dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Ol cuscrìt
Ol cuscrìt
La rógia par 'n tòchèl la me cór a fiànch 'ntàat ca 'ndóo´ngiò vèrs a Feit; 'l sùu de chèl'acqua, ilò réet prüma de ruàa, la me pòrta àla lǜüs, itè par la crapa, regòrc' 'ndormentàac'.
O magàri l'è véra 'l cuntràri, l'è 'l tèep pasàat ca ià piacàat 'ndèl léc’ dèla nòc' e mi sóo nóma 'l casciadù dèla mia mèet.
'L vée a gala la figǜra dè 'n cuscrìt, ca cóma i dìs i alpìi, l'è 'ndàc' inàaz tròp debòt.
Tramónt èn Albòsagia
Tramonto in Albosaggia
TRAMÓNT ÈN ALBÒSAGIA
Òl nòs l’è òl paées pusé bèl al mónt:
‘stasira ghéra gió ‘n fónt a la vàl èn tramónt
ca i cṍör de tǜti li persóni l’encantàva
… e tǜc’ a vardàl i sé ‘nnamoràva!
L’è pasàat trèi béli fémmi su la strada:
li ma domandàat ‘ndùa l’era l’entrada
còn la scǜsa da fàa ‘na bèla fotografia,
par fala gió pröpi dal giardìi de cà mia!
Ma la verità l’è ca li völeva stam aprṍöf:
l’Albòsagia la gà ‘na magìa prófonda
ca anca chi ca i-è piscègn e gavéi
còl sùul che tramónta i-è fa ignìi béi:
li gambi li ghe sè ‘nrizza e slónga
e l’amóor al te cṍös còme n’ṍöf!
trisèt
s.m.
tresette, gioco delle carte
La móntàgna deli stéli ca iè réet a dàgió
La montagna delle stelle cadenti
èco 'na stòria 'nventàda, ambientada sǜ 'ndèna móntàgna de cuntadìi còi sóo animàai.
La móntàgna deli stéli ca iè réet a dàgió
Sǜ 'ndèli spóndi grandiósi dol mùut Amàar, 'nghée ca l' ària la seva dè pèsc e i cràp li uspitaua lìchen argentàac', 'l nàseua 'na pìscena bàita cuntadìna.
Chiló 'l vìveua ol nòno Leo, 'n óm cò li màa rügóśi cóma la rǜsca dè 'n véc’ pèsc e la sùa tenǜda 'n pìscen mond dèla natüra 'nghée ca la vìta la pulsaua èn armunia.
Ol protagunista pǜsé ciacerù l'era 'l Berto, 'n véc’ bósc cò 'n sénso gùz dèl' batǜdi e 'na braüra da miga crèt 'ndèl truàa sèmpre i pàscoi pǜsé suculénc'. 'N dì, 'ntàat ca l'era 'ntènt a maià scià l' èrba trà i cràp là sentüut 'n früscio stràa.
L'era Mimì, 'na bólp rósa cò 'na gàla biànca sǜl còl ca' la córeua cò 'n' ària strimìda.
"Berto vén debòt, 'l fiǜm lè réet a süga!" - là sclamàat Mimì, ntàat ca'l sarnegàua - "ghè ca pǜ 'n fìl d' acqua par pudì bìif."
Berto, sebée pèrplès là ca esitàat e 'l ghà respundǜut: "preòcupet ca Mimì, ò vìst vargót dè stràa stanòc’, al ghè 'n véc’ póz smentegàat èn fónt àla vàl, sóo mì cóma sè pó ruà iló.
'Nsèma 'l bósc e la bólp i se mès èn màrcia. 'Ndèl pèrcórs ià 'ncuntràat òtri paeśàa dèla móntàgna:
- Ciara, 'na végia càora biànca dèla maśù ca' cò 'l sò bèśolàa 'ncagnìit la riciàmaua l'atensiù di òtri animàai;
- Marta, 'na pégora gióena e purósa ma dotada dè 'n'òregia ecèzionàal ca' la sènteua a dòs li vibraziù dol teré e li óos lóntàni di camósc;
- Grisù, 'l gàal dèla tenǜda ca' cò la sùa óos squilànt al desedàua tǜc’, al lüus dèla dómàa, ma ca' chèsta òlta lè rèstàat èn silènsi travaiàat par la mancànsa dè acqua.
