dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Londra (London)
Londra le bèla ma lóor iè stràa.
Li curieri, chili grandi e ölti i è ciama BAS;
li macheni iè ciama "CAR";
i stradù, li stradi larghi iè ciama STRIT;
tüti li campani par lóor iè sempre BELL;
coi animai i fà 'na gran confüsiù,
el cavàl ai lè ciama ORS;
e l'asen ai lè ciama ASS;
la càora, àa chèla, ai ghè dis GAT;
Adünada Alpìi 2023
Adunata Alpini 2023
ADUNÀDA UDINE 2023
‘N-sé partìic’ òl dódes de Mac’
par ‘ndàa a Udine àa nùu Bosàc’,
par fàa la sfilada di Alpìi, còl cóor èn fóoch,
‘nsèma a chi chè rùa d’Italia da ògni lóoch.
Dói persóni ‘nsèma a nùu li ghéra,
partiidi a bunùra còn la curiéra:
n’Alpin su ‘n-de ‘na scagna a rodéli,
e ‘na bèla fèmma con li stampéli.
Còn la scùsa de ‘na cantìna da visitàa,
‘n sé fermàac vìi bianc a scalesàa:
nùu già la lengua me tirava a strùz,
lóor i ghéva amò süc’ òl canarùz!
A marènda, su al prùm piàa, bèla fregàda,
còn ‘na scala strécia e stortoiàda:
portàa-su la caruzzìna con su l’Alpìi
la fàc’ culàa òl suàat fin sòta al cupìi!
Stèsa fadiga par chèla matèla
fa sù la scala còn la stampèla:
… ma da la bùca de chili dói persóni
mai bestémi àa Signóor ü Madóni!
Òl dì dòpo n’òtra giornàda i pùls da fa tremàa,
par visitàa de Aquileia, Basìlica e Foro Romàa:
scali e paseréli stréci, svèrgoli èe ‘mpéni,
ca li te fava pompàa òl sanc ‘n de li véni!
E ‘ntàat tùta la gèet la se lamentava,
par la fàm, par la sìit ée par òl tèep ca l‘ fava:
nòma chìi dùu còn li gambi disurdinàdi
sempri li bùchi li ghéva a la giòia sbarlatadi!
La domènega de la sfilada, da bèl nöof
mai l’à smès èn münüt da piöof:
ma l’Alpìi ca ‘n mèz a la stràda al sfilava,
còma òl pòor Rizziéri ògni góta ‘l schivava! 1)
E ilùra, a pensàa còma ‘sti dùu sfürtunàac’
de frónt a li cumplicaziù i s’è comportàac’,
‘na “denuminaziù de qualità” góo truàat,
tùso èn gran vìi, DOC ù DOCG certificàat :
BIS-ABILI i và ciamàat
… parché li bàli i ghà de cimènt armàat !!!
tululùu
s.m.
gufo
Ol lambaròt el fìl de òor
Il lombrico e il filo d'oro
Ol lambaròt e ol fìl de òor
'l coràgio dè siguìi i própi sógn e dè esploràa 'l mónt.
Al ghera 'na òlta 'n lambaròt dè nóm Lǜis ca'l vìveva 'n d'èn bósch sóta deli fréschi fói dè nisciolèer.
Ol Lǜis l'era 'n lambaròt curióos e speciàal e 'l scavava 'ndèla tèera dapartǜt.
'Na nòc’ lè 'ndacdefó dal teré par vardàa li stéli 'ndèl cél e al 'na vist üna 'mbèlpóo-bèla a dàgió.
Sǜbet 'l Lǜis là tiratfò 'n s-cès: "sóo stüf dè dì tǜc' stès, ölarìsi vìif 'na vèntüra divèrsa dal sòlet".
'L dì dòpo 'ntàat ca'l scavava 'ndèl teré, là truàat 'n fìl dè òor ca'l lüśìva.
L'era iscé contèet e stüpìit ca là decìdüut dè 'ndàchréet par idìi 'nghée ca'l ruava.
"Che ròba 'l ghè sarà réet a stò fìl d'òor? Ghóo pròpi dè scùprìl!" là pensàat 'l Lǜis.
Là cuminciàat a rampègàa par rùàa sùra la tèera par siguìi 'l fìl dè òor ité par 'l bósch, i pràac’ e àach 'ndèna rógia bèlebée frésca. Ol fìl dè òor al finiva mài.
Lè stacia 'na vèntüra ecitànt da mài smentegàa.
Ol Lǜis là 'ncuntràat taac' animàai cóma li lümàghi, grìi, 'n paù 'mbèlpóo-bèl, coloràat e àa 'na sciguèta.
'Nòtro lambaròt 'l ghà regalàat aretüra di balii de zéneor gròs e bùu bunènti ca i ghà dàc' fòrsa par cuntinuàa 'l sò viàc’ ca l'era amò lónch.
Dòpo mìis dè speriènsi straordinari, 'l Lǜis là vist ca 'l fìl dè òor 'l finiva pròpi defò de lǜs dè 'na végia maśù bandunàda.
Ol lambaròt la picàat la pòrta e sǜbet 'na fata la ghà urìit.
La fata l'era òlta bèla e la sè fàcia idìi davéra coòntèta dè idìi ol Lǜis.
Con tàata sòrpresa la fata là ghà spiegàat al Lǜis ca ol fìl dè òor l'era 'n regàl ca lée la gheva fàc' par premiàa ol sò coràgio e la sùa òia dè aventuri.
"Öla!, che bèl, grazia, te fàc' bée!" là dìc' ol Lǜis con 'n grànt surìis.
Ol lambaròt al se rendüut cǜnt, ca'l bèl viàc’ ca l'eva fàc', l'era tǜt mèret sò, par vès curióos e dol sò coràgio.
L'importa ca quàat ca sè pìscen: sà 'n ghà 'l coràgio dè siguìi i nòś sógn e dè sploràa 'l mónt, 'n pö scùprìi róbi bèli bèlenti.
Iscé ol Lǜis lè tornàat àla sùa cà 'ndèl bósch contèet e sódisfàc' dèla sùa grànda vèntüra.
Le sórt cóma 'na tàpa
è sordo come un pezzo di legna - Nella foto ironia della sorte la "tapa" diventa un ausilio assieme all'altoparlante per favorire l'udito
