dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Òl véc'
ÒL VÈC' - (<<NEMBRO>> Capitolo 29)
Sóo sentáat ai pée de chèl ca 'l resta dól práat ciamáat “riva”.
Parché da stì pàart 'ndùa tüt l'è 'n pendènsa, 'l gh'è sèmpre quai lööch amò püsée 'npée: òl práat en quistiù l'era trà chi-sc'.
'N münüment al besógn e ala miśéria.
La mèla
LA RONCOLA
LA MÈLA
'n bosàc' sènsa la mèla
l'è cóma en ciél sènsa 'na stèla !
L'è cóma en gióanòt sènsa mórósa:
se vìif stèś... ma che vita noiósa !
Par 'n Bosàc' la mèla l'è la sùa miè:
en càas de besógn, sèmpre la gh'è.
L'è cóma la binzìna par òl motór,
l'è cóma la rizèta par òl dotór !
Sènsa la mèla al fà miga 'n pàs,
sèmpre al controla prima de 'nviàs:
d'istinto la màa la va gió en scarsèla
par vidìi sa gh'è gió la sùa mèla !
Tàat l'è afiziùnàt a stò gràn atrezzi
ca a-i l'è difènt con tüc' i mèzzi:
'n de mila ocasiù l'è òl sò sóstegn...
.. e lǜü, al màrca 'l nóm sül manèch, de lègn !
Sènsa la mèla, al ghe mànca 'na màa,
cóma al forést 'l so Paés lontàa !
Cóma 'n redès ca al carezza la màma,
stès lǜü, con la préda, 'l mula la làma !
Àach quànt ca al fà 'l sò pisól, dòpo maiat,
lǜü, l'è l'òm püsèe pacifèch del creat:
al se 'nsomnia.. al grigna.. la màa gió scarsèla:
'ntàt ca al dòrma al carezza la sùa mèla !
Paolo Piani
pòsta
s.f.
posta, ufficio postale
La gàta Sufia
La gatta Sofia
La gàta Sufia
La gàtina ca là scopèrt la contentéza a ütaa i òtri.
Ghera 'na òlta 'na gàta dè nóm Sufia.
L'era 'na gàta bèlebée 'nteligèeta ma 'n póo 'nsürìda e daparlée ca la vìveva èn de 'na grànt cà aprṍöf a 'n giardìi 'mbèlpóo bèl.
Al ghè piasiva 'ndà a titòldera e truàa pòs-c’ nṍof.
'N dì 'ntàat ca la caminàva là idüut 'na farfàla giàlda e blṍ ca la ulava 'ndèl cél.
La farfàla la pareva iscé lìbera e contèta ca la Sufia là decìdüut dè domandàch 'l sò secrèt par vès iscé contèta.
"Cóma tè fée a vès iscé contèta?", là domandàat la Sufia àla farfàla.
"Uli lìbera 'ndèl cél e vardi tǜt chèl ca'l me stantóren.
Me preocupi ca dol pasàat o dol davignìi ma vedi tǜta la belèza ca'l ghè 'ndèl mónt pròpi 'ndèl momènt presènt.
Chèsto 'l me rènt contèta", la ghà respundǜut la farfàla.
Sufia là pensàat a chèl ca la farfàla la gheva dìc' e là decìdüut dè pruàa a vìif 'ndèl presènt pròpi cóma lée.
Là cuminciàat a giügàa e a esploràa 'l giardìi a giügàa e a gòdes ògni momènt.
'Ntàat ca la giügàva la Sufia là 'ncuntràat 'n müsràgn ca'l se'era fàc' màal a 'na źàta.
'L müsràgn 'l piàngeva e al domandàva aiǜt.
Sufia èsendo bèlebée gentìl là decìdüut dè ütàa ol müsràgn.
"Preòcupet mìga, te ütaróo a guarìi la źàta", là dìc' Sufia al müsràgn.
'L müsràgn l'era iscé riconoscènt ca là decìdüut dè portàa Sufia èn dèn lṍöch secrèt 'ndèl giardìi 'nghée ca 'l ghera 'n àlber dè sciareśèra 'mbèlpóo bèl.
"Chèsto l'è 'l mè pòst secrèt 'ndùa 'l me piàas vignìi a pòsàa a lùmbria.
Al te piaśarìs vignìi 'nsèma mì?", 'l ghà domandàat 'l müsràgn.
Sufia là cètàat l'invìt e 'nsèma i se bütagiò sóta la piànta dè sciareśèra a vardàa li niòli e li farfàli ca li ulava sùra dè lóor.
Sufia la se rendüda cǜnt ca bindìna l'eva truàat la contentéza a vìif 'ndèl presènt e pudìi ütaa i òtri.
Da chèl dì la Sufia là visüut davéra contèta a giràa ité par ol giardìi e a ütaa òtri animàai bisognóos.
Ògni òlta ca la vedeva 'na farfàla ulàa 'ndèl cél la grignàva contèta a savìi ca l'eva 'mparàat 'l secrèt dèla contentéza.
Mòràal dèla stòria la contentéza la pö vès truàda 'ndèl vìif èn mèz ala natüra e coi òtri animàai.
'Mparàa ad apprezàa la belèza dèla vìta 'l pö portàa taat piaśé da stà bée davéra.
La vegia tuntuna
La vegia tuntuna la bala e la suna,
la va al mercàat, la crumpa la sàal,
la torna ‘nret, la cünta i daner,
la maia ‘n bunbun, la dìs ca l’è bun,
la torna a cà, la fà scià ‘l disnaa,
la ne maia ‘n bucù, la dis ca l’e bùu,
la va gio ‘n cantina, la tira la spina,
la ne biif 'n gutii, la dis a l’è vii,
la tira ‘l büsciù, la ne biif 'n gutù,
la vit 'n üsel, la dis a l’è bèl,
la se mèt sül sofà, la taca a rognà,
la va sü 'ndèl lec' e la fà dei bei sognèc'
