dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
L'óm, l'èrba, el fèe e la vàca
L'óm, l'èrba, el fèe e la vàca
A pensàc' bée 'ngàris ca besógn de niènt òtro che laoràa la tèra par vif bée.
Ol sùul, l'acqua e pòoc de pü e la tèra, laoràda, la da i sòo früt.
Albósàgia bèla
Albosaggia bella
Albósàgia bèla
Ghè 'na tèra ca la se ciàma
mia Albósàgia bèla,
varda 'n ciél e te vèdet 'na stèla,
al brìla l' Albóàagia bèla.
Ité par bósch e sentéer,
a San Salvadù tè corévet,
te pensavet ai tóo mestéer
ca sémpre tàat da fàa te ghévet.
Chiló se bàla e se canta
con alégria tánta,
tè pödet dìi chè lè 'na fèsta,
'na fèsta paeśàna.
Chèsta l'è la mia tèra,
magàri 'n póo spàvia
ma chèsta l'è la nòsa tèra,
tèra dèl Bośàgia.
Te maièt fórmai, làc’ e pulènta
e te bìet vìi bùu ca'l tè contènta,
te cantèt e te bàlet cóma 'na stèla,
te sée al Bośàgia bèla.
Se giüga e se schèrsa ala sìra,
'ntàat ca li montàgni 'ntòren se mira;
chiló al ghè la vìta sàna,
al pàr sèmpri 'na féra paeśàna.
Là sǜ en chèl bèl pòst
te sentèt prüfüm dè fée d'aòst;
te vegnét chiló e pò ti te 'ndée
ma pò amò te tornarée.
Chèsto l'è 'l mè paées,
gió 'ndèl gèrlo 'n gròs pées,
de fadighi e angosa,
lè la vita dèl Bósàgia nòsa.
Canzone di Martino Angeloni "O mia Albosagia"
piscéna
(piscéni), agg.
piccola
Ól cèrf la leòr e l'aśen
Il cervo la lepre e l'asino
Ól cèrf la leòr e l' aśen
´N cèrf con en frónt dùu béi còrègn ramificac', 'ndàva a paséc' ité par ´l bósch.
Lè pasàat da iló ´na leòr e la sè fermàda a vardàa fìs ol cèrf.
Ilùra ,´ntáat ca la saltelava, là se fàcia inàaz e ´l là dìc':
"Varda ´n póo chiló, sóo ca àa mi´n bèl cervàt, l'è abòt ca 'ndrizzi sǜ li mei óregi e l'è cóma sé gharés sǜ i corègn cóma i töo ."
N'asen ca 'l pascolàva iló aprṍf, pèna la sintìit chèl ca la ghà dìc' la leòr, ´mbrinsiùnàat là ósàat:
" Varda ti, te ghée rèśù ! Nùu ´n sè tǜc’ trìi dèla stèsa ràzza, mi ól cèrf e ti leòr"
´L cèrf là vardàat i dùu con compasiù e disprèz e pó là cuntinuáat a caminàa par ´l bósch.
Móràl dèla fàola: Varda e pàsa e cürèt ca de lóor ca iè nóma dei sbrufù.
Aprìl gnáa ‘n fìl, a mac’...
A aprile non bisogno togliere gli abiti invernali, a maggio bisogna toglierli adagio adagio, a giugno si possono togliere a volontà
Varda che smagia...
guarda che macchia, becca cornacchia!
un comunissimo giochetto infantile consistente nell'indicare a qualcuno una macchia immaginaria sul petto e toccargli di scatto la punta del naso con il dito, non appena costui abbassa il capo per guardare.
