L'óm e´l cáa 

´N galantóm 'l prepàrava 'na grànt scéna par invidáa 'n sò amìis.

´L cáa de cà là ulüut a lüü invidáa n'òtro cáa e´l ghà dìc':

"Bùn amìis te vegnét con mì a scéna ?"

Lè 'ndàc' e l'era tǜt contèet e con piasé 'l vardàva cóma i préparava chèla gràn scéna e 'l giràva de chiló e de iló, áa ité par la cüsìna.

'L diśeva trà de lǜü: " 'Ncöö 'l me tuca 'na grànt furtǜna.

Chè delizios banchèt, mi maiaróo da 'mpinìi la bṍgia, iscé domáa e par 'n póo gharóo ca pù fam."

´Ntáat 'l fàva mìla carezzi al sò compàgn e 'l mṍeva la cùa dal piaśé.

´L cṍöch a idìl giráa itè par la cüsìna 'l là ciapáat par li gàmbi e là tràc' giò dala fanèstra.

´L cáa tǜt sborgnáat, a quai manéri 'l córeva e 'l càinava cola la cùa trà li gàmbi.

La 'ncontráat d'òtri cáa ca i ghà domandat:

" Cóma te ghée scenáat, bée ?"

E chèsto tǜt séri 'l ghà respondǜt:

" Ghò maiáat e tracanáat táat de chèl vìi ca ò sbagliáat pòrta par vignìi de fó dala cà."

Móràl dela fàola: Mài fidàs de chìi ca i öl fáa dól bée a spéśi dei òtri.

'l ghè nè amò