dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Stori 'nventàdi da véra
La prùma le chèsta
Ntàat ca di rèdès e dèli s-ciàti li giügava col tioltàól e ai grignàva tüc' cóntéec', se sintiva da lontàa a bagiàa 'n càa e 'n'òtro al càinava.
Le stàc 'n canaiüsc ca 'l ghéva tiràat 'n sàs al póor cagnìi, ma 'n matél, ca'l là idüut, al ghà óśàat réet sübèt, e quanca l'è ruàat ilò apröof al ghà baiàat réet belebée e a la fìi al ghà dic':
"Fàl pò ca pü parchè 'notra òlta te cütizi dal bùu".
'na femna e 'na matèla
LA VECCHIA E LA GIOVANE RIVALI IN AMORE
‘NA FEMMA E ‘NA MATÈLA EN GUÈRA PAR AMÓOR
‘Na fèmma de mezza età ben portada,
(forse par la créma sènsa avarizia duperada),
la tegneva ligàat al cöor n’om bén vistìit …
… ma lüü de ‘na matèla al s’era envaghìit!
Li döi femmi, ‘na olta ol ris-cio usmàat,
sübèt li briga: a sò vantac’ al va giràat!
E tüti li malizi èn camp li mèt,
par cunvinsc chèl caro omèt:
sö mi chèla giüsta, me par fradèi;
no, al sumiglia ai töi i mée cavéi!
Par dimostràa cà ognantüna rèsù la gheva,
üna i cavéi bianc, l’otra i nigri la toleva:
ol poro òm, tüt contèet cà a-i lee totolava,
al se miga acòrt cà ‘nveci a-i le spiümava,
ma miga di cavèi... ai soldi li mirava!
rǜs-c’
morbillo
Ol lambaròt el fìl de òor
Il lombrico e il filo d'oro
Ol lambaròt e ol fìl de òor
'l coràgio dè siguìi i própi sógn e dè esploràa 'l mónt.
Al ghera 'na òlta 'n lambaròt dè nóm Lǜis ca'l vìveva 'n d'èn bósch sóta deli fréschi fói dè nisciolèer.
Ol Lǜis l'era 'n lambaròt curióos e speciàal e 'l scavava 'ndèla tèera dapartǜt.
'Na nòc’ lè 'ndacdefó dal teré par vardàa li stéli 'ndèl cél e al 'na vist üna 'mbèlpóo-bèla a dàgió.
Sǜbet 'l Lǜis là tiratfò 'n s-cès: "sóo stüf dè dì tǜc' stès, ölarìsi vìif 'na vèntüra divèrsa dal sòlet".
'L dì dòpo 'ntàat ca'l scavava 'ndèl teré, là truàat 'n fìl dè òor ca'l lüśìva.
L'era iscé contèet e stüpìit ca là decìdüut dè 'ndàchréet par idìi 'nghée ca'l ruava.
"Che ròba 'l ghè sarà réet a stò fìl d'òor? Ghóo pròpi dè scùprìl!" là pensàat 'l Lǜis.
Là cuminciàat a rampègàa par rùàa sùra la tèera par siguìi 'l fìl dè òor ité par 'l bósch, i pràac’ e àach 'ndèna rógia bèlebée frésca. Ol fìl dè òor al finiva mài.
Lè stacia 'na vèntüra ecitànt da mài smentegàa.
Ol Lǜis là 'ncuntràat taac' animàai cóma li lümàghi, grìi, 'n paù 'mbèlpóo-bèl, coloràat e àa 'na sciguèta.
'Nòtro lambaròt 'l ghà regalàat aretüra di balii de zéneor gròs e bùu bunènti ca i ghà dàc' fòrsa par cuntinuàa 'l sò viàc’ ca l'era amò lónch.
Dòpo mìis dè speriènsi straordinari, 'l Lǜis là vist ca 'l fìl dè òor 'l finiva pròpi defò de lǜs dè 'na végia maśù bandunàda.
Ol lambaròt la picàat la pòrta e sǜbet 'na fata la ghà urìit.
La fata l'era òlta bèla e la sè fàcia idìi davéra coòntèta dè idìi ol Lǜis.
Con tàata sòrpresa la fata là ghà spiegàat al Lǜis ca ol fìl dè òor l'era 'n regàl ca lée la gheva fàc' par premiàa ol sò coràgio e la sùa òia dè aventuri.
"Öla!, che bèl, grazia, te fàc' bée!" là dìc' ol Lǜis con 'n grànt surìis.
Ol lambaròt al se rendüut cǜnt, ca'l bèl viàc’ ca l'eva fàc', l'era tǜt mèret sò, par vès curióos e dol sò coràgio.
L'importa ca quàat ca sè pìscen: sà 'n ghà 'l coràgio dè siguìi i nòś sógn e dè sploràa 'l mónt, 'n pö scùprìi róbi bèli bèlenti.
Iscé ol Lǜis lè tornàat àla sùa cà 'ndèl bósch contèet e sódisfàc' dèla sùa grànda vèntüra.
Trèi fèmni e ‘na galìna, li fa mercàt tüta la matìna.
Tre donne e una gallina, fanno mercato tutta la mattina
Fürbizia
Al ghe vöol trìi bosàc' par fàa ‘n caiolat,
trìi caiolat par fàa ‘n sondrasc
trìi sondrasc par ‘n malec,
trìi malec par ‘n burumii e
trìi burumii par ‘n livignasc.
