dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Fémni dèla móntàgna
Fémni dèla móntàgna
Sóo sentàat sǜ 'ndi càap ca i vegneva ciamàac' “Pianei”, 'l vèet 'l pòrta 'l prüfüm de ümèt dèl'ültèma nìif ca lè réet a deleguàa e l'è órmài prónta a cét spàzi ali campanéli ca li sbögia la nìif.
Vardi i pràac’ èn bàs; cóma i camósc ca i se tée tacac' sü par i brìch 'npée.
I ghà 'l cólóor rǜgen dol vistìit 'nvèrnal. Tǜt 'l tàs.
Li róndeni iè amò èn viàc’ e li ruarà ca prǜma amò dè 'n mìis e pàsa.
La paziènsa
La paziensa
LA PAZIÈNSA
‘N de la lètera ca òl San Pàol ai Romàa
‘l gha scriüüt, a bunùra, dendomàa,
l’ha dic’ ca la paziènsa l’è fiöla di tribüléri,
… e miga ca ‘l schèrsava: l’era propi séri!
Segònt lüü la paziensa l’è ‘na grazia dal cél donada:
anca sa a la lónga la te rosóa ol fìdech e la corada;
… ma sa ti te spéret ol Paradìis da cunquistàa,
de sucüur a la tua vita l’è lengéer rinunciàa!
Ma stée aténc’: la paziènsa l’è come 'n’anguila;
quanca te pènset bée en màa da vìla,
a tradimèet la te dà 'n colp de cùa
… e la rabbia al sò post la dìs la sùa!
E quai òlti l’è come ‘na gramìgna
ca la te ‘nfèsta tüta quanta la vigna,
e ogni süstansa la ghè maia piàa piàa,
iscé coma la süga òl sanch di póri Cristiàa!
La paziensa l’è pesanta come piómp:
la te porta la vita sü ‘ndèn strapiómp,
e sa ti te cérchet de ulàa par miga murìi,
sempri ghe sarà vargüu ca'l gà da dìi!
Falsa, come ‘na mèdaia la se prèsenta:
ròośa de fàcia, d’anvèrs nigra nigrenta,
parché quasi mai la vée ricambiada
da la gèet ca da lée la vée beneficiàda!
La paziensa … ma che bali ‘sta tiritéra:
mi preferisi ‘na bèla rabbia sincéra
ca la te fàghes sfogàa : “Ma van a cantàa!”
a chi ca i tè rómp li orégi a fóra de osàa!
di Paolo Piani 'l ghè nè amò
pigòlsa
s.f.
altalena
Ól cervàt
IL CERBIATTO
´L CERVÀT
´L Cervàt 'n dì 'l ghà dìc' al pà Cèrf:
" Ti te sée pǜsée grànt e pǜ svèlt dei càa, ti te portèt di còrègn belebée grànc' ca te pödarisèt afróntài e scórentài, parché ducà te ghée iscé pùra ?"
'L pà Cèrf, 'ntàat chel grignàva, ´l ghè dìs:
" Ti te dìset bée, mè càar fiṍl, ma sò àach bée chè apèna i senti bagiàa, mi ciàpi, sò ca cóma, táata pùra ca'l mè vée da scapàa de corsa e dei mée còrègn 'l me vee ca gnàa en mèet."
Móràl dela fàola: Chi l'è purós de natüra 'l ghè-rua ca a guarìi.
Òl pàa di otri al gà sü sèt crosti.
I pane degli altri ha sete croste (l'erba del vicino è sempre più verde)
