dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
La nòna la diśeva
La nòna la diśeva
Regòrdi amò la mia nòna quànca la diśeva:
"A diventàa véc’ tǜti li róbi li và a péc' " e pò la se ne 'ndàva dal grignàa (la pensava al sò chè l' l'era órmài flòsc') .
Magàri la ma spiegáat ´l significàat, crédi dè 'vìi àa capit chèl chè la 'ntèndeva e grignàvi àa mi.
´L tèep al pasa e la nòna le ´ndàcia, la ghè ca pǜ.
'Ngivinèi del Bosàgia
La frecia dèla machena
LA FRECCIA (DELL’AUTO)
LA FRECIA (DÈLA MÀCHENA)
Ghè ‘n penséer ca ‘ l me tó ol sógn;
da sfogas con ótri senti ‘l beśógn:
come mai li màcheni ca a-i vènt adès,
(grandi u piscéni, l’è par tüti istès),
con tüc’ i euri ca ‘l ghè ól a crumpali,
da mètech li freci, gnàa par li bali?
Ca ‘l siès Biemvü, Mèrcedes u Balila,
ca ‘l ghe vàghes li freci … una sǜ mila!
U i padrù de la fabrica iè ignüt avàar ,
u l’è ‘na quai fiśèma de n’archistàar:
“le frecce sono vetuste, stantie, demodé”
(… spó ca toghen fó, sa ‘l ghe ne ca itè!).
Se nò, me spiegarisi gnè ‘l mutìif gnè la reśù
ca a mett fò la frecia l’è iscè na quistiù;
sopratütt chèla a màa ricia, a funsiunàa
l’è pusè rara che vidìi ‘na cométa pasàa!
Par miga parlàa di Rondò, ‘sti gran barach:
te vedet ‘na frecia che fa tich tach
ogni mort de Vescof confesór
… e magari a-i la mèsa fó par erór!
Forse la géet la crit ca guidàa ‘n biroc’, * trabiccolo
l’è coma andàa a cascia de paseroc’: * passerotti
prüma de met-fò la frecia, sta atènt,
te da vich ol porto d’armi, miga la patent!
Ma forsi sö stac’ catìif ‘ndèl criticàa:
l’è miga semplice la levèta aziunàa ,
èe ‘ntàat giràa ‘l vulant, n’sms spidìi,
e ol nàas coi dìic’, come ‘n camì ripulìi!
Sigh sigh sigh (al me vée da piaisc)
di Paolo Piani - gennaio 2019
spiümàa
v. tr.
spiumare, levare le piume ad un volatile
L'üsignṍl e 'l cucù
L'USIGNOLO E IL CUCULO
L'üsignṍl e 'l cucù
´N dì l' üsignṍl 'l górgóiava pròpi 'n d'en bèl modo par vidìi sé la ğéet i fódes sensìbei ala bèla sùnada dól sò cant.
Quai matéi ca i giügàva par i pràc’ ià cuntinuáat i sóo giṍch sènsa dàch vasiù.
´Nchèla àa´l cucù là ulüut pruàa la sùa óos e là utignìit da lóor mìla batüdi de màa.
Chìi bùu rèdès i grignàva a crépa pèl e i ripéteva vinti òlti chèl alégro cucù, cucù.
Là dìc' ´l cucù al l' üsignṍl: "Te sèntet cóma il sùu dèla mia óos 'l fà piasé a li óregi de stì gióegn?
I preferìs li mei cantàdi a li tòi."
´Nchèla 'na pastorèla la travèrsàva piàn piàa chèla rìva piéna de fiór e ´l cucù 'l pianta ca ilò da cantàa.
La pastorèla la se dégna ca de scoltàa chèl cant nòios.
L'üsignṍl là ricuminciat li sṍi bèli cantadi e la matèla, ciapàda dala belèza de chèl cant la sè comòsa e dai sṍö ṍc’ 'l ghe vegneva giò làgrimi de afeziù.
L'üsignṍl ilùra 'l ghè dìs al cucù: "Te védet quàl ca l'è ól risültàat par chi ca i canta a li ànèmi sensìbeli.
'L me fà pǜsè onóor 'na làgrima dèla s-cèta ca li táati batüdi de màa ca te ghée ricéüut ti."
Fin ca gh'è né viva ‘l rè, ...
Fin che ce n’è viva il re, quando non ce n'è più crepa l’asino e il padrone
