dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Ol pèstaröl d'òor
Ol pèstaröl d'òor
´N meśerù den paesàa e la sùa fiṍla, ntààat ca'i laorava 'ndèl càap, ià truàat 'n pèstaröl d' òor.
Ol pà 'l völeva portàl al padrù dol càap, ma la sùa fiṍla la ghè diśeva dè mìga portàrglel, parché dòpo l'arìs ulüut 'nséma àach ol pèsta sàal; ma ol pà là pórtàat ol pèstaröl al padrù ca l'era ol rè.
'L rè 'l ghà domandàat sǜbet àa ol pèsta sàal.
"La mia fiṍla la gheva pròpi rèśù", 'l ghè scapàat fò dala lèngua al meśerù.
Al nòs Sandro Riga
AL NOSTRO SANDRO RIGAMONTI
AL NÒS SANDRO RIGA
Da ogni pées al se liberàat
e sübet en ciél l’è schizzàat,
ol nòs Sandro, ol nòs Riga:
ogni sò gróp l’è lì ca ‘l desliga!
Basta caruzzini da manegiàa,
basta badanti par fas cüràa,
basta tüc’ ‘sti gran magagn 1)
ca i-la turtüràat par trop agn!
Adèss l’è liber come en puìi,
al pö ulàa süi làres Primulìi, 2)
al pö cór come en leorat, 3)
al pö liberàa dal cór tüt ol sò mat! 4)
Tüt chèl ca en tèra, par lüü iera òstacoi,
adès ca ‘n Ciél iè en scünt i miracoi,
l’è già réet a fàa ‘na vita gloriosa …
(… i dis ca la già fac’ ‘na mèzza morosa!)
Vardée ‘n sü: con li màa al me fa ‘n segnàal,
“ée ca da vès, par mi, gió de moràal,
mi sto bée, podi miga lamentàs:
bieven en càles par mì … ma sensa ‘nciocàs!”
7 marzo 2019 Paolo Piani
1) Magagn: magagne, vizi, difetti
2) Primulìi: di Primolo
3) Leorat: leprotto
4) Ol so matt: la sua gioia matta, il suo estro
vìi
s.m.
vino
Ol lambaròt el fìl de òor
Il lombrico e il filo d'oro
Ol lambaròt e ol fìl de òor
'l coràgio dè siguìi i própi sógn e dè esploràa 'l mónt.
Al ghera 'na òlta 'n lambaròt dè nóm Lǜis ca'l vìveva 'n d'èn bósch sóta deli fréschi fói dè nisciolèer.
Ol Lǜis l'era 'n lambaròt curióos e speciàal e 'l scavava 'ndèla tèera dapartǜt.
'Na nòc’ lè 'ndacdefó dal teré par vardàa li stéli 'ndèl cél e al 'na vist üna 'mbèlpóo-bèla a dàgió.
Sǜbet 'l Lǜis là tiratfò 'n s-cès: "sóo stüf dè dì tǜc' stès, ölarìsi vìif 'na vèntüra divèrsa dal sòlet".
'L dì dòpo 'ntàat ca'l scavava 'ndèl teré, là truàat 'n fìl dè òor ca'l lüśìva.
L'era iscé contèet e stüpìit ca là decìdüut dè 'ndàchréet par idìi 'nghée ca'l ruava.
"Che ròba 'l ghè sarà réet a stò fìl d'òor? Ghóo pròpi dè scùprìl!" là pensàat 'l Lǜis.
Là cuminciàat a rampègàa par rùàa sùra la tèera par siguìi 'l fìl dè òor ité par 'l bósch, i pràac’ e àach 'ndèna rógia bèlebée frésca. Ol fìl dè òor al finiva mài.
Lè stacia 'na vèntüra ecitànt da mài smentegàa.
Ol Lǜis là 'ncuntràat taac' animàai cóma li lümàghi, grìi, 'n paù 'mbèlpóo-bèl, coloràat e àa 'na sciguèta.
'Nòtro lambaròt 'l ghà regalàat aretüra di balii de zéneor gròs e bùu bunènti ca i ghà dàc' fòrsa par cuntinuàa 'l sò viàc’ ca l'era amò lónch.
Dòpo mìis dè speriènsi straordinari, 'l Lǜis là vist ca 'l fìl dè òor 'l finiva pròpi defò de lǜs dè 'na végia maśù bandunàda.
Ol lambaròt la picàat la pòrta e sǜbet 'na fata la ghà urìit.
La fata l'era òlta bèla e la sè fàcia idìi davéra coòntèta dè idìi ol Lǜis.
Con tàata sòrpresa la fata là ghà spiegàat al Lǜis ca ol fìl dè òor l'era 'n regàl ca lée la gheva fàc' par premiàa ol sò coràgio e la sùa òia dè aventuri.
"Öla!, che bèl, grazia, te fàc' bée!" là dìc' ol Lǜis con 'n grànt surìis.
Ol lambaròt al se rendüut cǜnt, ca'l bèl viàc’ ca l'eva fàc', l'era tǜt mèret sò, par vès curióos e dol sò coràgio.
L'importa ca quàat ca sè pìscen: sà 'n ghà 'l coràgio dè siguìi i nòś sógn e dè sploràa 'l mónt, 'n pö scùprìi róbi bèli bèlenti.
Iscé ol Lǜis lè tornàat àla sùa cà 'ndèl bósch contèet e sódisfàc' dèla sùa grànda vèntüra.
Quànca ‘l rola ‘l ga sü ‘l capèl o ca ‘l fa brüt o ca ‘l fa bèl.
Quando il Rolla ha il cappello o fa brutto o fa bello
Lè bèl sàc' l'om
È bello tenace l'uomo ...
"Lè bèl sàc' l'om"
se'l pensava o se'l diseva quanca quai'üu l'era 'n grand rüscadóor, 'l laorava sempre, 'l viveva de grandi fadighi, 'l resisteva a tüt, col bèl o col brüt.
Adès 'l vegnarés de dìi "resilienti"
