dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Ghéra 'na olta
Ghéra 'na olta
'ndèn paées dè agricoltóor, 'n brao óm, ala màa, 'n grant laoradóor sèmpre prónt a ciacolàa con tüc'.
'N bèl dì 'l sè mès a tirà 'mbal nòma la biciclèta.
A coi sóo 'l cuntinuava "li pronta la biciclèta... ò dè 'nà a mùisc li bicicléti... ò dè 'ndàa a fà 'n ràas de biciclét"; l'era noma lùu e biciclèti.
Ode a l'urinari
Ode all'orinale
PARCHÉ MÉE ABANDUNÀAC’ ?!
Tüt de biànch lacàat,
sèmpre nèt e urdinàat,
posàvi ité ‘ndèl cumidìi,
gió ‘nbas, deréet al spurtilìi;
e sa, ‘nvéci, al me tucava laoràa,
sóta al léc’ stavi tranquil a speciàa
fin ca òl sùul l’era ca levàat
e con l’acqua de la rógia vignivi lavàat!
Me presenti: sóo l’urinari,
reperibèl ogni nòc’, salvo straurdinari!
Fóo en servizi scrüpolóos e riservàat:
mai da la mia buca ‘na cùcola l’è scapàat!
Parchè nü urinari tüt me vedéva;
di nòs padrù tati róbi me conoséva:
li quistiù pusé intimi e delicadi,
a nü li podeva ca vèss piacadi!
Me seva , saparsòrt!, chèl ca i maiava,
a stranguiù, ü sa i lè mastegava,
sa i stava en buna salùt ü miga tàat,
sa i stava en pàas ü sa ieva rognàat;
me capiva àa de li stagiù ogni pasàc’,
sa li vachi iéra süci ü li fava làc’,
quant ca ‘nde l’ òrt l’era marüuc’ i zuchìi,
ü quanda li patati … ensema ai cudighìi!
Ma nùu, de tut chèl ca ‘l sucedeva ,
uficialmènt niént me vedeva:
en silénsi me fava la nòsa misiù,
tuso en prèvet che ricéef la confesiù!
E adèss, dopo ca par mila e pusé agn
ma sempri fac’ol nòs dovéer sensa lagn,
me sta abandunàac en mèz a la cunfusiù,
piée de ragnini, sensa n’óngia de compasiù!
A pensàa … da chèl ca se sènt al telegiornàal …
con tata géet che cupa, violènta e fa del màal,
… ‘mbé … a cérti crapi sènsa scervèl,
me pódariss benisèm fach da capèl!!!
gióstri
s.f.
luna park
La gàta Sufia
La gatta Sofia
La gàta Sufia
La gàtina ca là scopèrt la contentéza a ütaa i òtri.
Ghera 'na òlta 'na gàta dè nóm Sufia.
L'era 'na gàta bèlebée 'nteligèeta ma 'n póo 'nsürìda e daparlée ca la vìveva èn de 'na grànt cà aprṍöf a 'n giardìi 'mbèlpóo bèl.
Al ghè piasiva 'ndà a titòldera e truàa pòs-c’ nṍof.
'N dì 'ntàat ca la caminàva là idüut 'na farfàla giàlda e blṍ ca la ulava 'ndèl cél.
La farfàla la pareva iscé lìbera e contèta ca la Sufia là decìdüut dè domandàch 'l sò secrèt par vès iscé contèta.
"Cóma tè fée a vès iscé contèta?", là domandàat la Sufia àla farfàla.
"Uli lìbera 'ndèl cél e vardi tǜt chèl ca'l me stantóren.
Me preocupi ca dol pasàat o dol davignìi ma vedi tǜta la belèza ca'l ghè 'ndèl mónt pròpi 'ndèl momènt presènt.
Chèsto 'l me rènt contèta", la ghà respundǜut la farfàla.
Sufia là pensàat a chèl ca la farfàla la gheva dìc' e là decìdüut dè pruàa a vìif 'ndèl presènt pròpi cóma lée.
Là cuminciàat a giügàa e a esploràa 'l giardìi a giügàa e a gòdes ògni momènt.
'Ntàat ca la giügàva la Sufia là 'ncuntràat 'n müsràgn ca'l se'era fàc' màal a 'na źàta.
'L müsràgn 'l piàngeva e al domandàva aiǜt.
Sufia èsendo bèlebée gentìl là decìdüut dè ütàa ol müsràgn.
"Preòcupet mìga, te ütaróo a guarìi la źàta", là dìc' Sufia al müsràgn.
'L müsràgn l'era iscé riconoscènt ca là decìdüut dè portàa Sufia èn dèn lṍöch secrèt 'ndèl giardìi 'nghée ca 'l ghera 'n àlber dè sciareśèra 'mbèlpóo bèl.
"Chèsto l'è 'l mè pòst secrèt 'ndùa 'l me piàas vignìi a pòsàa a lùmbria.
Al te piaśarìs vignìi 'nsèma mì?", 'l ghà domandàat 'l müsràgn.
Sufia là cètàat l'invìt e 'nsèma i se bütagiò sóta la piànta dè sciareśèra a vardàa li niòli e li farfàli ca li ulava sùra dè lóor.
Sufia la se rendüda cǜnt ca bindìna l'eva truàat la contentéza a vìif 'ndèl presènt e pudìi ütaa i òtri.
Da chèl dì la Sufia là visüut davéra contèta a giràa ité par ol giardìi e a ütaa òtri animàai bisognóos.
Ògni òlta ca la vedeva 'na farfàla ulàa 'ndèl cél la grignàva contèta a savìi ca l'eva 'mparàat 'l secrèt dèla contentéza.
Mòràal dèla stòria la contentéza la pö vès truàda 'ndèl vìif èn mèz ala natüra e coi òtri animàai.
'Mparàa ad apprezàa la belèza dèla vìta 'l pö portàa taat piaśé da stà bée davéra.
A 'na ‘svéglia róta la dà l’ùra giüsta dói òlti al dì.
Anche una sveglia rotta segna l’ora esatta due volte al giorno
Che bel maiáa
Sa li montagni li fodess pulenta, ol lach de Com al fodess lac’ e la Valtelina ol cügiáa, ilura se che bel maiáa
