dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
L'óm, l'èrba, el fèe e la vàca
L'óm, l'èrba, el fèe e la vàca
A pensàc' bée 'ngàris ca besógn de niènt òtro che laoràa la tèra par vif bée.
Ol sùul, l'acqua e pòoc de pü e la tèra, laoràda, la da i sòo früt.
La Befana 2
La befana
La befana
Ól Natàal con oia ma speciàat
ma dopo i regai lè ormai già pasàat.
Notro àn nöof ma 'nviàat ià
e la befana lè a lée sübèt scià.
Lée la rùa col sò gèrlo sǜ la scua
sèmpre ol sées del püm mées.
Lè de nòc' ca dal camì la và gió
e 'ndèla còlsa i regai la laga iló.
Ai rèdès la ghè porta sèmpre vargòt,
magari a noma 'n tochèl de carbù ròt.
Epifania, à la sua fèsta i ghè dìs
e tüti li ótri fèsti dopo li sparìs.
Tüc' ai lè pènsa brüta e vegia
cóma l'anverèn lè 'na stagiù lónga e fregia.
Ól dì pian-piàa 'l sè slónga
ma lè amò debòt pàr crès la filónga.
Iscé dopo pasàat la befana
se pènsa già a töo ià 'l magliù de làna.
La prümavera però ma de spéciàa,
tüt 'l ginèer e ol feorèer ma amò da fàa!
galandǜsa
s.f.
ghiandola
La gàta Sufia
La gatta Sofia
La gàta Sufia
La gàtina ca là scopèrt la contentéza a ütaa i òtri.
Ghera 'na òlta 'na gàta dè nóm Sufia.
L'era 'na gàta bèlebée 'nteligèeta ma 'n póo 'nsürìda e daparlée ca la vìveva èn de 'na grànt cà aprṍöf a 'n giardìi 'mbèlpóo bèl.
Al ghè piasiva 'ndà a titòldera e truàa pòs-c’ nṍof.
'N dì 'ntàat ca la caminàva là idüut 'na farfàla giàlda e blṍ ca la ulava 'ndèl cél.
La farfàla la pareva iscé lìbera e contèta ca la Sufia là decìdüut dè domandàch 'l sò secrèt par vès iscé contèta.
"Cóma tè fée a vès iscé contèta?", là domandàat la Sufia àla farfàla.
"Uli lìbera 'ndèl cél e vardi tǜt chèl ca'l me stantóren.
Me preocupi ca dol pasàat o dol davignìi ma vedi tǜta la belèza ca'l ghè 'ndèl mónt pròpi 'ndèl momènt presènt.
Chèsto 'l me rènt contèta", la ghà respundǜut la farfàla.
Sufia là pensàat a chèl ca la farfàla la gheva dìc' e là decìdüut dè pruàa a vìif 'ndèl presènt pròpi cóma lée.
Là cuminciàat a giügàa e a esploràa 'l giardìi a giügàa e a gòdes ògni momènt.
'Ntàat ca la giügàva la Sufia là 'ncuntràat 'n müsràgn ca'l se'era fàc' màal a 'na źàta.
'L müsràgn 'l piàngeva e al domandàva aiǜt.
Sufia èsendo bèlebée gentìl là decìdüut dè ütàa ol müsràgn.
"Preòcupet mìga, te ütaróo a guarìi la źàta", là dìc' Sufia al müsràgn.
'L müsràgn l'era iscé riconoscènt ca là decìdüut dè portàa Sufia èn dèn lṍöch secrèt 'ndèl giardìi 'nghée ca 'l ghera 'n àlber dè sciareśèra 'mbèlpóo bèl.
"Chèsto l'è 'l mè pòst secrèt 'ndùa 'l me piàas vignìi a pòsàa a lùmbria.
Al te piaśarìs vignìi 'nsèma mì?", 'l ghà domandàat 'l müsràgn.
Sufia là cètàat l'invìt e 'nsèma i se bütagiò sóta la piànta dè sciareśèra a vardàa li niòli e li farfàli ca li ulava sùra dè lóor.
Sufia la se rendüda cǜnt ca bindìna l'eva truàat la contentéza a vìif 'ndèl presènt e pudìi ütaa i òtri.
Da chèl dì la Sufia là visüut davéra contèta a giràa ité par ol giardìi e a ütaa òtri animàai bisognóos.
Ògni òlta ca la vedeva 'na farfàla ulàa 'ndèl cél la grignàva contèta a savìi ca l'eva 'mparàat 'l secrèt dèla contentéza.
Mòràal dèla stòria la contentéza la pö vès truàda 'ndèl vìif èn mèz ala natüra e coi òtri animàai.
'Mparàa ad apprezàa la belèza dèla vìta 'l pö portàa taat piaśé da stà bée davéra.
Ò ciapàat la stràda ...
Presi la strada ...
Ò ciapàat la stràda ...
<< Ò ciapàat la stràda par 'la Scima ca'l sarà stàc' li dói dòpo mèesdì col zàino sǜ 'ndèli spàli e 'l màal ité ndèl cṍör.
Vedevi ca l' ùra dè 'ndà ià, tornàa dali mei càori parché chèl pòst e la mia cà e 'l paées e la latèria i me faśeva vignìi èn mèet tròpi robi béli ca iera diventádi brǜti dè cólp.
'L pégio lè stac' dòpo 'l 1918 a repiàs, 'l ghera ca negót, se gheva ca niént, nóma 'na quai vàca màgra ca s'li tégneva èn vìta par 'l làc’, 'n póo dè bütéer e la maschèrpa che a fǜria dè spanaià ol làc’ la vegneva sü vérda cóma l' èrba e dǜra cóma sàs sènsa ité negǜna sostansa.
...Ò cuminciàat a trèmàa èn tǜt 'l còrp e süàa acqua frégia parché ghèvi idǜut sǜl mǜur la mia mòrt.
A chèl pùnto l' óstéer 'l se 'ncurgiüut e al ma domandàat chée ca ghèvi da stà iscé màal.
Gó borbotàat ca fórsi l'era stàc' 'n cólp dè còlt e de portàm 'l vìi ca tǜt 'l sarìs tornàat a pòst.
Ò trincatfò èn de dùu cólp tǜt 'l mèz lìtro e nóo urdinàat inòtro mèz....>>
