LI MÜDÀNDI DE LA SUÒRA

tüti a mì, li me càpita!

“Ma che spüzza, ma che odòor! Oh Signor, oh Signor! Ma chi ca l'è che 'l fa stò efètt? “Suora! Suora! … è il Paolett!”

(… già ilùra, di amìis e de la sèrva se pudeva fidàss … ma con risèrva !) “Mi v’ò ciamàt, ma mi cà sentùut, gh'ò resistìit … fin cà gh'ò pudùut! ”

“Cari redes, par endàa al cess, gh'è da domandàa 'l nòs permess!” Iscé l’ era stacia de li suòri la tiritéra, ól prüm dì de asilo, con facia sevéra …

E adess: “Non piangere , non aver paura, Paolino bello, son cose di natura!” Iscé Suor Gioanina la me consolava, 'ntàat ca la Suor Anna, lì la me lavava!

Ma podévi ca giràa con fò i ciapèt: li vargógni se da piacàa … par respèt! Suor Placida, de tüti la meno grànda, dal casèt la tiràat fó la sùa müdànda;

ma mi sevi òlt cóma 'n cavàgn; li me ruava fin giò al calcàgn, sóta al scosalìi azzür da màs-cìi: … s’eri propi en bèl spètacol da vidìi!

Üna de li suòri, par 'n sentéer pòoc usàat, fin giò a cà mia la ma compagnàat, sènsa 'ncuntràa ànèma del Paradìis … … ma 'ntàat la óos l’eva mess li radìis!

Sóta la scèndra, àgn e àgn l’è cüada, chesta stòria misèra e disgraziada; coma n’umbrìa la siguiva i méei pàs par speciàa 'l momèt da paleșass:

“Al par brao, ma l’è ‘n balóos; sta bée atènta a fal moróos! Cara fiöla, te racomandi … a ca la suora al ga maiàat fò li mudandi!”

 'l ghè nè amò