dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
La gràsa
La grása
A fadìga se vìt chèl ca'l rèsta dè 'na piscéna masù èn sàs a sèch.
Facia sù pǜsé èn òlt respèt àli cà dè Nembro, già da quànca 'n sera bagài l'era stàcia bandunàda.
L'era 'n ricovèr dèli vàchi par pòoch tèep, li stava ilò pòoch pǜsé dè 'na sitimàna a l'àn.
Ol tèep necesàri par fàscià la grása abòt par 'ngrasàa li rìvi.
Li rìvi iè ca òtro che pràac’ 'mbèlpóo 'mpée, 'nghée i balurdù i pö dàscià a chìi ca iè ca bütüàat a vardai da l'òlt vèrs 'l bàs.
Quanca s'eri gióen
Quando ero giovane
QUANCA S'ERI GIÓEN
Quanca s'eri gióen
sènsa pensée
mi s'eri chèl ca balava bée
quanca balavi 'l tango
col casché
tuti li femmi li me coreva ai pée
Adès ca i àgn iè pasàat sü
li giuntüri di òs li gira pü
fórsi l'è la sciatega o i reumatésem
sóo 'ntròpech e blocàat coma 'n pasù
Alle alé alé 'ndèm a balàa
pruém a stà 'mpée
Alle alé alé niént da fàa
ogni àn cal pasa 'n và ndrée
Quanca s'eri gióen
giügavi ala bòcia
iscè bée da mètei tüc 'n sacòcia
se mi tiravi 'n porta
la finiva 'n réet
'nsèma al portéer
Adès ca i àgn iè pasàat
ala bòcia güghi ca tàat
me vanti ca pü
ormai sóo rigit coma 'n pasù
Alle alé alé 'ndèm a balàa
pruém a stà 'mpée
Alle alé alé niént da fàa
ogni àn cal pasa 'n và ndrée
Quanca s'eri gióen
s'eri sempri elegant
ghèvi a l'anèl col brilant
e la cravata de seda
li scarpi de vernìis
vestìit ala moda col gilè grìis
Adès ca i àgn iè pasàat
porti i bragù tüc' pezzàat
li scarpi da solàa e 'n crapa ol capèl
coma 'n póor taradèl
Alle alé alé 'ndèm a balàa
pruém a stà 'mpista
Alle alé alé niént da fàa
ogni àn cal pasa al cala la vista
Quanca s'eri gióen
bel coma 'n fióor
tüti li femmi li völeva 'l mè amóor
par contentali tüti
corevi da ogni pàart
dal dì e de nòc' inaz e nréet 'ndafaràat
Adès ca i àgn iè pasàat
me senti tüt cunsumàat
ghè 'l spirèt e l'idea ma ca 'n pö fàa ?
sensa ol màz de carti se pö ca giugàa
Alle alé alé 'ndèm a balàa
ormai 'n prua ca pü
Alle alé alé pròpi niént da fàa
al rèsta nòma de tacàs al bon gesü
'l tuca a ti!
a mi ?
Quanca s'eri gióena
ghevi bèl fàa
ciapavi tüc' i merli sensa fai speciàa
adès ca sóo végia e tüt al va màal
sóo bùna gnaa da sligàa 'l scòsàal
Alle alé alé 'ndèm a balàa
pruém a stà 'mpée
Alle alé alé niént da fàa
ogni àn cal pasa 'n và ndrée
Quanca s'eri gióena
mosavi ol deréet
e la baràca tiravi réet
adès ca sóo végia gò l'anca blocada,
l'ergna ala schéna e 'na gamba 'ngesada
Alle alé alé 'ndèm a balàa
pruém a stà 'mpée
Alle alé alé niént da fàa
ogni àn cal pasa 'n và ndrée
Quanca s'eri gióena
favi l'amóor
coli grazi me favi onóor
adès ca sóo végia me tiri pü réet
la pérdi de 'nàaz e spès a deréet
Alle alé alé 'ndèm a balàa
pruém a mò 'mbòt
Alle alé alé niént da fàa
ogni àn cal pasa me pàri 'n barilòt
Quanca s'eri gióena
ai me öleva 'n paréc'
truavi da fàa itè par i léc'
adès ca sóo végia 'l péc' lè pàs
la pasèra lè frùsta el cùl lè scàs
Alle alé alé 'ndèm a balàa
ormai pödi ca pü
Alle alé alé pròpi niént da fàa
pös tacàs nòma al bon geśü
ràisc’
agg.
