dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Al ministro dèla difesa
AL MINISTRO DELA DIFESA
Sciór Ministro dèla Difesa,
Sòo rèet a speciàa da vès ciamàat a fàa la nàia, gh'òo 24 àgn e me sóo spósat da pòoch con 'na vèdova de 44 àgn ca la gh'à 'na fiöla de 25 àgn ca l'è pó ignüda àa mia fiöla.
Òl me pà, bé vès en póo sǜ de età, l'à maridàat chèsta fiöla de 25 àgn, ilùra adès 'l me pà l'è pó àach 'l me gèndro vìst che la maridàat la mia fiöla.
L'amicizia de 'n bòt
L’AMICIZIA DI UNA VOLTA
L’AMICIZIA DE ‘N BÒT
Forse al sarà colpa de la mia età,
ca l’è pú verda, ansi, sensa pietà
l’ha brǜsàat i mei àgn a manèta …
come vidisciù en d’en fööch che sciopèta!
Al sarà par chèsto, ü parché so diventàat cuiù,
ma l’amicizia di nòs tèep, mi góo l’impresiù,
l’era tüta n’òtra ròba, dém a mèet,
de chèla ca adès se sbandiéra ai quatro vèet,
u sü Feisbuck, social e ótri diaoléri:
l’è amicizia chèla? Ma fémm i séri !
La nòsa l’era ‘na ròba profonda,
vera, sempre vìva e sempri feconda!
Forse al sarà parché i nòs tèep ì’era dür,
e l’amicizia l’è ignüda sǜ come en mür,
en mür de sass, fac’ sǜ con buni manéri,
tignüc’ ensema da cimèet e trebüléri !
Ü coma ‘na pianta da li radìis ben piantadi,
en mèz ai crap, sprofondadi, disperadi,
a cercàa, sensa mai stracass,
en póo de tèra buna, da sfamass,
e adèss gnàa la tormènta püsé ‘ncarugnida
la ghe rùa ca a strepala da dua l’è surtida:
istèsa pricisa l’amicizia de me regòrt:
ìdola ca te s’en desfèt gnàa dopo mort!
Adèss enveci, se ciama “amìis” a chi
‘na òlta sula sa idüt dal tabachìi,
ü par caso s’ha ‘ncuntràat en piazza,
e sa biüüt ensema en cafè Lavazza !
Però, sa tée besógn, cünt fàten ca,
cerca miga l’indiriz de la sua cà,
a la sua porta van ca a batt
de sucür chèl dì l’è ciapàat da matt !
girabichìi
s.m.
girabacchino, arnese piegato a gomito, fornito di mandrino per l’applicazione delle punte; serve per forare a mano il legno (trapano a mano)
La gàta Sufia
La gatta Sofia
La gàta Sufia
La gàtina ca là scopèrt la contentéza a ütaa i òtri.
Ghera 'na òlta 'na gàta dè nóm Sufia.
L'era 'na gàta bèlebée 'nteligèeta ma 'n póo 'nsürìda e daparlée ca la vìveva èn de 'na grànt cà aprṍöf a 'n giardìi 'mbèlpóo bèl.
Al ghè piasiva 'ndà a titòldera e truàa pòs-c’ nṍof.
'N dì 'ntàat ca la caminàva là idüut 'na farfàla giàlda e blṍ ca la ulava 'ndèl cél.
La farfàla la pareva iscé lìbera e contèta ca la Sufia là decìdüut dè domandàch 'l sò secrèt par vès iscé contèta.
"Cóma tè fée a vès iscé contèta?", là domandàat la Sufia àla farfàla.
"Uli lìbera 'ndèl cél e vardi tǜt chèl ca'l me stantóren.
Me preocupi ca dol pasàat o dol davignìi ma vedi tǜta la belèza ca'l ghè 'ndèl mónt pròpi 'ndèl momènt presènt.
Chèsto 'l me rènt contèta", la ghà respundǜut la farfàla.
Sufia là pensàat a chèl ca la farfàla la gheva dìc' e là decìdüut dè pruàa a vìif 'ndèl presènt pròpi cóma lée.
Là cuminciàat a giügàa e a esploràa 'l giardìi a giügàa e a gòdes ògni momènt.
'Ntàat ca la giügàva la Sufia là 'ncuntràat 'n müsràgn ca'l se'era fàc' màal a 'na źàta.
'L müsràgn 'l piàngeva e al domandàva aiǜt.
Sufia èsendo bèlebée gentìl là decìdüut dè ütàa ol müsràgn.
"Preòcupet mìga, te ütaróo a guarìi la źàta", là dìc' Sufia al müsràgn.
'L müsràgn l'era iscé riconoscènt ca là decìdüut dè portàa Sufia èn dèn lṍöch secrèt 'ndèl giardìi 'nghée ca 'l ghera 'n àlber dè sciareśèra 'mbèlpóo bèl.
"Chèsto l'è 'l mè pòst secrèt 'ndùa 'l me piàas vignìi a pòsàa a lùmbria.
Al te piaśarìs vignìi 'nsèma mì?", 'l ghà domandàat 'l müsràgn.
Sufia là cètàat l'invìt e 'nsèma i se bütagiò sóta la piànta dè sciareśèra a vardàa li niòli e li farfàli ca li ulava sùra dè lóor.
Sufia la se rendüda cǜnt ca bindìna l'eva truàat la contentéza a vìif 'ndèl presènt e pudìi ütaa i òtri.
Da chèl dì la Sufia là visüut davéra contèta a giràa ité par ol giardìi e a ütaa òtri animàai bisognóos.
Ògni òlta ca la vedeva 'na farfàla ulàa 'ndèl cél la grignàva contèta a savìi ca l'eva 'mparàat 'l secrèt dèla contentéza.
Mòràal dèla stòria la contentéza la pö vès truàda 'ndèl vìif èn mèz ala natüra e coi òtri animàai.
'Mparàa ad apprezàa la belèza dèla vìta 'l pö portàa taat piaśé da stà bée davéra.
Chi ca tròp i stǜdia màt ‘l divènta,...
Chi troppo studia matto diventa, chi poco studia porta la brenta
