dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
L'Astrolega
L'Astrolega
(na storia sbagliada politicamènt, in ogni manéra)
Pödevi ca dicch a la femma ca saress endácc da l'astrolega, chisá chel ca l'aress capiit.
Alùra goo dicc che'ndavi da üu come chel Fox ca'n vitt en televisiù, chel li se ca lè en striù.
Miga come chela stròlega che me soo truaat denaaz. La ma facc li cárti; mi volevi savii se mét l'ort en cál o en cress e lee la ma tiraat fo la carta de la Moort e lè n'dacia en trans (lasè perduda ià).
Ode a la cariöla
Ode alla carriola
Ode a la cariöla
'N principi gh'era 'l “gèrlo”:
Quata fadìga la pòora géet!!!
Quati strozzàdi sènsa sintiméet!!!
Carghi de ròba sùra la schéna,
gòp cóma aśegn , quata la péna !
Òl còl fo lónc cóma chèl de ’n strüz.
Òl fiàat ca al vee ca sǜ dal canarüz,
pesanc’ i pàs, al cröva i giönöc’:
na vita da ’ngüràc' gnàa a ’n ciòc.
Òl Signor a vidìi i sò pòri fiöi
cunciàac pégio che a Pasqua 'iöi
'n ciel al gh'à facc' 'l diśègn con li steli:
'na caréta grànda e üna piscéna, pròpi bèli!
(Paolo Piani)
burelèr
s.m.
tagliaboschi (persona che …) – MO
'L piógiàt
L' AVARO
'L PIÓGIÀT
´N piógiàt là vendüut i sṍ bée e la fàc' s-cià 'n grànt gherù d'òr; lè 'ndàc' sènsa dìi negót a piacàl sóta téra, ma 'nséma, sènsa savìl, là piacàat àa ól sò cṍr.
'L pasàva iló ògna dì par controlàa, e´l fisàva coi ṍc’ la téra e 'ndèla sùa mèet 'l vidìva l'òr a lüsìi .
´N viláa, ǜü dól paés, 'l se 'ncòrgiüt de stà quistiù e là scavàat la téra, sènsa fàš idìi, e là pórtáat ià tǜt.
Quànca 'l piógiàt lè tornáat a controlàa, là idüut la téra muiüda e l'òr 'l gh'era ca pǜ; ilùra là cuminciat a óśàa e a strepàs i cavéi.
´N galantóm ca'l pasàva par càas de iló, là domandàat ´l mutìf e pò´l lghà dìc':
" Lamentèt ca, fàa ca de ti ´n óm 'nsürìt. Mèt al sò pòst 'n sàs e fà cǜnt de vìi sótráat l'òr ca te gharée 'l stèś tornacünt."
Móràl dela fàola: A chè 'l servìs ès sciór, con táac' sòldi, se pò se ca bùu de üsài ?
De ciù véc’ gh’è ne ca, de véc’ ciù gh’è ne tàac’.
Di maiali vecchi non ce ne sono mentre ci sono tanti vecchi maiali
La bèla e 'l fiṍl dol rè
La bella e il figlio del re
La bèla e 'l fiṍl dol rè
'L fiṍl dol rè 'l và a càscia, a càscia de camósc e li 'ncuntràat 'na pastóra a l'umbrìa dè 'n frasèn.
Ca fìi bèla pastóra al'umbrìa dol frasèn?
Mi fóo la cólsa 'ntàat ca vardi e cüri i mée agnéi.
Sé te sivèt pǜsé grandìna taresi portàat ià con mì.
Sebée mi sìès piscinina, otramèet l'amóor mi sò fàa.
'L le ciàpa par li sṍi màa biànchi e le tira èn sèla e le mena fìna èn Francia sènsa mài smontàa.
Quànca la bèla l'è stàcia èn Francia, la se mèsa a piàisc tàat sensa pü smèt.
Chée ca te ghée bèla ca òtro te fée ca, se miga chèl dè nóma caràgnà?
Te piàngèt ol pà e la màma o quàiüu dè cà òsa?
Mi caràgni 'l mè amóor dè prǜma ca óo bandunàat.
Sbiótèt e vén a léc’ con mì a pósàa.
Me sóo ligàda i vistic' tàat stréc' ca pödi ca sligàs; prèstém la òsa spada ca 'l curdù völi taiàa.
Quànca la bèla la ghà scià la spada 'ndèl sò cṍör la s'lé piantada.
