dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
vita de mùut
VITA DE MÙUT
Quànca l’è scià 'l mìis de giùgn
che se sent li brónzi e i zampógn
el völ dì che l’è ùra de 'ndà
sǜ en di mùut a pascolàa.
Al nòs Pepino
Al nostro Peppino
Al Pepino
‘Ncöö l’è ‘ndàc’ avanti èn grant Alpino,
èn vita al se ciamàva Piani Pepino:
l’è ‘ndac’ a truàa la sua Bruna èn Paradìis,
con èn màa ‘na rṍśa e ‘na braca de binìis!
Sempri òl sò cṍör l’era sbarlatàat,
con tǜc’ chi ca ‘ncuntrava, ralegràat:
la sua sincerità l’era contagiósa,
la sua bèla facia sempri gioiósa!
Adès ca te sée ‘ntra Sanc’ e Beàac’,
mi sóo sücǜür ca te protegiarée
tǜti li persóni ca su la tèra te amàac’,
e fra chisti àa mi, ca tanto te me ulüut bée:
mi sempri portaróo ‘ndèl cṍör, ligàac’,
i töo ṍc’ onèsc’ e bùu e iscè dabée!
sbutunàa
v. tr.
sbottonare, slacciare i bottoni
Ol lambaròt el fìl de òor
Il lombrico e il filo d'oro
Ol lambaròt e ol fìl de òor
'l coràgio dè siguìi i própi sógn e dè esploràa 'l mónt.
Al ghera 'na òlta 'n lambaròt dè nóm Lǜis ca'l vìveva 'n d'èn bósch sóta deli fréschi fói dè nisciolèer.
Ol Lǜis l'era 'n lambaròt curióos e speciàal e 'l scavava 'ndèla tèera dapartǜt.
'Na nòc’ lè 'ndacdefó dal teré par vardàa li stéli 'ndèl cél e al 'na vist üna 'mbèlpóo-bèla a dàgió.
Sǜbet 'l Lǜis là tiratfò 'n s-cès: "sóo stüf dè dì tǜc' stès, ölarìsi vìif 'na vèntüra divèrsa dal sòlet".
'L dì dòpo 'ntàat ca'l scavava 'ndèl teré, là truàat 'n fìl dè òor ca'l lüśìva.
L'era iscé contèet e stüpìit ca là decìdüut dè 'ndàchréet par idìi 'nghée ca'l ruava.
"Che ròba 'l ghè sarà réet a stò fìl d'òor? Ghóo pròpi dè scùprìl!" là pensàat 'l Lǜis.
Là cuminciàat a rampègàa par rùàa sùra la tèera par siguìi 'l fìl dè òor ité par 'l bósch, i pràac’ e àach 'ndèna rógia bèlebée frésca. Ol fìl dè òor al finiva mài.
Lè stacia 'na vèntüra ecitànt da mài smentegàa.
Ol Lǜis là 'ncuntràat taac' animàai cóma li lümàghi, grìi, 'n paù 'mbèlpóo-bèl, coloràat e àa 'na sciguèta.
'Nòtro lambaròt 'l ghà regalàat aretüra di balii de zéneor gròs e bùu bunènti ca i ghà dàc' fòrsa par cuntinuàa 'l sò viàc’ ca l'era amò lónch.
Dòpo mìis dè speriènsi straordinari, 'l Lǜis là vist ca 'l fìl dè òor 'l finiva pròpi defò de lǜs dè 'na végia maśù bandunàda.
Ol lambaròt la picàat la pòrta e sǜbet 'na fata la ghà urìit.
La fata l'era òlta bèla e la sè fàcia idìi davéra coòntèta dè idìi ol Lǜis.
Con tàata sòrpresa la fata là ghà spiegàat al Lǜis ca ol fìl dè òor l'era 'n regàl ca lée la gheva fàc' par premiàa ol sò coràgio e la sùa òia dè aventuri.
"Öla!, che bèl, grazia, te fàc' bée!" là dìc' ol Lǜis con 'n grànt surìis.
Ol lambaròt al se rendüut cǜnt, ca'l bèl viàc’ ca l'eva fàc', l'era tǜt mèret sò, par vès curióos e dol sò coràgio.
L'importa ca quàat ca sè pìscen: sà 'n ghà 'l coràgio dè siguìi i nòś sógn e dè sploràa 'l mónt, 'n pö scùprìi róbi bèli bèlenti.
Iscé ol Lǜis lè tornàat àla sùa cà 'ndèl bósch contèet e sódisfàc' dèla sùa grànda vèntüra.
La balila
LA BALILLA
LA BALILA
‘N gerarca fascista l’era ‘ndac’ a Roma a sintìi ‘l discors del Duce.
‘Ntaat ca'l parlava l’è pasàat ‘na Balila e ilura ‘l Duce l’à dic’:
"Oggi ne passa una, domani dieci e dopodomani 100".
Quanca ‘l gerarca l’è tornàat al so paes l’à ripetüut ‘l discors del Duce e ‘ntàat cal parlava l’è pasàat ‘na vegia ca la cercava la carità e ‘l gerarca, cal sera ca nencurgiϋt, l’à dic’:
‘ncṍö al ne paśa ϋna, dómàa al ne paserà dees e dopodómàa cent.
Chi ca iera ilò a scoltàa i se ‘nrabbiàat e i l’à scorsàat a legnadi.
