dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Laude a Berlusconi
Laude a Berlusconi
LAUDE A BERLUSCONI
Altissimu et onnipotente Berlusconi,
tue so’ le donne, la gloria et il potere et i dobloni.
A Te, solo altissimu et snello,
ke nullo homo arriva al tuo sublim livello.
Laudato si’, mi’ Silvio, cum tucta tua corte;
ad inferi sii posto l’impostor che dice Tu ài le gambe corte.
Laudato si’, mi’ signore, cum tucte le tue criature,
et spetialmente messer lo frate telivisure,
lo quale è bocca, et parla lui per ello,
et di muffa copre di ignun lo cervello.
Laudato si’, mi signore leggiatro:
in terra sia ficco lo quale dicet tu esser latro,
et la lingua d’ello tramutata in tacchi
per i piedi tuoi soavi, cotanto stracchi.
Laudato sie, mi’ signore da le tue genti,
per le quali si’ dicitor finissimo di battute intelligenti,
et creator magnanimo d’opere sublimi,
come tal è quella di portar seco la Gelmini.
Laudato si’, mi’ signore, bello fra li belli,
ke ancor più sublime sei quando canti et strimpelli,
e sorella luna e le stelle, con tutto lo creato,
riveriscon Te d’aver scelto lo Brunetta Renato.
Laudato si’, mi’ signore, unico portento,
ke soave profumi quand’anche di retro fai vento,
et rendi l’aria tersa, et serena la campagna,
in dove vorresti sdraiar l’arrendevole Carfagna.
Laudato si’, mi signore, ke noi tutti agogna,
puro come sora acqua ke scorre in mezzo a fogna,
diadema lucentissimu ke in mezzo di corona assai brilla,
mentre gli fan ala la Michela et la Vittoria et la Brambilla.
Laudato si’, mi signore, et pace et amore in cor ti bussa
kuando di lontan veggi l’amato figliol tuo, La Russa.
Laudato si’, mi signore, pur’anco per Calderoli
et per Tremonti nostro, et per l’altero Matteoli,
et per l’angelico Alfano, et per Frattini
… ke tutti lo frate focu li facci carboncini.
Laudato si’, mi signore, per sora nostra matre terra,
sǜ la quale Bossi et Maroni vollon fare guerra
a sora Roma la ladrona et tüti li teroni
et in special modo a lüu molluscu Veltroni.
Laudato si’, mi signore, ke vincer vuoi sòra morte
da la quale nullo homo ne può skappar la sorte,
e nun te curi di kuanto pesante sia lo fardello,
di viver mill’anni ancora con Prodi … da fratello.
Scritta circa nell’anno 2010 Paolo Piani
gudivóla
(gudivóli), agg.
fruibile, utilizzabile
La móntàgna deli stéli ca iè réet a dàgió
La montagna delle stelle cadenti
èco 'na stòria 'nventàda, ambientada sǜ 'ndèna móntàgna de cuntadìi còi sóo animàai.
La móntàgna deli stéli ca iè réet a dàgió
Sǜ 'ndèli spóndi grandiósi dol mùut Amàar, 'nghée ca l' ària la seva dè pèsc e i cràp li uspitaua lìchen argentàac', 'l nàseua 'na pìscena bàita cuntadìna.
Chiló 'l vìveua ol nòno Leo, 'n óm cò li màa rügóśi cóma la rǜsca dè 'n véc’ pèsc e la sùa tenǜda 'n pìscen mond dèla natüra 'nghée ca la vìta la pulsaua èn armunia.
Ol protagunista pǜsé ciacerù l'era 'l Berto, 'n véc’ bósc cò 'n sénso gùz dèl' batǜdi e 'na braüra da miga crèt 'ndèl truàa sèmpre i pàscoi pǜsé suculénc'. 'N dì, 'ntàat ca l'era 'ntènt a maià scià l' èrba trà i cràp là sentüut 'n früscio stràa.
L'era Mimì, 'na bólp rósa cò 'na gàla biànca sǜl còl ca' la córeua cò 'n' ària strimìda.
