dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
De'n sü de somartìi
Sui maggenghi d'autunno
De'n sü de somartìi
'Ndèla ària 'nsognèeta
'l sùul da somartìi 'l se pùgia,
belebée-duls,
sǜ 'ndi pràac’ e sǜ 'ndi bósch
e 'l fà lüus ai làres e a tüc i tósch.
I còlc' e rusìsc’ cólóor
i te 'nciùca i ṍc’ e 'l cöor.
'N sùu smorensàat, lóntàa;
'l sùna i zampógn
dèli vàchi e dèli caòri 'ndi pràac’,
ai regòrda i mée sógn
dè quanca seri rèdes.
Odóor dè tèera, dè mǜs-c’
saóor dè vìta 'ndèl patüsc'.
La sìra li umbrìi, órmài sü ólti,
li se pèert èn spàzi profónc'
e 'l Liri làigió 'ndèla vàl,
al canta sempri, lengéer,
li stòri dè 'n bòt.
Li scìmi a lóor a scoltàa,
ilò franchi sènsa fiadàa.
Silènsi dè pàas dèla nòc’;
'ndèl scǜr, a l'impruisa,
'l suna la sciguèta
'l sò cant par spéciàa
de 'ndàa a léc' dèndomàa.
móstro
inter.
certo! che diamine! tüt a mostro = tutto in disordine, fuori posto
La gàta Sufia
La gatta Sofia
La gàta Sufia
La gàtina ca là scopèrt la contentéza a ütaa i òtri.
Ghera 'na òlta 'na gàta dè nóm Sufia.
L'era 'na gàta bèlebée 'nteligèeta ma 'n póo 'nsürìda e daparlée ca la vìveva èn de 'na grànt cà aprṍöf a 'n giardìi 'mbèlpóo bèl.
Al ghè piasiva 'ndà a titòldera e truàa pòs-c’ nṍof.
'N dì 'ntàat ca la caminàva là idüut 'na farfàla giàlda e blṍ ca la ulava 'ndèl cél.
La farfàla la pareva iscé lìbera e contèta ca la Sufia là decìdüut dè domandàch 'l sò secrèt par vès iscé contèta.
"Cóma tè fée a vès iscé contèta?", là domandàat la Sufia àla farfàla.
"Uli lìbera 'ndèl cél e vardi tǜt chèl ca'l me stantóren.
Me preocupi ca dol pasàat o dol davignìi ma vedi tǜta la belèza ca'l ghè 'ndèl mónt pròpi 'ndèl momènt presènt.
Chèsto 'l me rènt contèta", la ghà respundǜut la farfàla.
Sufia là pensàat a chèl ca la farfàla la gheva dìc' e là decìdüut dè pruàa a vìif 'ndèl presènt pròpi cóma lée.
Là cuminciàat a giügàa e a esploràa 'l giardìi a giügàa e a gòdes ògni momènt.
'Ntàat ca la giügàva la Sufia là 'ncuntràat 'n müsràgn ca'l se'era fàc' màal a 'na źàta.
'L müsràgn 'l piàngeva e al domandàva aiǜt.
Sufia èsendo bèlebée gentìl là decìdüut dè ütàa ol müsràgn.
"Preòcupet mìga, te ütaróo a guarìi la źàta", là dìc' Sufia al müsràgn.
'L müsràgn l'era iscé riconoscènt ca là decìdüut dè portàa Sufia èn dèn lṍöch secrèt 'ndèl giardìi 'nghée ca 'l ghera 'n àlber dè sciareśèra 'mbèlpóo bèl.
"Chèsto l'è 'l mè pòst secrèt 'ndùa 'l me piàas vignìi a pòsàa a lùmbria.
Al te piaśarìs vignìi 'nsèma mì?", 'l ghà domandàat 'l müsràgn.
Sufia là cètàat l'invìt e 'nsèma i se bütagiò sóta la piànta dè sciareśèra a vardàa li niòli e li farfàli ca li ulava sùra dè lóor.
Sufia la se rendüda cǜnt ca bindìna l'eva truàat la contentéza a vìif 'ndèl presènt e pudìi ütaa i òtri.
Da chèl dì la Sufia là visüut davéra contèta a giràa ité par ol giardìi e a ütaa òtri animàai bisognóos.
Ògni òlta ca la vedeva 'na farfàla ulàa 'ndèl cél la grignàva contèta a savìi ca l'eva 'mparàat 'l secrèt dèla contentéza.
Mòràal dèla stòria la contentéza la pö vès truàda 'ndèl vìif èn mèz ala natüra e coi òtri animàai.
'Mparàa ad apprezàa la belèza dèla vìta 'l pö portàa taat piaśé da stà bée davéra.
Póor chèl puìi ...
Povero quell'uccello nato in cattiva valle ... (a volte la fortuna dipende anche da luogo in cui sei nato)
Stradiröl
'N stradiröl l’è stac’ mandàat a Pavia 'ndèla clinica universitaria par tirach ia che ca‘l gheva sota ol barboz.
L’era ‘na malatia profesiolala parché i stradiröi ai pasava la püse part de la giornada ‘n pee, pugiat col barboz sü 'ndel manèch del badil
