dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
'L pastór e 'l marinar
'l Pastór e 'l marinar
'L pastór 'l varda gió dala móntàgna 'l mar grànt e azzür e 'l pensa:
"Sa pödarisi andàa en gir con la naf en de bèi posc' fiuric' cóma se 'l fodes sèmpre prümavera !"
'L marinàr 'l varda la móntàgna vérda e 'l pensa:
"Cóma 'l sarìs bèl pudìi vìf densü, en de 'na bàita tüta mia en mèz al pràat fiurit,
'Ngivinèi del Bosàgia
Momenc'
Attimi
MOMENC'
(Dedicàda a ‘na fiöla lontàna)
Adèss ca la nòsa fiöla la vìif lontàa,
ògni òlta ca la vée a truàm
l'è ‘na giòia ca sóo gnàa spiegàm,
‘na malincunìa quant l’à da tornàa.
Ma ‘nde chì dì ca apröof a nü la rèsta
li giornadi iè pieni de süul,
òl nòs cöor al ciapa òl vüul,
àa i müur de la cà i sé vistìs da la fèsta!
Ògni munùut ‘nsèma l’è come èn binìis:
la me parla de chèsto, ‘n se sbecóla par chèl,
la me dis ca ‘nse véc’ e àa ‘n póo rebambìic’,
e nùu ‘n sé contéec’ par i sṍö ṍc' inumidìic ...
ma già me vìt i dì scapaà fó dal sachèl
e subèt al sarà scià l’ùra da rifàa la valìis!
Paolo Piani
viṍla
(viṍli), s.f.
viola (fiore)
'L bṍö e la scigàla
IL BUE E LA CICALA
'L BÖÖ E LA SCIGÀLA
´Ntáat-ca ´l bṍö l’era réet a aràa ´l càap, pòoch lóntáa la scigàla l’era réet a cantàa quànca de cólp la pianta-iló par dìc al bṍö:
''Te àret àa màal; oibò. Varda varda, te fàc' 'n sólch tüt stòrt.''
´L bṍö, stràch e süáat, 'l òlsa la cràpa e 'l ghà respondǜt en manéra sotegnüda:
<< Cóma te fàc' a capìi chè ari stòrt ? >>
'' Parché li òtri rödàni iè tüti rìci.''
<< Ciarlüna te doarisèt savìi chè dòpo avìi aráat 'n càap 'ntréech 'n sbàglio lengéer se dóarìs facilmèet perdunàl; ma già ti te sée bùna nóma de cantàa e tè laóret mài.>>
Móràl dela faola: L'è fàcel fàch sǜ la cùcola ai òtri e mài fàa negót.
Véc’ agricóltóor dè móntàgna
Vecchi agricoltori di montagna
Véc’ agricóltóor dè móntàgna
I ghà la óos quièta i véc’ agricóltóor dèla móntàgna.
I ghà manéri düri e 'l ghé piàas ca tàat li gnagnóli.
Quaśi i sè vargógna dè dìi grazia.
I sè contèta dè pòoch: ol tèep, la tèera, ol maiàa.
Póchi pasiù: 'l laóràa, li fémni, i'animài, la càscia e ol vìi.
I ghà cà faci sü ala bùna, ma li sóo fémni iè fióor dè móntàgna.
Iè cóma i alpìi, ansi iè alpìi.
I ghà i màa pieni de cài e óngi nìgri dala tèera.
I còrp de lóor iè cóma stròpi dè scialésc.
I ghà ' müus fàc' gió col sügürèl.
Iè ca stùdiàac' ma i sà ca de la ià 'l ghè vargót.
La manéra ca i ghà dè vìif l'è ala màa però iè saré cóma càrpen a prùa dè vèet dèla tormèta.
Iè laóradóor mai strach, i pàsa tǜc’ i dì dè 'na vìta sóta 'l giṍöf dèla fadìga cóma mǜi paziénc'.
Mài 'n lamèet, 'na ribelliù.
Iè ca stìnch dè sant e quànca i bèstèma ai ghà ca pùura gnàch dèl sò Signóor, ma i và otrochè èn paradìis i óm fòrc' dèla mia tèera.
Iè cóma cèra tacada ali rivi dèla móntàgna.
Graziano Murada