dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
L'óm, l'èrba, el fèe e la vàca
L'óm, l'èrba, el fèe e la vàca
A pensàc' bée 'ngàris ca besógn de niènt òtro che laoràa la tèra par vif bée.
Ol sùul, l'acqua e pòoc de pü e la tèra, laoràda, la da i sòo früt.
An vec' e an nöf
ANNO VECCHIO E ANNO NUOVO
AN VEC' E AN NÖF
'N òtro àn l'è pasàat
e chèl nöf l'è órmài cuminciàat.
Iér sìra, l' àn véc’ lò idüt 'ndàa ià,
ma gió 'ndel sàch negót de bùu 'l ghèva scià.
Ghóo domandàat 'ndùa 'ndàva,
'l ma respondüt, 'ntàat ca 'l tremàva:
" 'Ndóo chiló apröf,
a murìi prüma ca 'l nàses l'àn nöf ".
"Ma parché ?" ghò dic',
'ntàat cal tirava ric'.
E lüu: "Parché, a stò mònt, 'l resta nóma i sàs,
tüt òl rèst prüma o dòpo la dè rivinàs".
Ò 'ncuntràat chèl nöf, stadómàa
e ghóo tucàat sǜ la màa.
L'era gióen, con furóor ma giò 'ndel sàch
àa lüu negòt de valóor.
Ne àgn nöf ne véc’
i pö tiram fó dal fréc’.
Par fàa 'ndàa tüt bée,
beśògna fidàs nóma di nòś pée.
<<Òl tèep, da par lüü, magàri 'l marüda i venespói, ma 'l marüda ca gné la géet gné chi ca i comanda: 'l tèep da par lüü 'ncrespa òl scèrvel e 'l porta ala mòrt.
sèdes
gg.
sedici; scherzosamente e volgarmente: deretano, sedere | sòo del sèdes = sono nato nel 1916
Ól cèrf la leòr e l'aśen
Il cervo la lepre e l'asino
Ól cèrf la leòr e l' aśen
´N cèrf con en frónt dùu béi còrègn ramificac', 'ndàva a paséc' ité par ´l bósch.
Lè pasàat da iló ´na leòr e la sè fermàda a vardàa fìs ol cèrf.
Ilùra ,´ntáat ca la saltelava, là se fàcia inàaz e ´l là dìc':
"Varda ´n póo chiló, sóo ca àa mi´n bèl cervàt, l'è abòt ca 'ndrizzi sǜ li mei óregi e l'è cóma sé gharés sǜ i corègn cóma i töo ."
N'asen ca 'l pascolàva iló aprṍf, pèna la sintìit chèl ca la ghà dìc' la leòr, ´mbrinsiùnàat là ósàat:
" Varda ti, te ghée rèśù ! Nùu ´n sè tǜc’ trìi dèla stèsa ràzza, mi ól cèrf e ti leòr"
´L cèrf là vardàat i dùu con compasiù e disprèz e pó là cuntinuáat a caminàa par ´l bósch.
Móràl dèla fàola: Varda e pàsa e cürèt ca de lóor ca iè nóma dei sbrufù.
La vistìna dèla spósa
Il vestito della sposa
La vistìna dèla spósa
Al ghera ‘na matèla ca l’eva da sposàs.
Chèl dì l’era réet a cüsii ol so vistìit da spósa e a ‘n certo punto l’ha finìit ol rèf.
L’era propi 'nsürida, ma, tüt a ‘n trato, la vìt giò bas 'na spölèta de rèf; al l’è rèma sü e la dìs:
” ma varda l’è dol stès colóor!”
Tüta contèta e stüpida la ‘nfila la gügia e ‘na gügiada réet a l’otra, la finìs da fa sü la sua bèla vistìna.
Ol dì de li nozi, la matèla l’era tüta orgógliosa en del so vistìit da spósa.
Ma, quant ca l’era ité 'n géśa con i pareec’ e amis tüc’ entóren, propi entàat ca l’era reet a di ol so “si”, ol vistìit al s’è descüsìit en d’in ato e al ghè ngnüt gió de dos…La spósa la se truada en petacola è tüc’ i è saltàac’ fó a grignàa.
L’era stac’ l’orco, ca al s’era fàc’ te ‘ndèl fil e sül pü bèl, al s’era desfac’ gió, par bürlàs de la poora spusina.
