dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
La Rosi
La Rosi
Magàri nóma la Rosi la pödarés consólam, ma àa lée l'è diventáda nóma 'n regòrd; sé pür duls.
La Rosi l'è stàcia 'na sücüra compàgna par divèrs àgn, ma cundivìis 'nsema piasé e dolóor; la fàc' àa dói ólti.
La ghà dàc' làc’ frésch a tǜc’ i mée, tǜc’ i dì, dendómàa e dènsìra.
'Nteligèeta, 'na totola, la coréva réet dapartüt; a òlti viziàda ma sèmpri scià adòs.
L'era 'na càora dè móntàgna.
Töcia da caorèt par güstala a la marènda de pasqua, l'è ügnüda 'na compàgna dè ventüra.
Li scarpi
Le scarpe
SCARPI
Quant ca s’eri èn rèdès, sevi ‘na sbréga:
la mia mama ià dal Meago la me portava,
ca sünsóm a li pianti al gheva botéga,
e ‘n pèer de scarpi la me crumpava:
“Me racomandi, tégneli a màa,
parché par la mia pinsiù, iè grévi”
ma mi àla bòcia n’evi òia da giügàa
e de scarpi, nòma chèl pèer mi ghevi!
Ma a ‘sti póreti, dopo la céntesema pesciàda,
la sóla denàaz la ghè se stacava:
la fava la bèsciola, tüta scolàda,
ca ‘l sarìs ca gió a tolòmbola la ‘ndava,
e caminàa al diventava èn trebüléri
parchè ogni dü pass te se scapüsciàvet,
a ris-cio de dagió e fàss dagn séri,
e anca la figüra dèl salàm te risciàvet.
Òl Meago, ca l’era àa scarpulìi,
'na quai òlta a giüstàli al ghè la fava,
ma nòma chìli mi ghevi par i mée piscìi:
dopo póoch dì, la sóla amó la se scòlava!
Adès ca sóo véc’ de scarpi ghe nóo tàati:
par quant ca l’è bèl tèep e par quant ca ‘l pìöof,
de chìli dai tǜc’ i dì e de chìli da la fèsta,
béli lüstri ‘nde la sua scàtola, pundàadi,
ògni pèer quasi mai usàat, quasi nöof
ma rimpiangi li mei da ‘n bòt, con fàcia mèsta,
… e la mia mama ca la me baiava,
ma ‘ntàat còi öc’ la me maiava!
bèsciola
(bèscioli), s.f.
labbro | al me ignüt fò la feöra da piach en di ‘na bèsciola = mi è uscito un herpes sul labbro – MO
L'asen e 'l cuntadìi
L'asino e il contadino
l'aśen e'l cuntadìi
'N dì l' aśen dè ´n cuntadìi lè dàc' giò èn de'n póz.
L' animàl là piàigüut e la giolàat fò daliasci par ùri, ´ntàat ca ol cuntadìi 'l cercàva dè fàa vargót al reguàrt.
Àla fìi la decidüut ca l' aśen l'era tròp véc’ e ol póz l'era süc' da tàat tèep e 'l gheva già beśógn dè vès stupàat gió, ducà 'l valeva ca davéra la pèna de fà fadighi a tirà fó l' aśen dal póz.
Là ciamàat i sṍö visìi, tacàac' dè cà e ognantǜu, ciapàat scià 'na badìl, ià cuminciàat a tràgió tèera ´ndèl póz.
L' aśen, rendüut cǜnt dè chèl ca l'era réet a sucét, 'l se mès a caràgnàa e giolàa da fà pura.
Dòpo quai badìladi dè tèera, còla sòrpresa dè tǜc’, l'aśen 'l piantailò dè lamentàs.
'L cuntadìi là vardàat èn fónt al póz e le rèstàat de stüch a chèl ca là vist.
A ògna badìlada dè tèera l'aśen l’era réet a fàa vargót dè miga crét: 'l bàteva la tèera coi źòcoi e 'l fàva 'n pàs sùra la tèera.
E lóor giò sempre püsé tèera ma bèlebée debòt tǜc’ ià idüut con sòrpresa l'aśen a ruàa sü fìna àla bùca dol póz, pasàa sùra l'öor e scapaià a zómp.
Moral dela faola:
La vìta la tràadòs ògna sòort dè tèera....
'l secrèt par 'ndà fó dal póz l'è sgnìcala e üsala par fà 'n pàs èn sü inòlt e trà 'n zómp.
'N pö 'ndàfó dai póz pǜsé profónc' cal ghè sabes sà 'n sè arènt ca.
Besogna üsa la tèera cai tè trà adòs par pudìi 'ndàa inàaz.
Völ bée dè pǜ, sgnìca la tèera parché èn chèsta vìta beśògna vès 'na suluziù, mìga 'n probléma.
Laga ca'i véri aśegn i sìès i òtri.
Pulènta e mèla
È cresciuto a polenta e roncola
per dire che mancava il companatico, cresciuto in tempi magri dove la fame era tanta
