dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
'N sè tüc' fràdei
'N sè tüc' fràdei
'N óm 'l scolta la prèdega del preòst lóngo la Mèsa e 'l fà söi li paròli del prèvet.
Finìt la funziù 'l vée de fò dala gésa, 'l spècia òl preòst e 'l se 'nvia 'nsèma lüü vèrs l'abitaziù del prèvet e ruàac' sül üs de cà, vist ca l'era a mò ilò e 'l se ne 'ndava ca, òl prèvet 'l ghè domanda chée cal völeva fàa.
Òl bèl dèla brütèzza
IL BELLO DI ESSERE BRUTTI
ÒL BÈL DÈLA BRÜTÈZZA
Chèsta la lege dèla forèsta:
la belèzza la pasa, la brutèzza la rèsta!
L’è ‘na lege universàal
che val par ogni animàal!
*-*-*
La belèzza, come en pavù la se presènta,
la brütèzza come pàa e pulènta; 1)
ma pasàac’ i vinti, la prüma la cumincia a crodàa,
la segonda, pit a pit, cunfidensa a ciapàa.
La belèzza la ga 'n gran difèt,
sempre l’è süla ‘ndel sò mont perfèt:
de d’ótri virtù la ga miga bisogn,
òl so splendóor, òl pusé bèl sogn!
La süla vista, la laga a buca vèrta,
l’è coma d’envèren ‘na cuèrta:
la te quata gió al so tepór,
ti te se arèndet al so calór!
Ma quant ca la belèzza la taca a sfiurìi,
a chi ghè tuca, al ghe par da murìi;
nient al resta: gnè astuzia che briga,
gnè’ furba simpatia che’ ntriga!
Come en desèrt, òl sò univèrs,
de truàa morósi ghe pù vèrs;
àach i amìis pòoc a la òlta,
già da lontàa, a-i fa giraòlta!
*-*-*
Òl brüt, sempri al ga l’esigensa
da tignìi sveglia e viva l’inteligensa:
parchè sa ‘l fa cunt de fàa colp
con la sula presensa … pòra volp!
Al paśa òl téep e ‘l brüt al guadagna:
òl só müs coma ‘na lavagna,
dèla fadiga de vìif al porta i segn …
la sua facia 'l pusé bèl disegn!
La géet la ghe fa pù càas
sa ‘l ga córt li gambi e lónch 'l nàas!
Ai particolàar, la abituat la vista …
la sua simpatia, tüc’ la cunquista!
Li femni li cumincia a vardal con interès:
l’è ca bèl, ma al me piàas istès!
Varda che öc’: a-i par dùu fanai!
En vita mia, mai idùuc’ de iguai!
*-*-*
Pensarée ca la panzana ca vö cuntàat
l’è früt del mè scervèl malàat …
Ma par tiràa l’acqua al me mulì,
mi gö da crèdech de noc’ e dal dì!
empatàla
v. tr.
decidere | sö miga cóma empatàla = non so come fare, cosa decidere.
'L bṍö e la scigàla
IL BUE E LA CICALA
'L BÖÖ E LA SCIGÀLA
´Ntáat-ca ´l bṍö l’era réet a aràa ´l càap, pòoch lóntáa la scigàla l’era réet a cantàa quànca de cólp la pianta-iló par dìc al bṍö:
''Te àret àa màal; oibò. Varda varda, te fàc' 'n sólch tüt stòrt.''
´L bṍö, stràch e süáat, 'l òlsa la cràpa e 'l ghà respondǜt en manéra sotegnüda:
<< Cóma te fàc' a capìi chè ari stòrt ? >>
'' Parché li òtri rödàni iè tüti rìci.''
<< Ciarlüna te doarisèt savìi chè dòpo avìi aráat 'n càap 'ntréech 'n sbàglio lengéer se dóarìs facilmèet perdunàl; ma già ti te sée bùna nóma de cantàa e tè laóret mài.>>
Móràl dela faola: L'è fàcel fàch sǜ la cùcola ai òtri e mài fàa negót.
‘L Mantoáa chèl ca ‘l fa ca ‘ncṍö ‘l le farà dumáa.
Il Mantovano quello che non fa oggi lo farà domani