rancido , stantio
Ol lambaròt el fìl de òor
Il lombrico e il filo d'oro
Ol lambaròt e ol fìl de òor
'l coràgio dè siguìi i própi sógn e dè esploràa 'l mónt.
Al ghera 'na òlta 'n lambaròt dè nóm Lǜis ca'l vìveva 'n d'èn bósch sóta deli fréschi fói dè nisciolèer.
Ol Lǜis l'era 'n lambaròt curióos e speciàal e 'l scavava 'ndèla tèera dapartǜt.
'Na nòc’ lè 'ndacdefó dal teré par vardàa li stéli 'ndèl cél e al 'na vist üna 'mbèlpóo-bèla a dàgió.
Sǜbet 'l Lǜis là tiratfò 'n s-cès: "sóo stüf dè dì tǜc' stès, ölarìsi vìif 'na vèntüra divèrsa dal sòlet".
'L dì dòpo 'ntàat ca'l scavava 'ndèl teré, là truàat 'n fìl dè òor ca'l lüśìva.
L'era iscé contèet e stüpìit ca là decìdüut dè 'ndàchréet par idìi 'nghée ca'l ruava.
"Che ròba 'l ghè sarà réet a stò fìl d'òor? Ghóo pròpi dè scùprìl!" là pensàat 'l Lǜis.
Là cuminciàat a rampègàa par rùàa sùra la tèera par siguìi 'l fìl dè òor ité par 'l bósch, i pràac’ e àach 'ndèna rógia bèlebée frésca. Ol fìl dè òor al finiva mài.
Lè stacia 'na vèntüra ecitànt da mài smentegàa.
Ol Lǜis là 'ncuntràat taac' animàai cóma li lümàghi, grìi, 'n paù 'mbèlpóo-bèl, coloràat e àa 'na sciguèta.
'Nòtro lambaròt 'l ghà regalàat aretüra di balii de zéneor gròs e bùu bunènti ca i ghà dàc' fòrsa par cuntinuàa 'l sò viàc’ ca l'era amò lónch.
Dòpo mìis dè speriènsi straordinari, 'l Lǜis là vist ca 'l fìl dè òor 'l finiva pròpi defò de lǜs dè 'na végia maśù bandunàda.
Ol lambaròt la picàat la pòrta e sǜbet 'na fata la ghà urìit.
La fata l'era òlta bèla e la sè fàcia idìi davéra coòntèta dè idìi ol Lǜis.
Con tàata sòrpresa la fata là ghà spiegàat al Lǜis ca ol fìl dè òor l'era 'n regàl ca lée la gheva fàc' par premiàa ol sò coràgio e la sùa òia dè aventuri.
"Öla!, che bèl, grazia, te fàc' bée!" là dìc' ol Lǜis con 'n grànt surìis.
Ol lambaròt al se rendüut cǜnt, ca'l bèl viàc’ ca l'eva fàc', l'era tǜt mèret sò, par vès curióos e dol sò coràgio.
L'importa ca quàat ca sè pìscen: sà 'n ghà 'l coràgio dè siguìi i nòś sógn e dè sploràa 'l mónt, 'n pö scùprìi róbi bèli bèlenti.
Iscé ol Lǜis lè tornàat àla sùa cà 'ndèl bósch contèet e sódisfàc' dèla sùa grànda vèntüra.
Se al piöf ‘l dì de sant’Ana...
Se piove il giorno di sant'Anna piove un mese e una settimana
Amò a Miláa
-se sta bée a Miláa?
-se sta bée e se maia bée, ma li scagni i è trop lontani dal taol.