Iè rüàac' al póz, 'n véc’ scérsc dè sàs cüerciàat dè mǜs~c’ ma l'era quaśi a sèch. Berto però, 'l se regordàat deli stòori ca' 'l nòno Leo 'l ghè cüntáva sǜ: "Sóta la preda pǜsé grànda, al ghè 'na stèla réet a dàgió", la mormoràat daparlüu, " 'na stèla ca' la ghà durmìit par sécoi."
Cò i sṍö źòcoi Berto là pruàat a spostàa la gròsa preda. Al ghe lè faua ca. Mimì sènsa ülil lè 'ndàc' apröof e cò 'n cólp balòs dè mǜus 'l ghà ruàat a fàla brǜscàa dè fianch e sót al se urìit 'n pìscen böc' da 'ndua là cuminciàat a bóifò 'n fiòt dè acqua frèsca cóma 'na sorgènt ca' la móntàgna la gheva tegnǜut piacàat par 'mbèlpóo.
L' acqua la scóreva a 'mpinìi 'l léc’ süc' dol torènt e a töià la sìit a tǜc’. Ol cuntadìi, curüut-iló al riciàm dè 'l Berto, là idüut la scéna con maravéia e piaśé. Là carèzàat, 'ntàat cal grignàua, 'l bósc, la bólp e la gióena pégora.
Da chèl dì la vìta sǜ 'ndèla móntàgna, deli stéli ca iè réet a dàgió, lè cambiàda.
I animàai, ünìc' da chèsta vèntüra, ià 'mparàat a vaidàs. Aa ol cuntadìi Leo, a vidìi 'l lègam trà i sṍö animàai e l' acqua, la capìit la 'nteligènsa di sṍö paeśàa.
E ògni òlta ca' 'na stèla la dàva gió, la ğéet dol lṍöch, la diśeva ca' l'era üna deli soréli dèla stèla réet a dàgió ca' la gheva slavàat 'l fiǜm.
'N scrìt da règordàa dè cóma l'armunia e la colaboraziù i pödés portàa acqua e speransa àa 'ndi lṍöch pǜsé amàr dèla tèera.
L’aśen del montagnù, quànca ...
Quando l’asino si era abituato a saltare il pasto, è morto di fame
öli cüntàfen una
voglio raccontarvi ...
öli cüntàfen una
Stadoma ciàpi sü ol sach celèst dèla carta, ca tégni chiló defò èn terazza, e 'ndóo gió 'ndèla masù a svöidal gió ndèl bidù nöof, chèl col cuèrc' bló.
Olsi sü ol cuèrc' e'nchèla sènti 'na usina ca'l par ca la mè salüda, propi 'n fìli de öos quasi 'n cìp cìp. Sóo rèstàat 'mpóo coma chèl dèla maschèrpa ma pó me sóo règordàat vargót dèl micro-cip.
Pugi 'n'atem ol sach e ciàpi scià ol bidù e cuminci a cercàa, voltel, pirlel e rebaltel fina sótsura ma mi chèl puinàal dè'n cìp cìp, gnàa bao. Sóo cunvint ca'l sè piacàat deréet a 'na quai crespa, orès dìi magare a cüntàla con quai scimès, a chìi bao ormai i va dapartüt, i spüzza gnàa pü e i sè fà ité con tüc', basta truàa de cüntala e stà al còlt.
Ala fìi ho pó rebaltàat ité ol sach e me'n sóo vardàat bée de miga lagàl gió 'nsèma ala carta, al tégni par ol rüut parché chi nigri ai pó a vignìi scars.
A idìi chi quatro schérp col cuerc' colorat ilò 'nfila, ià cuntra la presef dèli vachi ca li ghè ca pü, lè fìna èn piasé; iscé a la masù la me rènt pó vargó, se paga püsé ontera a l'IMU.
Olaresi miga truam sensa masù coma vargüu ca i ghà nóma ol garasc par la machèna ca la ghè stà giüsto da parlée sensa nient òtro, 'nghée ca i'è mètarà chi póor bidù ?
Par stasira cìp-cìp a tüc'
