dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
'N gèet al và dal dotóor
'N gèet al và dal dotóor
Ai l'è cüntava 'n bòt, quanca ghéra amò i órs sü par i nòs bósch.
'N gèet, 'mpóo sü de età, al va 'mbòt dal dotóor.
Chèsto al l'è visita bée e pò al ghè domanda coma 'l se sintiva.
Ol géet la rispót bèl 'ngalüzìit: "Mai stàc' iscè bée, me sóo tràc' 'nsèma a una de gioena e adès la spécia 'n sciàt e mi sóo davéra 'mbèlpóo contèet; e lüu dotóor, coma al le pènsa, coma al me trua ?"
'Ngivinèi del Bosàgia
La paràbola dèl Natáal
La parabola del Natale
LA PARÀBOLA DÉL NATÀAL
Ècco la sèrva del Signóor, genuflèsa:
“Ciàpi èn paròla la Tua promèsa”.
Iscé Maria la ghéva respundüut
a l’àngel Gabriéle, par Lée ignüut.
Èn verità la s’éra ‘n póo strimìda,
àa sa tüta la facènda i l’éva ca capìda;
ma iscé grant l’éra de la Sua fede òl confòrt
ca l’arìs ‘mpinìit tüt òl Màr Mòrt!
Ma àdess ca ‘l Bambìn l’è nàat,
iscé bèl, biànch e rós, desarmàat …
còma èn somèlech ‘n del sò scervèl
la idüut ‘nciodàat a ‘na cróos l’Agnèl!
Ma ‘l Bambìn ca gió ‘ndèla prisìif al posàva,
già èn bèl sógn meraviglióos al sognàva:
al sognàva da portàa i söo fiöi èn Paradìis,
réet al sentéer dèl sò Calvari già decìis!
E a tüc’ i söo fradéi tanto amàac’,
specialmènt i pusé déboi e malàac’,
e a chi ca da pòoch iéva perdüut e
persóni cari ca ‘nsèma iéva vivüut,
‘sta pàrabola èn sógn al ghe regordàva:
“Ghéra èn cagnù ca a strùz l’andàva,
l’èra réet a murìi e l’éva pùra …
ma ‘n dè ‘na farfala al se svegliàat a bunùra!”
La metàfora ca ‘l Signór al mà donàat,
la piaca ité ‘n sée èn mesàc’ criptàat:
sa la cumbinaziù truée miga còl scervèl
… duperée la féde còma grimandèl !
Bùn Natàal
Paolo Piani
ciapàa sǜ
v. tr.
sollevare; portare con sé; prendere una malattia | oh ciapàat sǜ en brüt fegiór = mi sono preso un brutto raffreddore
L'üsignṍl e 'l cucù
L'USIGNOLO E IL CUCULO
L'üsignṍl e 'l cucù
´N dì l' üsignṍl 'l górgóiava pròpi 'n d'en bèl modo par vidìi sé la ğéet i fódes sensìbei ala bèla sùnada dól sò cant.
Quai matéi ca i giügàva par i pràc’ ià cuntinuáat i sóo giṍch sènsa dàch vasiù.
´Nchèla àa´l cucù là ulüut pruàa la sùa óos e là utignìit da lóor mìla batüdi de màa.
Chìi bùu rèdès i grignàva a crépa pèl e i ripéteva vinti òlti chèl alégro cucù, cucù.
Là dìc' ´l cucù al l' üsignṍl: "Te sèntet cóma il sùu dèla mia óos 'l fà piasé a li óregi de stì gióegn?
I preferìs li mei cantàdi a li tòi."
´Nchèla 'na pastorèla la travèrsàva piàn piàa chèla rìva piéna de fiór e ´l cucù 'l pianta ca ilò da cantàa.
La pastorèla la se dégna ca de scoltàa chèl cant nòios.
L'üsignṍl là ricuminciat li sṍi bèli cantadi e la matèla, ciapàda dala belèza de chèl cant la sè comòsa e dai sṍö ṍc’ 'l ghe vegneva giò làgrimi de afeziù.
L'üsignṍl ilùra 'l ghè dìs al cucù: "Te védet quàl ca l'è ól risültàat par chi ca i canta a li ànèmi sensìbeli.
'L me fà pǜsè onóor 'na làgrima dèla s-cèta ca li táati batüdi de màa ca te ghée ricéüut ti."
Stàa ‘mpèe fin a sàbet
Stai in piedi fino a sabato (una volta i muratori erano pagati il sabato)