dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
De me regord la sliza
De me regord la sliza
D’envèren quanca l’eva fiocaat i rèdès ai giügnava de fó a tiràs li boci de niif.
An se lagava dagió coi brasc slargàac’ par vidi la nosa forma sü 'ndèla niif e 'nse müsürava chi ca l’era püsé olt
Dopo me faava la sliza; sü'n dèl slitii quac’ cal ghe ne stava sü e i cülmartei ca se fava…..
I francées
I FRANCESI
I FRANCÉES
Me sóo sempre domandàat,
ma ol mutìf l’ó mai truàat,
parché i Francées sèmpri i gà
chèla tracotansa … da gagà:
‘na spuzza sóta al nàas, ‘ndigèsta,
ca vardàa la fa, con sǜ la crèsta
tüc’ i forèsc’, èn particolàar nùu Italiaà,
coma sa me fódes … cachi de càa!
Forse parché òl so gran condotiéer
Bunapart Napoleù, chèl filibustiér,
al ghè la ca facia a robàm tüt, chèla òlta,
e amó adès, ‘n dèla tomba al re reòlta!
Ü parché i è‘nvidiös de la nòsa simpatia
ca a tüti li fémmi la ghe fa pèrt la “retta via”,
e ‘nveci lóor con móscia la erre e tüt òl rèst,
i fa contéec’ nòma chi nàac’ ‘ndi n’an … bi-śèst! 1)
Chèsta mi credevi ca ‘l fós la scüsa,
par ‘sti manéri da crapa büsa:
òl fàto ca ‘na spiegaziù évi mai truàat
l’éra parchè pensavi a vargót de cumplicàat!
Po’ ‘n bèl dì ‘l m’è ignüut en mèet,
(üü di pòoch dì ca ghévi piz òl sintimèet),
la scopèrta del nòs Paesàa, grant navigatòor,
ca con n’ööf en pée, al s’è cuerciàat d’onór!
Tèla-chì la risposta a tüti li domandi:
l’è la spüza ca ‘l ghe ve-sǜ da li mudandi,
ca la ghè stòrsc òl nàas coma ‘na sèrpentina,
e la buca facia-sǜ tüso ‘l cül di ‘na galina !
Come mai, me disarée con facia stupìda?
Àa ca i Francées l’acqua la ghe vée furnida!
Ghìi rèśù, en Francia de acqua ghe n’è,
ma a lóor … i à gha chàach ‘nventàat òl bidè!
NOTE
1) 'N gioch Sutil de paroli … eh eh eh
di Paolo Piani 04-01-2020
còtola
(còtoli), s.f.
caccola, grumo di sterco attaccato alla lana delle pecore o alle natiche delle mucche, intreccio di capelli inestricabile - MO
L'óm e´l cáa
L' UOMO E IL CANE
L'óm e´l cáa
´N galantóm 'l prepàrava 'na grànt scéna par invidáa 'n sò amìis.
´L cáa de cà là ulüut a lüü invidáa n'òtro cáa e´l ghà dìc':
"Bùn amìis te vegnét con mì a scéna ?"
Lè 'ndàc' e l'era tǜt contèet e con piasé 'l vardàva cóma i préparava chèla gràn scéna e 'l giràva de chiló e de iló, áa ité par la cüsìna.
'L diśeva trà de lǜü: " 'Ncöö 'l me tuca 'na grànt furtǜna.
Chè delizios banchèt, mi maiaróo da 'mpinìi la bṍgia, iscé domáa e par 'n póo gharóo ca pù fam."
´Ntáat 'l fàva mìla carezzi al sò compàgn e 'l mṍeva la cùa dal piaśé.
´L cṍöch a idìl giráa itè par la cüsìna 'l là ciapáat par li gàmbi e là tràc' giò dala fanèstra.
´L cáa tǜt sborgnáat, a quai manéri 'l córeva e 'l càinava cola la cùa trà li gàmbi.
La 'ncontráat d'òtri cáa ca i ghà domandat:
" Cóma te ghée scenáat, bée ?"
E chèsto tǜt séri 'l ghà respondǜt:
" Ghò maiáat e tracanáat táat de chèl vìi ca ò sbagliáat pòrta par vignìi de fó dala cà."
Móràl dela fàola: Mài fidàs de chìi ca i öl fáa dól bée a spéśi dei òtri.
La sciaresèra
Il ciliegio
La sciaresèra
Òl Bundìi al gh’eva ‘na sciaresèra visìi a la strada e tüc’ i agn i rèdès ai ghe robava li sciaresi.
‘N'an la pensàat bèe da durmìi sóta a la sciaresèra, parché l’era de noc’ ca i ghe robava li sciaresi.
Pasàat òl tèep de li sciaresi al gha dic’ a la sua femma: Pierina ghò l’ò facia ‘n barba de gàt ai canaia, ai gha ca ruat a robam gnàa ‘na sciaresa.
‘Na noc’ sènsa lüna ‘n rèdès con la pila a fàa ciar e dùu con la rasega i gha taiàat fò la sciaresèra e ntàat ca sgrignozava ai diseva:
"Bundìi nùu chest’an ma ca maiàat li töi sciaresi, ma gnàa ti tèn mangiarée ca pǜ".
