dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Òl ràgn imbruiù
ÒL RÀGN IMBRUIÙ
Quànca òl ràgn la truat 'na gràata de üa iscè dùlsa ca i vava ilò véspi, àvi e àa móschi, la pensàat de spostàs de cà pròpi ilò sǜ chèla gràata, iscè da pudìi 'mbróiàa tüc' chi ca i se pugiàva sùra a sciüsciàa fò 'l zücher dai gràa de l'üa.
Prónta la cà növa òl ràgn 'l se mès sǜ sùra al sò fil sutìl a speciàa ca vargüu i rués.
'N Albosagia ... se brüsa dal còlt !
IN ALBOSAGGIA … SI BRUCIA DAL CALDO!
'N ALBOSAGIA … SE BRÜSA DAL COLT !
Da la mia scarpa öli tòs fó ‘n gràn sàs e parlàf de ‘na quistiù che me fa ‘nrabbias: quan’cà a-i parla coi Bosàc’, de Sondri i citadìi a-i 'ncosta la buca en su, e-i taca a dìi: “D’envèrèn la lüna, òl süul d’estàat, pòro bosàc’, te sée mal capitàat!”
“Òl sùul al vidèe nóma en fotografia” “Tüt l’àn andée 'n gir col maglìi che pia” “Gh'è da mèt en gràn spéc’ i-a a Triass!” “ A bìif 'l vòs vìi, se da tacass!” “Putosto de viv iscé al fréc, méi murìi” “Sòo dacordi anca mi: méi 'ncenerìi”.
La géet d’Albosagia de ‘sta menada, a 'n certo momèt la s’è pròpi stufada! Basta! 'N rimedi 'l va truàat de bòt: la da finìi da bòi, ‘sto pancòt!
E ilùra al Sindèc, 'l nòš Murada, ‘na nòc’ al ghe ignüut 'na gràn pensada: òl dì dòpo la riünìit d’urgensa la cumisiù: “Oh truàat òl rimedi a ‘sta quistiù!
Sa gh'è la fòo a portàa a bùu fìi ‘sto progèt, del nòš paes tüc’ a-i parlarà con püsée rispèt: l’Albosagia al sarà pü 'n pòst da gèlàa, … ma dal tròp còlt se podarà cunsumàa!”
E adèss, aa i sciòri de Sondri (sǜ la tèra pruisori), prüma o dopo a-i rua 'n Albosagia … al Crematori: a-i vée 'n compagnia a fàa ‘na gràn fümada prüma da ciapàa la via bèla o chèla disgraziada!
Sa iés po’ da savii ca par nùu Bosàc’l’è gratis ól biglièt de l’ultèm viac’, chisà cóma al ghe brusaris ‘sto intòrt … e viif al frèc’ d’Albosagia, saris grànt confòrt!
Albosaggia, ottobre 2015 Paolo Piani 'l ghè nè amò
scalìi
s.m.
scalino
'L bṍö e la scigàla
IL BUE E LA CICALA
'L BÖÖ E LA SCIGÀLA
´Ntáat-ca ´l bṍö l’era réet a aràa ´l càap, pòoch lóntáa la scigàla l’era réet a cantàa quànca de cólp la pianta-iló par dìc al bṍö:
''Te àret àa màal; oibò. Varda varda, te fàc' 'n sólch tüt stòrt.''
´L bṍö, stràch e süáat, 'l òlsa la cràpa e 'l ghà respondǜt en manéra sotegnüda:
<< Cóma te fàc' a capìi chè ari stòrt ? >>
'' Parché li òtri rödàni iè tüti rìci.''
<< Ciarlüna te doarisèt savìi chè dòpo avìi aráat 'n càap 'ntréech 'n sbàglio lengéer se dóarìs facilmèet perdunàl; ma già ti te sée bùna nóma de cantàa e tè laóret mài.>>
Móràl dela faola: L'è fàcel fàch sǜ la cùcola ai òtri e mài fàa negót.
Trii che sta bèe
A sto mont i è tri ca i sta bèe: ol gal dèl mulinèer, ol càa del macelàar e ‘l famèi de li moneghi
