dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Òl ràgn imbruiù
ÒL RÀGN IMBRUIÙ
Quànca òl ràgn la truat 'na gràata de üa iscè dùlsa ca i vava ilò véspi, àvi e àa móschi, la pensàat de spostàs de cà pròpi ilò sǜ chèla gràata, iscè da pudìi 'mbróiàa tüc' chi ca i se pugiàva sùra a sciüsciàa fò 'l zücher dai gràa de l'üa.
Prónta la cà növa òl ràgn 'l se mès sǜ sùra al sò fil sutìl a speciàa ca vargüu i rués.
Bùna Pàsqua
BUONA PASQUA
BÙNA PÀSQUA
Chèsta ca l’è réet a ruàa
la sarà ’na Pàsqua da mai dimentigàa:
còma ‘l nòs Signór me vìif la nòsa pasiù,
grazie òl So amór, a ‘ngarà la risureziù,
e niént al sarà pù còma prüma,
ogni òtro fastédi al sarà ‘na piüma:
‘sta tragedia la mè mèt sǜ la corazza
‘nsèma a la òia da cór èn piazza
e da brasciàa-scià ognaüu sènsa musüra,
streigèl apröf al nòs cór sèc da l’arsüra,
còma sà tüc’ mè fóss diventàac’ fradéi,
còi öc’ che lusìs, d’amór sincéer: béi !
Chèsta l’è la mia preghiera, òl me regàal:
ca ‘sta Pasqua la siès ol vòs Natàal,
quanda èn rèdes al nàs con gran dolór
ma ‘nde tüti li cà al pòrta gioia e amór!
aséet
s.m.
aceto | te sèe dùls cóma l’aséet, sei dolce come l’aceto (… ironico) – MO
Ol lǜf e la bólp
Il lupo e la volpe
Ol lǜf e la bólp
'N dì i và ditè 'ndè 'n bàit dè móntàgna 'ndua al frésch sǜ 'nden rongiàl de acqua ghé iló 'na grànt cónca dè ràm piéna dè làc’.
La bólp la dìs al sò amìis: "ghè sura fói piscéni e bachec' de légn, laga ca i lechi sǜ mi!", e iscé la se lèca sǜ de güst la pàna.
'L lǜf 'l specia, pò 'l bìif tǜt ol làc’ spanàat.
'L rua ol pastóor e la bólp la scapa dala puleröla da 'ndua i dùu iera 'ndàc' dité, ma ol lǜf, 'nfiàat dal lac' tracanàat, 'l ghè rua ca a pasàa e al se ciapàa sü tati legnàdi fìn'ca lè ridót a 'na pelascia, iscé 'l pö 'nfilàs fò a lǜü da chèl böc' strec'.
La bólp, ndèl fratèep, iló a speciàa 'ndèl bósch tacàat, la maiàat nisciṍli e coi güs la fàc' scià 'na colàna ca la se mèsa 'ntóren al còl.
Quànca la vìt ruàa ol lǜf cal źòpegava, la scürlìs la colàna e la dìs: "àa mi sóo stàcia marelada sü; te sentèt cóma i me scrisciöla i òs".
Ciapàat da la compaśiù 'l lǜf credulù al tö sü a gigiola la bólp e, 'ntàat cal źopega, al lè pòrta a tórnàa 'n réet.
Li nòni li conclüdeva cola 'nteligènsa di véc’: " 'ndìi, 'ndìi a giügàa ca'l malàat 'l porta 'l saa!"
La vistìna dèla spósa
Il vestito della sposa
La vistìna dèla spósa
Al ghera ‘na matèla ca l’eva da sposàs.
Chèl dì l’era réet a cüsii ol so vistìit da spósa e a ‘n certo punto l’ha finìit ol rèf.
L’era propi 'nsürida, ma, tüt a ‘n trato, la vìt giò bas 'na spölèta de rèf; al l’è rèma sü e la dìs:
” ma varda l’è dol stès colóor!”
Tüta contèta e stüpida la ‘nfila la gügia e ‘na gügiada réet a l’otra, la finìs da fa sü la sua bèla vistìna.
Ol dì de li nozi, la matèla l’era tüta orgógliosa en del so vistìit da spósa.
Ma, quant ca l’era ité 'n géśa con i pareec’ e amis tüc’ entóren, propi entàat ca l’era reet a di ol so “si”, ol vistìit al s’è descüsìit en d’in ato e al ghè ngnüt gió de dos…La spósa la se truada en petacola è tüc’ i è saltàac’ fó a grignàa.
L’era stac’ l’orco, ca al s’era fàc’ te ‘ndèl fil e sül pü bèl, al s’era desfac’ gió, par bürlàs de la poora spusina.
