dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Sóo ca 'ndàc' a scṍla
Sóo ca 'ndàc' a scṍla
Sóo nàsüut e visüut trà i cràp, ghò idǜut tàati róbi.
La mia màma la ma ´nsegnàat a onoràa ´l Signóor, ol mè pà 'l ma ´nsegnàat 'na ròba sücǜra, chèla dè vès e dè vìif da galantóm.
Ò ca cunusüut - ('l völeva dì da belebée aprṍof) - 'nòtra fémna al dè fó dèla mia.
Óo durmìit sǜ li tàoli dól baladù e sùra ´l muntù dól fée, fìna al dì dól mè matrimoni.
Quàata salǜt e quàata calma ghò üut; ò mài bégàat con negǜu, gné sò chée ca 'l völ dìi ´nrabbiàs o, sà me 'n rabbi sóo cóma ´l fǜlmen: dòpo la saèta ´l cél 'l torna sǜbet saré.
INPS
INPS
I.N.P.S.
Granda ‘nvinsiù l’è stàcia la Prividènsa
ca còi nòs sacrifizi l’à mè ‘mpinìs la credènsa:
da Ginèer a Dicèmbri, òl prüm dèl mìis,
la pinsiù la mè rüa còma èn binìis!
Sempri, l’INPS, còma èn galantóm,
l’à fàc’ frónt ai nòs besógn;
ògni mòrt de vèscof àa ‘n quai aümèet
ma scars: miga fàa ruàa èn quai stratèep!
‘Sti ültèm agn però óo notàat,
vargót ‘n dèl sò mòdo de fàa l’è cambiàat:
fórsi par cólpa de l ‘ntiligènsa artificiàal
gió ‘n dèla büsta, ghé anca … ‘na cambiàal!
Ògni mìis, nsèma a la pinsiù,
al rüa con la püsé granda pricisiù,
èn màal nóof ca tévet mai sentüut
èn fastédi fin prüma scunusüut:
èn gionóc’ ca a fagió li scali al trabàla,
òl dì dòpo a fàa màal l’è ‘na spàla,
senò l’è la schéna ca la fa scarizi,
còma èn rèdes ca ‘l siguìta a fàa vizi!
Óo pruàat a ‘ndàa al sportèl
par s-ciarìi i dübi dèl mè scervèl:
ghéra iló ‘n brao ‘mpiegàat
ca con paziènsa al m’à spiegàat:
adèss li famigli li fa ca pü gnadi,
bisógna paregiàa li üscìdi con li entradi …
sperém ca par òl pròsem Natàal
i mè faghès ca l’ültem regàal!
incombènsa
.f.
incarico
L'üsignṍl e 'l cucù
L'USIGNOLO E IL CUCULO
L'üsignṍl e 'l cucù
´N dì l' üsignṍl 'l górgóiava pròpi 'n d'en bèl modo par vidìi sé la ğéet i fódes sensìbei ala bèla sùnada dól sò cant.
Quai matéi ca i giügàva par i pràc’ ià cuntinuáat i sóo giṍch sènsa dàch vasiù.
´Nchèla àa´l cucù là ulüut pruàa la sùa óos e là utignìit da lóor mìla batüdi de màa.
Chìi bùu rèdès i grignàva a crépa pèl e i ripéteva vinti òlti chèl alégro cucù, cucù.
Là dìc' ´l cucù al l' üsignṍl: "Te sèntet cóma il sùu dèla mia óos 'l fà piasé a li óregi de stì gióegn?
I preferìs li mei cantàdi a li tòi."
´Nchèla 'na pastorèla la travèrsàva piàn piàa chèla rìva piéna de fiór e ´l cucù 'l pianta ca ilò da cantàa.
La pastorèla la se dégna ca de scoltàa chèl cant nòios.
L'üsignṍl là ricuminciat li sṍi bèli cantadi e la matèla, ciapàda dala belèza de chèl cant la sè comòsa e dai sṍö ṍc’ 'l ghe vegneva giò làgrimi de afeziù.
L'üsignṍl ilùra 'l ghè dìs al cucù: "Te védet quàl ca l'è ól risültàat par chi ca i canta a li ànèmi sensìbeli.
'L me fà pǜsè onóor 'na làgrima dèla s-cèta ca li táati batüdi de màa ca te ghée ricéüut ti."
Bruno alfredo
Ol me zio al diseva sempri:
me ciami Bruno Alfredo, Bruno d’estàat e Alfredo d’envèren