dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Fáa sǜ ól ciù
FÁSÜ ÓL CIÙ
Chi dì ca se fàva sǜ ‘l ciù en del mìis de féorèr, iera dì de festa e de pùra ‘mséma, par nùu redès.
Ghè ca pü negüu
Non c'è più nessuno
Ghè ca pü negüu
Ià tàcàat sü ol capèl al cióot
e 'l campàc' defò dala stàla,
üu a la ölta ià smorsàat 'l föoch
i vèc' cüstödi dei nòs löoch.
Dala pasiù di lóor pà ià 'mparàat,
de chìi òm coli pezzi ai genöc' süli bràghi de velü,
e dal capèl stramüsciàat,
dali scarpi gròsi coli stachéti, al ghè nè ca pü.
Iè finìic' chi da li rüghi, da li crèpi süli màa
e ol müus dal sùul scarmuntìit
ca col’sò scàgn e 'l sadèl en màa,
i 'ndava a muisc li vachi 'ndèl pràat fiurìit.
Chi custödi che lasü i’è cresüuc',
chè la tèra ià mai bandunàat,
quata acqua ià idüut pasàa sòta i pùuc',
a caminàa dal nàs dol sùul al tramónt,
sü 'ndi sentéer de chèl mónt...
Géet ca düur ià tügnüut,
ià mai molàat fìn ca ià püdüut,
chèl dì ca iè partìit
'na cröos ‘nfilsada 'ndèl cör ià sintìit.
Ghè sarà pü i àngei cüstodi
sü 'ndè chìi pràac' e bösch,
‘n chili stàli, 'n chili bàiti
ca'l par òrmai tüt fösch.
I fiöi vignüut grànc',
lasü i và óntera despèss,
ma i ghà curüut réet al progrès,
iscé ià fàc' la cà in pianüra,
parché a vìif sü 'n chìi mùuc',
l'era ignüda sèmpre püsé düra.
Ci siamo ridotti così per una chimera - Canzone di Germano Melotti
iloréet
avv.
presso, limitrofo, dintorno
Ol lambaròt el fìl de òor
Il lombrico e il filo d'oro
Ol lambaròt e ol fìl de òor
'l coràgio dè siguìi i própi sógn e dè esploràa 'l mónt.
Al ghera 'na òlta 'n lambaròt dè nóm Lǜis ca'l vìveva 'n d'èn bósch sóta deli fréschi fói dè nisciolèer.
Ol Lǜis l'era 'n lambaròt curióos e speciàal e 'l scavava 'ndèla tèera dapartǜt.
'Na nòc’ lè 'ndacdefó dal teré par vardàa li stéli 'ndèl cél e al 'na vist üna 'mbèlpóo-bèla a dàgió.
Sǜbet 'l Lǜis là tiratfò 'n s-cès: "sóo stüf dè dì tǜc' stès, ölarìsi vìif 'na vèntüra divèrsa dal sòlet".
'L dì dòpo 'ntàat ca'l scavava 'ndèl teré, là truàat 'n fìl dè òor ca'l lüśìva.
L'era iscé contèet e stüpìit ca là decìdüut dè 'ndàchréet par idìi 'nghée ca'l ruava.
"Che ròba 'l ghè sarà réet a stò fìl d'òor? Ghóo pròpi dè scùprìl!" là pensàat 'l Lǜis.
Là cuminciàat a rampègàa par rùàa sùra la tèera par siguìi 'l fìl dè òor ité par 'l bósch, i pràac’ e àach 'ndèna rógia bèlebée frésca. Ol fìl dè òor al finiva mài.
Lè stacia 'na vèntüra ecitànt da mài smentegàa.
Ol Lǜis là 'ncuntràat taac' animàai cóma li lümàghi, grìi, 'n paù 'mbèlpóo-bèl, coloràat e àa 'na sciguèta.
'Nòtro lambaròt 'l ghà regalàat aretüra di balii de zéneor gròs e bùu bunènti ca i ghà dàc' fòrsa par cuntinuàa 'l sò viàc’ ca l'era amò lónch.
Dòpo mìis dè speriènsi straordinari, 'l Lǜis là vist ca 'l fìl dè òor 'l finiva pròpi defò de lǜs dè 'na végia maśù bandunàda.
Ol lambaròt la picàat la pòrta e sǜbet 'na fata la ghà urìit.
La fata l'era òlta bèla e la sè fàcia idìi davéra coòntèta dè idìi ol Lǜis.
Con tàata sòrpresa la fata là ghà spiegàat al Lǜis ca ol fìl dè òor l'era 'n regàl ca lée la gheva fàc' par premiàa ol sò coràgio e la sùa òia dè aventuri.
"Öla!, che bèl, grazia, te fàc' bée!" là dìc' ol Lǜis con 'n grànt surìis.
Ol lambaròt al se rendüut cǜnt, ca'l bèl viàc’ ca l'eva fàc', l'era tǜt mèret sò, par vès curióos e dol sò coràgio.
L'importa ca quàat ca sè pìscen: sà 'n ghà 'l coràgio dè siguìi i nòś sógn e dè sploràa 'l mónt, 'n pö scùprìi róbi bèli bèlenti.
Iscé ol Lǜis lè tornàat àla sùa cà 'ndèl bósch contèet e sódisfàc' dèla sùa grànda vèntüra.
Tráa giò e tra sü
In om l’è pasáat sota 'na finestra e la sentüut vargot cal pioeva giò e l’a dic’:
-chi l’e che tra giò?
-sóo mi che tra sü
