La Creaziù

Ol nòs Signór l’è propi ‘na crapa ingignìola;

de óm e de besti prüma d’empignii la Tèra,

al se sentàat giò, a pensàa, sura ‘na nìola:

coma pos fàa ‘n modo cà a-i se faghès cà la guèra?

Al ga pensàat trenta dì e po’ a mo dés: 1) riferimenti Biblici: 40 giorni

“sa mi ciapi n’elefante, na vaca e ‘n gat

e ghe dóo forsa e inteligensa en base al pés

cà l’elefante al véisc ai l’è capis aa‘n mat!

Bisogna cà trui n’idea divèrsa,

gh’enventi na gabola che faghès balansa,

se nò la quistiù da popolàa ‘l mont l’è bèle pèrsa:

sempre ol püsé fort al metarà ol debol giò ‘n dè la pansa!”

Dopo tant rimuginàa, varda che fürbizia:

chi granc’ e gros a-i föo en pöo margnach

a chi pìscen, ghe döo n’èto de malizia!

E po, entàat cà l’era gna mo’ strach,

al na pensada n’otra a mo’ püsé fina:

tant la bèstia l’è grosa, tant la föo pigra,

se enveci l’è pìscena e minghirlina,

ghe méti l’agitaziù de ‘na furmiga nigra!

En pù: bunasc föo chi granc’ e gròos,

mentre tüc’ i ötri, pìscen e catiif:

se al pìscen ol grant al ghe sta sul gòos,

par miga ciapali, la sua rabbia al se la biif!

Se ‘nveci al sarà ol gross a sübii n’intort

prüma cà al ghe monti la rabbia, te ghée oia:

al sarà già scapàat da sücüra mort,

chèl birbantèl cà ‘l ghe dava noia !

Albosaggia, 24.2.2010 Paolo Piani

(Dedicata a Luisa, abbarbicata sull’armadio …)