dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Ol nòno
Ol nòno
Al me comparìs 'l fàcia dol nòno.
Lè èn pée apröof al feneströl dèla bàita.
'L riflès di ültèm münǜc' dè vìta dèla lǜna, prǜma dè lagàa spàzi al crès dol sùul, la fà-ciàar a li créspi dèla sùa fàcia.
'Na nṍva giórnàda la stà par nàs, i fiór dè giǜgn 'ndi pràac’ iè prüfümàac', prónc' par vès segàac'.
La sìra prǜma 'l sùu dol martèl ca'l fà 'l fìl a la làma dè azàal dèla fòlsc, là fàc' cumbrìcola col vèrs deli scigàli.
La paràbola dèl Natáal
La parabola del Natale
LA PARÀBOLA DÉL NATÀAL
Ècco la sèrva del Signóor, genuflèsa:
“Ciàpi èn paròla la Tua promèsa”.
Iscé Maria la ghéva respundüut
a l’àngel Gabriéle, par Lée ignüut.
Èn verità la s’éra ‘n póo strimìda,
àa sa tüta la facènda i l’éva ca capìda;
ma iscé grant l’éra de la Sua fede òl confòrt
ca l’arìs ‘mpinìit tüt òl Màr Mòrt!
Ma àdess ca ‘l Bambìn l’è nàat,
iscé bèl, biànch e rós, desarmàat …
còma èn somèlech ‘n del sò scervèl
la idüut ‘nciodàat a ‘na cróos l’Agnèl!
Ma ‘l Bambìn ca gió ‘ndèla prisìif al posàva,
già èn bèl sógn meraviglióos al sognàva:
al sognàva da portàa i söo fiöi èn Paradìis,
réet al sentéer dèl sò Calvari già decìis!
E a tüc’ i söo fradéi tanto amàac’,
specialmènt i pusé déboi e malàac’,
e a chi ca da pòoch iéva perdüut e
persóni cari ca ‘nsèma iéva vivüut,
‘sta pàrabola èn sógn al ghe regordàva:
“Ghéra èn cagnù ca a strùz l’andàva,
l’èra réet a murìi e l’éva pùra …
ma ‘n dè ‘na farfala al se svegliàat a bunùra!”
La metàfora ca ‘l Signór al mà donàat,
la piaca ité ‘n sée èn mesàc’ criptàat:
sa la cumbinaziù truée miga còl scervèl
… duperée la féde còma grimandèl !
Bùn Natàal
Paolo Piani
fradèl
(fradèi), s.m.
fratello – MO
El cuntadìi e i bao
Il contadino e gli insetti
El cuntadìi e i bao
'N meśerù ca'l pödeva ca idìi i bào,
l'hà tràc' fò ol velé sǜ 'ndi frao.
A chèla àcqua sutìla e mortàal,
lè ca scampàat gnàa 'n'animàl.
Prǜma iè morc', trà dolóor e tormént,
lümàghi, grìi e farfàli tüc' inocént.
Bào ǜtei, bào bùu,
calaurù, vespi, avi e budùu.
Ma bào e cagnù, i lè sà àa i càa,
ca par tàac' animài lè 'l sò maiàa,
li lüśérti e i üsèi,
àa chìi ütei e àa béi,
ca ià maiàat chìs-c' bào 'ndi òorc’,
iè crodàac' gió bàs sǜbet mòrc'.
Ma 'n se gn'amò ruàat ala fìi dèla filógna;
la mòrt lè scià: a chìi la ghè tuca lè 'na rógna!
I sciàt, fringuèi, müsràgn,
leguèer, bènoli e pò ai ràgn,
iè morc' tǜc’, sènsa 'n lamèet.
Ol contadìi adès l'è contèet,
sènsa pǜ üsèi, farfàli e bào,
iscé ai crès pǜsé béi i sṍö frao.
Ma la móràal pürtròp l'è divèrsa,
chìi velée ca l'agricoltóor 'l vèrsa,
i fà ca màal nóma ai bào, lumagòc'
leguèer, üsilìi e lambaròc’;
Mè'i trua, al giüri, 'ndèl piàt
e 'ndèl stómech, ca l'è ca adàt
a soportàa chèl "cundimènt'"
ca lè tosèch e 'nvadènt!
Da tǜt chèsto al dipènt 'l finaal:
"Ai animai fàc ca dol màal,
sà te ölet vìif 'na vìta sücüra,
'ndèla nòsa bèla natüra".
Màrs süc’ e aprìl bagnáat, beàt chèl ch’à semináat.
Marzo asciutto e aprile bagnato, beato quello che ha seminato
Ciapa ‘l tram
Ciapa ‘l tram balorda, ciapel ti ca mi sò sorda, trich e trach laghela ‘nda, trich e trach laghela stàa
