dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Ol bósch èn quarantena
Ol bósch èn quarantena
Li vàchi li pascóola trà li Piani e l'Aial dèla Caòra. Animai bei gròs simpatèch da idìi 'ndèl bósch di cólóor.
Daparlóor li torna àla masù par fàs muisc.
'Na quai manzèta la 'ndava 'mpóo nüscia.
Nùu bagài cóma, pìscen Tarzan, am sè tacava sü ai ràm bàs di làres e me ulava par pò tufàs, sensa pura, trà cèrfói dei malacrìi.
Ol 23 feorèer 2020 'l saltafó l'emèrgensa dol curùna virus.
Ol mèrlo
LA LEGGENDA DEL MERLO
LA LEGENDA DÈL MÈRLO
Tàat tèep fà ca l'era gnàa mò nasüut gnàa 'l pà
tüc' i mèrli i gheva li piümi bianchi coma 'n fior de mac'
ca i pareva puciac' gió ndèl làc',
iera 'm-macolac' e püur, prüma de vignìi scüur.
Pò 'n dì lè capitàat 'n fàto ca tüt la cambiàat !
Coma lè 'ndacia chèsta facenda al lè dìs la legenda
e sa 'n póo de paziensa ghìi, chilò la scoltarìi!
Ol mèrlo al le sà che de fèorèr frec' al fà
e ca la nìif suspisa la vée gió dal ciél ca la pàr 'n vél,
lè a mò 'nvèrèn e al colt sà de stàa par pudìi campàa.
Par cercàa ol modo de scoldàa la gnada, 'ntóren 'l se varda
e da 'n téc', ilò apröf, 'l vìt a vigìi sǜ füm nigro da 'n camì bel nöof.
Ilò sura al se puguàat e subèt 'l se scoldàat,
iscé al ghè vée 'na gran pensada, chèl da fà ilò la sua gnada.
Adès lè ca pǜ 'n crüzi gnàa 'l gèlt, ilò sura al còlt, ol téep al pàsa svèlt,
ormai 'l fréc' e'l gèlt lè 'ndàc' e ol mèrlo 'l völ fàa 'n viac';
apèna fò da la gnada 'l fà 'na gorgoiada:
Iösösmaria, c'aróo büut, nigro coma 'n corf sóo ügüut !
Sóo ca pǜ bianch e püur ma sóo tüt scüur
li piümi góo de lavàa, ndèla rögia ò da prüàa
gió ndèl'acqua a nodàa ma ghè negòt da fàa,
li piümi nigri a la fìi ghóo de tignìi.
Da ilura, par incant tüc' i mérli iè nasüuc' nigri ma amò col sò cant.
Quanca 'l piöof gió 'ndèl'acqua deli pózzi amò i se möof
ma noma per lavàs, ormai i ghà ca pü 'mèet de sbiancàs.
Ol sò bèch gialt le restàat bèl da idìi avèert o àa seràat.
scialòt
s.m.
scarpone malandato | nìgro cóma ‘n scialòt. = nero come uno scarpone.
Ol lambaròt el fìl de òor
Il lombrico e il filo d'oro
Ol lambaròt e ol fìl de òor
'l coràgio dè siguìi i própi sógn e dè esploràa 'l mónt.
Al ghera 'na òlta 'n lambaròt dè nóm Lǜis ca'l vìveva 'n d'èn bósch sóta deli fréschi fói dè nisciolèer.
Ol Lǜis l'era 'n lambaròt curióos e speciàal e 'l scavava 'ndèla tèera dapartǜt.
'Na nòc’ lè 'ndacdefó dal teré par vardàa li stéli 'ndèl cél e al 'na vist üna 'mbèlpóo-bèla a dàgió.
Sǜbet 'l Lǜis là tiratfò 'n s-cès: "sóo stüf dè dì tǜc' stès, ölarìsi vìif 'na vèntüra divèrsa dal sòlet".
'L dì dòpo 'ntàat ca'l scavava 'ndèl teré, là truàat 'n fìl dè òor ca'l lüśìva.
L'era iscé contèet e stüpìit ca là decìdüut dè 'ndàchréet par idìi 'nghée ca'l ruava.
"Che ròba 'l ghè sarà réet a stò fìl d'òor? Ghóo pròpi dè scùprìl!" là pensàat 'l Lǜis.
Là cuminciàat a rampègàa par rùàa sùra la tèera par siguìi 'l fìl dè òor ité par 'l bósch, i pràac’ e àach 'ndèna rógia bèlebée frésca. Ol fìl dè òor al finiva mài.
Lè stacia 'na vèntüra ecitànt da mài smentegàa.
Ol Lǜis là 'ncuntràat taac' animàai cóma li lümàghi, grìi, 'n paù 'mbèlpóo-bèl, coloràat e àa 'na sciguèta.
'Nòtro lambaròt 'l ghà regalàat aretüra di balii de zéneor gròs e bùu bunènti ca i ghà dàc' fòrsa par cuntinuàa 'l sò viàc’ ca l'era amò lónch.
Dòpo mìis dè speriènsi straordinari, 'l Lǜis là vist ca 'l fìl dè òor 'l finiva pròpi defò de lǜs dè 'na végia maśù bandunàda.
Ol lambaròt la picàat la pòrta e sǜbet 'na fata la ghà urìit.
La fata l'era òlta bèla e la sè fàcia idìi davéra coòntèta dè idìi ol Lǜis.
Con tàata sòrpresa la fata là ghà spiegàat al Lǜis ca ol fìl dè òor l'era 'n regàl ca lée la gheva fàc' par premiàa ol sò coràgio e la sùa òia dè aventuri.
"Öla!, che bèl, grazia, te fàc' bée!" là dìc' ol Lǜis con 'n grànt surìis.
Ol lambaròt al se rendüut cǜnt, ca'l bèl viàc’ ca l'eva fàc', l'era tǜt mèret sò, par vès curióos e dol sò coràgio.
L'importa ca quàat ca sè pìscen: sà 'n ghà 'l coràgio dè siguìi i nòś sógn e dè sploràa 'l mónt, 'n pö scùprìi róbi bèli bèlenti.
Iscé ol Lǜis lè tornàat àla sùa cà 'ndèl bósch contèet e sódisfàc' dèla sùa grànda vèntüra.
Se ‘l piöf òl dì de san ...
Se piove il giorno di san Vittore ne porta danno la mucca e anche il pastore
Dumáa l’è festa
Dumáa (domáa) l’è fèsta, tüc’i scióor ai cambia la vèsta, mi ca sóo porèt cambi gnàa ‘l corpèt
