dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Adès coma 'n bòt
Adès coma 'n bòt
'N bòt ai se trüava, sopratüt d'anvèeren, 'n dèli stali, vargüu a nóma par cüntala, par ciacolàa o laoràa coli gügi par fa sǜ scalfaròc' o col carèl a filàa la lana de pegòra dopo vìla scartegiada coi scartèc';
'ntàat li vachi li rümiava e al pareva ca li scóltés ontéera li ciacoli dela gèet.
La vàca
La mucca
La vàca
Me règordi quan cà séri en ridisii, 1)
e la mia mama la ghéva en vachii:
Trapol, la nosa vaca la se ciamava,
come ‘n Cristiàa me la tratava!
Parchè ‘na vaca l’era, de me règort,
par’ na famiglia, sostégn e confort:
la dava lac’, butéer e formai,
e da la famm se moreva mai !
E l’era cà chèl ol sul guadagn:
al tòr la vaca la vava ogni agn;
sa ‘l naseva en torèl, che faci sgrégi,
sa l’era na vèdèla, la buca fin su i orégi.
Dopo cà l’eva cambiàat ol pil,
se decidéva se vèndèl, u tignil;
sa la vaca l’era buna da lac’,
ol vèdèl, al marcant, al vava dac’.
Fra tuc’ i bacan cà ‘ntoren a-i girava,
la mia mama noma de ü la se fidava:
ol Gioan Tucali en grant rèspèt la tégnéva,
la ghè mandava a dii, e lϋu al végnéva.
Uri e uri, en de la stala a-i cuntratava,
(mi ghevi sogn … li doi ós li me ninava):
-te da svolsas… quai dè pù te da molan! 2)
-söo già su trop!, al respondeva ol Gioan!
-L’è propri bèla, la gà i corègn ric’! 3)
-Sé, ma l’è magra come en cavic’! 4)
A ‘n certo punto a-i se picava la maa:
la bestia l’è mia, vegni a tola domaa …
-Bruna, dil cà ‘n gir cà lo strapagada !
-Mostru, a ‘sta òlta te me bindunada! 5)
1) ridisii: bambino piccolo
2) molan: sganciare qualche soldo in più
3) coregn ricc: corna belle diritte
4) cavicc: rametto molto sottile
5) bindunada, embindolada, ecc.: sei riuscito a raggirarmi anche questa volta
spendasciù
s.m.
spendaccione, prodigo
Ol lüf e l'agnèl
Il lupo e l'agnello
ÒL LÙF E L’AGNÈL
Réet a la riva del Dnèpr a bìif l’è ruàat
su sùra èn lupàsc da la Rùsia scapàat
e de la gió èn pòro agnilìi mòrt da la sìit
ca de l’Ucraìna, da atóor, capo l’era finìit.
Òl lupàsc sùbet ‘na scǜsa l’ha cercàat:
parchè ti la mia acqua te me ‘ntorbolàat?
E l’agnèl, tǜt strimìit: ma scùsem bée,
coma al pó dass sa bivi l’acqua dai töo pée?
La quistiù l’era trop ciara e evidènta,
ma òl lùf ca l’era usàat a dìi pàa a la pulènta
sènsa ca nugùu di sói i ris-ciava da cuntradìl:
ti te mée strogiàat l’acqua còl tò pìl!
E sùbet l’ha cuminciàat a sparàa bómbi,
de rèdes, femmi e vec’ a ‘mpinìi li tómbi:
iera tǜc’ ‘nfami travistìic’ da soldàat
tǜc’ criminai ca la sua acqua iéva ‘nvelenàat!
L’ha distrüt cà, géśi, teatri e botéghi,
parchè iera pieni de canù e motoseghi,
e sa tüt òl mont al dìs òl cuntrari …
l’è ‘na bala ca la val meno de n’urinari!
Crapa pèlada
Crapa pèlada la fac’ i tortéi, sènsa daghen ai söo fradèi, i söo fradèi i a fàc’ la cagiada sènsa daghen a la crapa pèlada
