dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Òl màal d'orégi e la sùa cüura
Il mal d'orecchi e la sua cura
ÒL MÀAL D’ORÉGI E LA SÙA CÜURA
Al vè pararà ròp de l’òtro mónt
chèl cà ai mée tèep al sucedéva;
óli fàf n’esémpi cà ‘ndèl profónt
òl vòs cóor al streparà còma ‘na léva!
Mi tàati ólti ‘ndéli orégi ciapàvi
èn dolóor fòrt cà ‘l mè sturdiva;
specialmènt de Prumavéra me malàvi,
fórsi l’era ùtite, fórsi ‘nfiamaziù cativa!
La mia mama, l’era cà ‘n dotóor,
nòma fina a la tèrsa l’éva frequentàat;
mi piaigévi e piaigévi dal dolóor …
èn rimedi de córsa al vava truàat!
Li fémmi iló ‘ntóren, sèmpri i n’è séva
una pusè del libro, a sintìli parlàa:
ciàpa èn didàal, sóta óos li ghè diséva,
mètech gió òli e sùra al fóoch fàl scoldàa;
viégol-giò ‘nde l’óregia ’ntàat ca l’è fèrs,
te vedarée ca la ghè paśa ‘sta ‘nfiziù,
dach cà a tràa sa ‘l farà èn quai vèrs,
‘sto rimedi l’è ‘na gran binidiziù!
Còn tùt chèl cà da gióen óo patìit,
se fée meraveia sa adèss sóo rebambìit?
entisàa
v.intr.
saziare,dar da mangiare
L'óm e´l cáa
L' UOMO E IL CANE
L'óm e´l cáa
´N galantóm 'l prepàrava 'na grànt scéna par invidáa 'n sò amìis.
´L cáa de cà là ulüut a lüü invidáa n'òtro cáa e´l ghà dìc':
"Bùn amìis te vegnét con mì a scéna ?"
Lè 'ndàc' e l'era tǜt contèet e con piasé 'l vardàva cóma i préparava chèla gràn scéna e 'l giràva de chiló e de iló, áa ité par la cüsìna.
'L diśeva trà de lǜü: " 'Ncöö 'l me tuca 'na grànt furtǜna.
Chè delizios banchèt, mi maiaróo da 'mpinìi la bṍgia, iscé domáa e par 'n póo gharóo ca pù fam."
´Ntáat 'l fàva mìla carezzi al sò compàgn e 'l mṍeva la cùa dal piaśé.
´L cṍöch a idìl giráa itè par la cüsìna 'l là ciapáat par li gàmbi e là tràc' giò dala fanèstra.
´L cáa tǜt sborgnáat, a quai manéri 'l córeva e 'l càinava cola la cùa trà li gàmbi.
La 'ncontráat d'òtri cáa ca i ghà domandat:
" Cóma te ghée scenáat, bée ?"
E chèsto tǜt séri 'l ghà respondǜt:
" Ghò maiáat e tracanáat táat de chèl vìi ca ò sbagliáat pòrta par vignìi de fó dala cà."
Móràl dela fàola: Mài fidàs de chìi ca i öl fáa dól bée a spéśi dei òtri.
Póor chèl puìi ...
Povero quell'uccello nato in cattiva valle ... (a volte la fortuna dipende anche da luogo in cui sei nato)
La vistìna dèla spósa
Il vestito della sposa
La vistìna dèla spósa
Al ghera ‘na matèla ca l’eva da sposàs.
Chèl dì l’era réet a cüsii ol so vistìit da spósa e a ‘n certo punto l’ha finìit ol rèf.
L’era propi 'nsürida, ma, tüt a ‘n trato, la vìt giò bas 'na spölèta de rèf; al l’è rèma sü e la dìs:
” ma varda l’è dol stès colóor!”
Tüta contèta e stüpida la ‘nfila la gügia e ‘na gügiada réet a l’otra, la finìs da fa sü la sua bèla vistìna.
Ol dì de li nozi, la matèla l’era tüta orgógliosa en del so vistìit da spósa.
Ma, quant ca l’era ité 'n géśa con i pareec’ e amis tüc’ entóren, propi entàat ca l’era reet a di ol so “si”, ol vistìit al s’è descüsìit en d’in ato e al ghè ngnüt gió de dos…La spósa la se truada en petacola è tüc’ i è saltàac’ fó a grignàa.
L’era stac’ l’orco, ca al s’era fàc’ te ‘ndèl fil e sül pü bèl, al s’era desfac’ gió, par bürlàs de la poora spusina.
