dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Ghera 'na òlta 'n sàs
GH'ERA 'NA ÒLTA 'N SÀS
'N sàs sǜ 'ndel bósc’, dòpo ca l'acqua la gh'à tiràat ià la tèra ca gh'era sùra, 'l se vardava 'ntóren.
L'era ilò sùra 'n sentér pièe de òtri sàs, 'nsèma a dei ciǜf de èrbi e 'l gh'eva 'ntóren àa quài fiór béi coloràc'.
Adès, ca 'l vansàva sǜ dala tèra, 'l vedeva giò el sentér pièe de òtri bòc’ ca i se möeva sèmpri, e lüü 'l se sintìva amò ligàat scià dali scéspedi.
La belèza dèl mè dialèt
La bellezza del mio dialetto
LA BELÈZA DEL MÈ DIALÈT
Adès ve cünti parché òl mè dialèt
l’è iscé duls e bèl , quasi perfèt
e a l’italiàa, cari fradéi,
al ghè fà la barba e i cavéi.
Lüu, sènsa sprecàa, tüt al dìs,
con pochi paróli tüt al ciarìs,
e par tüti li situaziù
sèmpri al gha pronta la suluziù!
Öli fàa n’esempi ca i pó capìi
tüc’ chi ca i me sta chiló a sintìi,
sìes ca iàbes fàc’ l’università
sìes ca i ghè n’àbes ca üut la pusibilità.
Sa ‘n rèdes cola mama l’è a spàs
e lée con li amisi mai pù la tàs,
e lüu a ‘n cèrto punto al sé stufìs,
al ghe tira òl pètacol e ‘l ghe dìs:
“ mama, ‘n và ca a cà ?”,a piàa piàa, 1)
ma lée la cùntinua a ciacolàa,
e dòpo èn gran pèz sènsa risültàat,
(… pórèt, i le préga sènsa vès scoltàat …),
sa ‘l fós èn cità, n’òtra paròla al tacarìs,
‘na paròla ca òl concèt la rinforsarìs:
“ancóra” l’è òl vòcabol ca ‘n pü l’arìs ruàat,
èn mèz a la frase, sutulineàt!
‘nvéci nùu Bosàc’, par risparmiàa,
la negaziù me la slónga fina a Milàa:
al pòst de “mama, ‘n và ca a cà ?”
me ósa: “mama, ‘n và caaaaaaaaaaaaach a cà?” 2)
ca dàla bùca l’è cóme ‘na scarica de mitràia,
òl rümóor de mila ràc’ sùra la pàia,
ü chèl d’èn cöör ca ‘l betéga da l’emuziù,
ü senò chèl d’èn tratóor èn aceleraziù!
Èe capìit adès parché òl mè dialèt,
par mi al val püsé del Scióor Prefèt,
e parché iscé tàat al mè paées ghe tégni
ca ‘l cambiarìs gnàa par èn chìlo de castégni ?
NOTE: 1) ‘n và ca a cà? – non andiamo a casa?
2)’n và caach a cà – non andiamo ancora a casa?
źinźìn
s.m.
minima quantità di qualsiasi cosa | dàmen ‘n źinźìn = dammene un pochino
Ol lüf e l'agnèl
Il lupo e l'agnello
ÒL LÙF E L’AGNÈL
Réet a la riva del Dnèpr a bìif l’è ruàat
su sùra èn lupàsc da la Rùsia scapàat
e de la gió èn pòro agnilìi mòrt da la sìit
ca de l’Ucraìna, da atóor, capo l’era finìit.
Òl lupàsc sùbet ‘na scǜsa l’ha cercàat:
parchè ti la mia acqua te me ‘ntorbolàat?
E l’agnèl, tǜt strimìit: ma scùsem bée,
coma al pó dass sa bivi l’acqua dai töo pée?
La quistiù l’era trop ciara e evidènta,
ma òl lùf ca l’era usàat a dìi pàa a la pulènta
sènsa ca nugùu di sói i ris-ciava da cuntradìl:
ti te mée strogiàat l’acqua còl tò pìl!
E sùbet l’ha cuminciàat a sparàa bómbi,
de rèdes, femmi e vec’ a ‘mpinìi li tómbi:
iera tǜc’ ‘nfami travistìic’ da soldàat
tǜc’ criminai ca la sua acqua iéva ‘nvelenàat!
L’ha distrüt cà, géśi, teatri e botéghi,
parchè iera pieni de canù e motoseghi,
e sa tüt òl mont al dìs òl cuntrari …
l’è ‘na bala ca la val meno de n’urinari!
'Na femma e ol Rè de Cipro
Dunca i de savì che quanca gh'era ol prüm Rè de Cipro, dopo ca 'l Goffré de Büglion l'à liberáat la Tèra Santa, l'è sücèss ca 'na fèmma de Guascógna l'èra 'ndàcia par devuziù, al Sànt Sepolcro.
'Ndèl tornáa 'nréet l'è pasada da Cipro e ilò 'l ghè stàc' 'n balòss ca al ga fàc' 'n gran desprézi.
Lee, ca la pödeva ca viagiò chèla balòsada, l'à pensáat de 'ndáa dal Rè, ma gh'è stàc' vargüü ca i ghà dìc' ca la podeva sparmìi la fadiga parché ol Rè l'éra 'nscé 'n minghèrlo de üu sènsa negüna conclusù ca al se ne lagava fà a lüu de tüti li sòrt, iscé ca 'l pödeva ca scoldàsela par i òltri.
'Nscé tüc' chì ca i gheva vargót sül stómech ai se sfogava col fàch a lüu 'n quai desprézi.
La femma a sentìi stì róbi, de già ca la ghera ca òltro da fáa, pàr consolàs 'n de 'na quai manera la s'è mèsa 'n cràpa de 'ndáa a cüntaghèla sü stès.
L'è 'ndacia da lüü e 'n méz a na caragnada la ghà dic':
< Òh lüü, mi sò minga vignüda chilò parché ghabi spèransa ca lüu l'àbes da vendicáa la figüra ca i mà fàc' a mi, ma 'n scambi 'l preghi piscì de dìm coma 'l fa lüu a viàgò i desprézi ca ò sentüut ca i ghé fà a ca lüü.
Iscé me tegnaroo a mi 'n còrp 'l desprézi, ca 'l mè tucáat, con táata pazièsa; 'l le sà ol Signor se sarìsi contèta de fàch 'n règáal a lüü, pòsto ca 'l gàbes bùni spàli.
'L Rè, ca l'èra sempre stàc' iscé manfrèch e pigro, 'l s'è coma desedáat fö, e a bùn cünt, là cuminciáat a faghèla pagà a chì ca i gheva fàc' la balosada a chèla femna e pò l'è ügnüut 'n cáa de Dio cuntra tüc' a chìi ca i ghè mancava de respètt.
