa-léc’:
tóo de fó la gràsa, mèt sóta pàia, fòia ù caréc’:
(la pàia sé da crumpàla, òl patüsc’ sü ‘n di bósc,
se da remàl-scià da dendomàa a fin ca l’è fósc).
E dòpo ca tüt ‘sto gran laoràa tée fàc’,
quant ca te vèndet èn litro del tò làc’,
còn cinquanta centésem al litro i te fréga …
quàasi dùu éuri e mèz i te domanda èn botéga!
fiǜm
s.m.
fiume
L'üsignṍl e 'l cucù
L'USIGNOLO E IL CUCULO
L'üsignṍl e 'l cucù
´N dì l' üsignṍl 'l górgóiava pròpi 'n d'en bèl modo par vidìi sé la ğéet i fódes sensìbei ala bèla sùnada dól sò cant.
Quai matéi ca i giügàva par i pràc’ ià cuntinuáat i sóo giṍch sènsa dàch vasiù.
´Nchèla àa´l cucù là ulüut pruàa la sùa óos e là utignìit da lóor mìla batüdi de màa.
Chìi bùu rèdès i grignàva a crépa pèl e i ripéteva vinti òlti chèl alégro cucù, cucù.
Là dìc' ´l cucù al l' üsignṍl: "Te sèntet cóma il sùu dèla mia óos 'l fà piasé a li óregi de stì gióegn?
I preferìs li mei cantàdi a li tòi."
´Nchèla 'na pastorèla la travèrsàva piàn piàa chèla rìva piéna de fiór e ´l cucù 'l pianta ca ilò da cantàa.
La pastorèla la se dégna ca de scoltàa chèl cant nòios.
L'üsignṍl là ricuminciat li sṍi bèli cantadi e la matèla, ciapàda dala belèza de chèl cant la sè comòsa e dai sṍö ṍc’ 'l ghe vegneva giò làgrimi de afeziù.
L'üsignṍl ilùra 'l ghè dìs al cucù: "Te védet quàl ca l'è ól risültàat par chi ca i canta a li ànèmi sensìbeli.
'L me fà pǜsè onóor 'na làgrima dèla s-cèta ca li táati batüdi de màa ca te ghée ricéüut ti."
Ocio
L’ava la gha dic’ a Pierino da ‘ndàa a la butega a crumpàa 'n chilo de macarù. Pierino,’ntàat ca'l caminava, al cuntinuava a ripèt:
-‘N chilo de macarù, 'n chilo de macarù…..
A ‘n certo punto al s’è scapüsciat, l’è dac’ giò e l’a dic:
-ocio
L’è levàat sü e l’a cuntinuat a dii:
-‘n chilo de ocio, ‘n chilo de ocio….
Quanca l’è ruat a la butega al gha dic' al boteghèer:
-Dam 'n chilo de ocio
-Ma va la macarù.
-Ah se, olevi 'n chilo de macarù
