dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
La maèstra a Pierino
La mèstra la ghè dis: "Pierino, mi scrivi, ti te scrivèt, lüu scrif che tèep ca l'è ?"
Òl Pierino 'l ghè dìs: " l'è tèep pèrs scióra maèstra."
Ó fàc' èn sógn
HO FATTO UN SOGNO
Ó FÀC’ ÈN SÓGN
Ó fàc’ èn sógn ...,
e da cuntàfol senti òl bisógn:
èn brüt dì èn móstro l’èra ruàat
e tüti li persóni l’eva ‘nfetàat
èn dèl nòs Paés iscé delicàat e bèl:
‘n de pòoch tèep la fac’ èn sfracèl !
Li persóni li se malava a mila a mila,
còma ‘n de la pàia ‘na scintila
la vìa sǜ èn gran fughéri…
ghéra pü pòst ‘n di cimitéri !
‘Ndi òspedài dotór e ‘nfermiéer
i confondéva òl domàa còl iéer,
par cercàa da mèt-sǜ ‘na pèza
ai dagn de ’sta brüta schifèza.
Par limitàa ‘sta brüta ‘nfiziù
i gha pruibìit a la popolaziù
da vignìi de fó da la sùa cà,
specialmènt chìi de ‘na cèrta età:
nòma la spésa te podevèt fàa,
ma pèna la ròba da maiàa:
tüti li fabrichi i-éva seràat,
ensèma a bar, cinema e marcàat!
Èn gir par li stradi nügüu che ‘ndava
nòma èn solènch ca ‘l cöör al ciapava,
‘nsèma a ‘n silénsi quasi da tómba,
ca ‘ndèli óregi al te rembómba !
Pò ‘n bèl dì sè sintìit cantàa
da tàati finéstri l’inno italiàa:
parché nùu de ‘sto Paés che và a farfàli,
me da trèbülàa par tiràa fó li bàli !
E sübet i sindacati e i ‘mprenditór
i à stüdiàat l’acórdi par salvàa l’onór,
e anca òl Governo la pàas la truàat,
e l’Europa la crapa l’à sbasàat …
Parché l’è quànca ‘l te manca li róbi amàdi
ca te capisèt da vìli sót gamba ciapàdi:
chèsta l’è stàcia la püsé gran binszina
ca la ma dàc’ da ricuminciàa l’adrenalina!
E quànca ‘stò virus me la ciapàat,
e coma ‘na piva me l’à sgunfiàat,
l’insegnamènt de l’Agrippa ma siguìit, 1)
… e ‘na grant spinta ‘ndèl cöór ma sintìit:
tüc’ da la stèsa part ‘n sé mèss a remàa ,
tüc’ ‘n sé mèss a crapa baśa a laoràa,
tüc’ èn base al guadàgn li taśi a pagàa,
tüc’ la natüra e la lége a respètàa,
tüc’ la mafia a refüdàa,
tüc’ a fàa sènsa criticàa,
tüc’ òl pròsem a amàa,
tüc’ ma capìit: che bèl, so Italiàa !!!
di Paolo Piani 'l ghè nè amò
vénech
agg.
essere arrabbiato
'L piógiàt
L' AVARO
'L PIÓGIÀT
´N piógiàt là vendüut i sṍ bée e la fàc' s-cià 'n grànt gherù d'òr; lè 'ndàc' sènsa dìi negót a piacàl sóta téra, ma 'nséma, sènsa savìl, là piacàat àa ól sò cṍr.
'L pasàva iló ògna dì par controlàa, e´l fisàva coi ṍc’ la téra e 'ndèla sùa mèet 'l vidìva l'òr a lüsìi .
´N viláa, ǜü dól paés, 'l se 'ncòrgiüt de stà quistiù e là scavàat la téra, sènsa fàš idìi, e là pórtáat ià tǜt.
Quànca 'l piógiàt lè tornáat a controlàa, là idüut la téra muiüda e l'òr 'l gh'era ca pǜ; ilùra là cuminciat a óśàa e a strepàs i cavéi.
´N galantóm ca'l pasàva par càas de iló, là domandàat ´l mutìf e pò´l lghà dìc':
" Lamentèt ca, fàa ca de ti ´n óm 'nsürìt. Mèt al sò pòst 'n sàs e fà cǜnt de vìi sótráat l'òr ca te gharée 'l stèś tornacünt."
Móràl dela fàola: A chè 'l servìs ès sciór, con táac' sòldi, se pò se ca bùu de üsài ?
Quànca se sǜ ‘n sóm a la cücàgna, as pö pèna tórna gió.
Quando si in cima alla cuccagna, si può solo scendere
Nsalata
Par cundii la 'nsalata al ghè ol en sapient par mèt gió la sal, en màt par mèt gió l’oli,’n avàar par l’asèet