"Berto vén debòt, 'l fiǜm lè réet a süga!" - là sclamàat Mimì, ntàat ca'l sarnegàua - "ghè ca pǜ 'n fìl d' acqua par pudì bìif."
Berto, sebée pèrplès là ca esitàat e 'l ghà respundǜut: "preòcupet ca Mimì, ò vìst vargót dè stràa stanòc’, al ghè 'n véc’ póz smentegàat èn fónt àla vàl, sóo mì cóma sè pó ruà iló.
'Nsèma 'l bósc e la bólp i se mès èn màrcia. 'Ndèl pèrcórs ià 'ncuntràat òtri paeśàa dèla móntàgna:
- Ciara, 'na végia càora biànca dèla maśù ca' cò 'l sò bèśolàa 'ncagnìit la riciàmaua l'atensiù di òtri animàai;
- Marta, 'na pégora gióena e purósa ma dotada dè 'n'òregia ecèzionàal ca' la sènteua a dòs li vibraziù dol teré e li óos lóntàni di camósc;
- Grisù, 'l gàal dèla tenǜda ca' cò la sùa óos squilànt al desedàua tǜc’, al lüus dèla dómàa, ma ca' chèsta òlta lè rèstàat èn silènsi travaiàat par la mancànsa dè acqua.
Iè rüàac' al póz, 'n véc’ scérsc dè sàs cüerciàat dè mǜs~c’ ma l'era quaśi a sèch. Berto però, 'l se regordàat deli stòori ca' 'l nòno Leo 'l ghè cüntáva sǜ: "Sóta la preda pǜsé grànda, al ghè 'na stèla réet a dàgió", la mormoràat daparlüu, " 'na stèla ca' la ghà durmìit par sécoi."
Cò i sṍö źòcoi Berto là pruàat a spostàa la gròsa preda. Al ghe lè faua ca. Mimì sènsa ülil lè 'ndàc' apröof e cò 'n cólp balòs dè mǜus 'l ghà ruàat a fàla brǜscàa dè fianch e sót al se urìit 'n pìscen böc' da 'ndua là cuminciàat a bóifò 'n fiòt dè acqua frèsca cóma 'na sorgènt ca' la móntàgna la gheva tegnǜut piacàat par 'mbèlpóo.
L' acqua la scóreva a 'mpinìi 'l léc’ süc' dol torènt e a töià la sìit a tǜc’. Ol cuntadìi, curüut-iló al riciàm dè 'l Berto, là idüut la scéna con maravéia e piaśé. Là carèzàat, 'ntàat cal grignàua, 'l bósc, la bólp e la gióena pégora.
Da chèl dì la vìta sǜ 'ndèla móntàgna, deli stéli ca iè réet a dàgió, lè cambiàda.
I animàai, ünìc' da chèsta vèntüra, ià 'mparàat a vaidàs. Aa ol cuntadìi Leo, a vidìi 'l lègam trà i sṍö animàai e l' acqua, la capìit la 'nteligènsa di sṍö paeśàa.
E ògni òlta ca' 'na stèla la dàva gió, la ğéet dol lṍöch, la diśeva ca' l'era üna deli soréli dèla stèla réet a dàgió ca' la gheva slavàat 'l fiǜm.
'N scrìt da règordàa dè cóma l'armunia e la colaboraziù i pödés portàa acqua e speransa àa 'ndi lṍöch pǜsé amàr dèla tèera.
Bośàc´ dela mala furtüna ...
Albosaggesi della mala fortuna d'estate il sole e d'inverno la luna
Famm cà stàa 'n angósa
non farmi stare in ansia, angoscia
angoscia = angósa
ansia = angósa
brama = angósa
ingordigia = angósa
anche un male lancinante può dare "angosa"
tipo quando si pesta un gomito o il mignolo di un piede
Aüstralia
Se stava bée in Aüstralia?
- ies,
-ca se mangiava?
- ios,
‘nghe ca se durmiva?
- sura ias.
