dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Ol pastóor col bütéer
Ol pastóor col bütéer
´N pastóor ´ntàat-ca'l vegneva èn gió dai muuc' col ´l bütéer frésch, piegàat itè 'ndèli fói de lavazzi da pòrtàa al mercàat, 'l se quièta ilò 'ndèl capitèl deli Valmani. Dité l'è sistemàat ´na cröos con sü ´n bèl Signóor de légn e giò sotà ghera na casitina a lée de légn tüta ciüsa col böc' pa pudìi mèt giò 'n quai centésem par li oférti.
Amóor par ti
Amore per te
AMÓOR PAR TI
Chè àn l'è, chè dì ca l'è ?
Chèsto l'è ´l tèep dè vìif con ti,
Li mei màa cóma te védet li trèma ca pǜ
E ghò ´ndèla ànèma,
En fónt al'ànèma, céi grandióos
E belebée amóor;
Pò amò, amò amór, amór par ti.
Fiùm azzǘr, móntàgni e pastüri
'Ndùa li cór dùlsi li mei malinconìi.
L'ünivèrs 'l trua spàzi ité 'nde mì
Ma ´l coràgio dè vìif chèl ´l ghè ca gn'amò.
dai Giardini di marzo di Lucio Battisti proposta di Nicola Bagini 15-08-2020
sfalsàa
v. tr.
sfalsare, cambiare
Ol lambaròt el fìl de òor
Il lombrico e il filo d'oro
Ol lambaròt e ol fìl de òor
'l coràgio dè siguìi i própi sógn e dè esploràa 'l mónt.
Al ghera 'na òlta 'n lambaròt dè nóm Lǜis ca'l vìveva 'n d'èn bósch sóta deli fréschi fói dè nisciolèer.
Ol Lǜis l'era 'n lambaròt curióos e speciàal e 'l scavava 'ndèla tèera dapartǜt.
'Na nòc’ lè 'ndacdefó dal teré par vardàa li stéli 'ndèl cél e al 'na vist üna 'mbèlpóo-bèla a dàgió.
Sǜbet 'l Lǜis là tiratfò 'n s-cès: "sóo stüf dè dì tǜc' stès, ölarìsi vìif 'na vèntüra divèrsa dal sòlet".
'L dì dòpo 'ntàat ca'l scavava 'ndèl teré, là truàat 'n fìl dè òor ca'l lüśìva.
L'era iscé contèet e stüpìit ca là decìdüut dè 'ndàchréet par idìi 'nghée ca'l ruava.
"Che ròba 'l ghè sarà réet a stò fìl d'òor? Ghóo pròpi dè scùprìl!" là pensàat 'l Lǜis.
Là cuminciàat a rampègàa par rùàa sùra la tèera par siguìi 'l fìl dè òor ité par 'l bósch, i pràac’ e àach 'ndèna rógia bèlebée frésca. Ol fìl dè òor al finiva mài.
Lè stacia 'na vèntüra ecitànt da mài smentegàa.
Ol Lǜis là 'ncuntràat taac' animàai cóma li lümàghi, grìi, 'n paù 'mbèlpóo-bèl, coloràat e àa 'na sciguèta.
'Nòtro lambaròt 'l ghà regalàat aretüra di balii de zéneor gròs e bùu bunènti ca i ghà dàc' fòrsa par cuntinuàa 'l sò viàc’ ca l'era amò lónch.
Dòpo mìis dè speriènsi straordinari, 'l Lǜis là vist ca 'l fìl dè òor 'l finiva pròpi defò de lǜs dè 'na végia maśù bandunàda.
Ol lambaròt la picàat la pòrta e sǜbet 'na fata la ghà urìit.
La fata l'era òlta bèla e la sè fàcia idìi davéra coòntèta dè idìi ol Lǜis.
Con tàata sòrpresa la fata là ghà spiegàat al Lǜis ca ol fìl dè òor l'era 'n regàl ca lée la gheva fàc' par premiàa ol sò coràgio e la sùa òia dè aventuri.
"Öla!, che bèl, grazia, te fàc' bée!" là dìc' ol Lǜis con 'n grànt surìis.
Ol lambaròt al se rendüut cǜnt, ca'l bèl viàc’ ca l'eva fàc', l'era tǜt mèret sò, par vès curióos e dol sò coràgio.
L'importa ca quàat ca sè pìscen: sà 'n ghà 'l coràgio dè siguìi i nòś sógn e dè sploràa 'l mónt, 'n pö scùprìi róbi bèli bèlenti.
Iscé ol Lǜis lè tornàat àla sùa cà 'ndèl bósch contèet e sódisfàc' dèla sùa grànda vèntüra.
San Antoni miracolos
Li matèli de sti agn li pregava iscé:
San Antoni miracolos, fan trua ol moros, bel, gioen e danaros…
