dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Ol coldarìi dèla pulènta
Il paiolo della polenta
OL COLDARÌI DÈLA PULÈNTA
Tanto càar te me sée, coldarìì da la pulènta,
con la tua forma de ram, rodónda, lüsènta;
come 'n sùul te me scòldet, sura al fööch,
a vardàt te me fée amàa amó püsé i mée lööch,
chi lööch ‘ndùa, ti, da rè te sempre fac’ ,
còl sfamàa generaziù a pulènta e lac’;
sensa de ti la miseria la sarìs stacia chèvezza,
per mèret tò, ‘sga mèss sǜ ‘na pèzza!
E a-ca dèss, coldarìi, quan’ ca te dupéri,
par mì l’è sempri ‘na gran fèsta, disi sül séri:
te ‘mpinisi de acqua, te méti sura la pigna,
te pizzi sóta coi vidisciù de la mia vigna,
e dopo ‘n momènt, l’acqua vìta la ciapa,
prüma a piàa, ‘na bùla ògni mòrt de papa,
quasi coma sa l’és vargógna da fàss idìi,
e à-lato come ‘n furmighèer ca ‘spö ca tignìi;
giónti gió la sàal, pèna 'n branchèl,
a piàa öidi gió la farina dal sachèl:
en póo de bramada, en póo de fiorèt,
ca sempri tegni de scòrta ‘ndèn casèt,
e sùbet cuminci a mès-ciala col tarai ,
parché i grùmoi, la düarìs ca fai;
quai òlti a màa ricia e quai a manvèrsa,
par n’ùrascia la giri e la pirli, bèla fèrsa:
ecco, se sènt già en bèl prüfümìi,
ca coma ‘n fiór al ve sǜ dal coldarìi:
la pulènta l’è prónta, sè pü da ‘speciàa,
curìi, la 'mprüni, sentés gió a maiàa!
viamèet
s.m.
diarrea | gh’ò töc’ gió l’òli de rìcet, pègio viamèet = ho preso l’olio di ricino e mi è aumentata la diarrea (nel passato si pensava che l’olio di ricino fosse il toccasana per tutti i mali)
Ol lüf e l'agnèl
Il lupo e l'agnello
ÒL LÙF E L’AGNÈL
Réet a la riva del Dnèpr a bìif l’è ruàat
su sùra èn lupàsc da la Rùsia scapàat
e de la gió èn pòro agnilìi mòrt da la sìit
ca de l’Ucraìna, da atóor, capo l’era finìit.
Òl lupàsc sùbet ‘na scǜsa l’ha cercàat:
parchè ti la mia acqua te me ‘ntorbolàat?
E l’agnèl, tǜt strimìit: ma scùsem bée,
coma al pó dass sa bivi l’acqua dai töo pée?
La quistiù l’era trop ciara e evidènta,
ma òl lùf ca l’era usàat a dìi pàa a la pulènta
sènsa ca nugùu di sói i ris-ciava da cuntradìl:
ti te mée strogiàat l’acqua còl tò pìl!
E sùbet l’ha cuminciàat a sparàa bómbi,
de rèdes, femmi e vec’ a ‘mpinìi li tómbi:
iera tǜc’ ‘nfami travistìic’ da soldàat
tǜc’ criminai ca la sua acqua iéva ‘nvelenàat!
L’ha distrüt cà, géśi, teatri e botéghi,
parchè iera pieni de canù e motoseghi,
e sa tüt òl mont al dìs òl cuntrari …
l’è ‘na bala ca la val meno de n’urinari!
'Ndùa te sentet cantáa e sunáa férmet.....
Dove senti cantare e suonare fermati, gli uomini maligni e cattivi non hanno canzoni
Ùu chée ca i fàc'...
Voi che avete fatto...
E ùu chée ca i fàc' par combàt tüc' stì màai?
Ol coràgio de laóràa dè cuntinùf.
I visüut dè speransa, i copiàat 'l ragn 'ntèet sèmpri a ramendàa chèla ragnìna ca la ghè se rómp spès.
Sé li ùri dèla sìra iè ca pǜ cóma 'na òlta tignidi sü dè móràal dali vòśi cansù, sé i vòs pàgn dèla fèsta ià péers 'n póo dè chèl caràter coloràat ca 'l tigniva vìif 'l vòs paés, sé 'l mórós 'l mantégn ca pǜ la sùa promèsa cola véera èn pégn d' amóor, sé èn pòchi paróli li òśi liàndi ià péers cóma li òśi ganàśi 'l cólóor ca'l tigniva vìif ol vòs téep 'ndùa 'l pareva vèsech dè cà sempri la prümavera, ùu adès ì ciapàat 'n caràter fòort e düur, chèl dèl óm ca'l fàsóta col destìi e ca'l se cǜrva ca dènàaz ài beśógn pǜsé gréef dol nècesari.
Bràvi mée bùu amìis, l'è 'na lòta bèlebée granda chèla ca ghìi 'nviatià, 'na lòta da fàa trebülàa a i pǜsé fòrc' bütüac' a tüt e ùu, chèsta lòta, l'ìi cuminciada e sóstegnǜda già da 'na sfìlsa dè àgn, sènsa quaśi 'ncòrges, quaśi sènsa gnàa savìi dol vòs generóos coràgio par tiàa inàaz la baràca.
Bràvi e amò 'mbòt bràvi cènt òlti cari i mée amìis.
